Πόσο κάνει, λέει;

Μάλλον το έχετε δει όλοι ήδη οπότε μη σας κουράζω με λεπτομέρειες: το «Wired and Ready», έβγαλε κάποια στιγμή στον αέρα ένα ποστ στο οποίο «καταγγέλλει» ένα ακόμα σκάνδαλο σχετικό με το πώς διαχειρίζεται το ελληνικό κράτος τα κονδύλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δηλαδή τα κονδύλια του, δηλαδή, τα κονδύλια μας. Πέτρα του σκανδάλου ήταν τα «υπέρογκα» ποσά που πρόκειται να σπαταληθούν για την παρουσία στα SNS της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας  –ποσά της τάξης των «15.000€ για δημιουργία λογαριασμού στο Facebook». Το θέμα έγινε repost από διάφορους στα SNS και ακολουθήθηκε από εκατοντάδες follow-ups για να φτάσει, τελικά, μέχρι τα τηλεοπτικά κανάλια και από εκεί σε επίσημη απάντηση εκ μέρους της θιγόμενης υπηρεσίας

Για προφανείς λόγους δε θα μπω στη διαδικασία να συζητήσω αν το ελληνικό κράτος σπαταλάει λεφτά (με σωστό ή λάθος τρόπο). Ούτε θα αναφερθώ στο είδος «δημοσιογραφίας» που προκύπτει όταν απομονώνει κανείς σημεία από μια πρόταση παρακάμπτοντας «λεπτομέρειες» όπως έκανε το Wired and Ready –μια τέτοια «λεπτομέρεια» ήταν το χρονικό διάστημα για το οποίο θα δίνονταν τα ποσά (άλλο «παίρνω 15.000 για να στήσω ένα account στο Facebook» και άλλο «παίρνω 15.000 για να στήσω ένα account στο Facebook και να το συντηρώ για τρία χρόνια»)· σε τελική ανάλυση, καθένας διαβάζει και πιστεύει ό,τι θέλει.

Αυτό που με ενδιαφέρει περισσότερο είναι με πόση απαξίωση αναφέρθηκαν και στο αρχικό μπλογκ ποστ και σε πολλά από τα follow up τα SNS γενικώς: η αίσθηση που είχα από πολλούς ήταν του επιπέδου «έλα μωρέ που θέλουν και λεφτά για να σηκώσουν μια σελίδα στο FB και να κάνουν και 2-3 tweet την ημέρα» –και όταν λέω «από πολλούς» εννοώ και από επαγγελματίες της πιάτσας. Και δε θα πω ψέματα αν πω ότι η αντίδρασή μου ήταν, κυριολεκτικά, εκείνο το παλιό, φανταρίστικο «Ρε πάτε καλά;!»

Ένας ιδιώτης χρήστης, δικαιολογείται να μπερδεύει τις πέντε προσωπικές σαχλαμάρες που ανεβάζει καθημερινά στο Facebook και στο Twitter με την πραγματική, εταιρική παρουσία –γιατί μέχρι εκεί ξέρει. Όσοι είναι μέσα στην πιάτσα και ιδρώνουν καθημερινά να εξηγήσουν στους πελάτες τους ότι αν θέλουν πραγματικά αποτελέσματα από τα SNS και από το Δίκτυο γενικότερα, πρέπει να πληρωθούν dedicated άνθρωποι για να κάνουν dedicated δουλειές, ότι πρέπει να υπάρχει στρατηγική και πλάνο που θα αναπροσαρμόζεται διαρκώς, ότι πρέπει να υπάρχουν διαδικασίες crisis management γιατί δεν ξέρεις τι θα σου σκάσει κι από πού (όπως έμαθε πρόσφατα και η Βούλα), ότι πέντε φωτογραφίες στο Flickr και ένα ερασιτεχνικό βίντεο στο YouTube δε σημαίνουν «multimedia experience», όλοι αυτοί, από πού κι ως πού βρίσκουν τα δεκαπέντε χιλιάρικα πολλά; Γιατί προσωπικά (και εννοώ και από την καρέκλα που κάθομαι τώρα), αν έβλεπα μια τέτοια προσφορά για όλο αυτό το τέρας που λέγεται «σοβαρή εταιρική παρουσία στα SNS», θα τη θεωρούσα απαράδεκτα φτηνή –όχι το αντίθετο. Ή μήπως δεν έχω καταλάβει τι (και πόση) δουλειά κάνουμε;

Advertisements


Categories: Internet Life, Social Media

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: