Στις αγορές, αδελφές μου, στις αγορές! (Facebook Bubble)

Το ομολογώ: παρότι έχω ζήσει άλλη μια Ιντερνετική φούσκα, δεν περίμενα η είσοδος του Facebook στο NASDAQ να αποδειχθεί τόσο αποτυχημένη, τόσο γρήγορα. Και δεν εννοώ για τον ίδιο τον Ζούκερμπεργκ (ο οποίος αντιδρώντας σαν κακομαθημένος πιτσιρικάς μπήκε, βγήκε, πήρε τα λεφτά και τα έβαλε στην τσέπη του, αν κατάλαβα καλά) και ενδεχομένως για το ηγετικό team της εταιρείας (που έκανε το ίδιο, επίσης αν κατάλαβα καλά), όσο για την ίδια την εταιρεία, για αρκετούς μικρότερου μεγέθους μετόχους και, τελικά, για την αγορά του «Web 2.0» (όσοι παρακολούθησαν το θέμα, θα είδαν ότι η μπάλα πήρε αρκετές ακόμα περισσότερο ή λιγότερο «συγγενείς» εταιρείες).

Όμως τελικά, υπήρχε περίπτωση να ήταν διαφορετικά τα πράγματα; Ακόμα και όσοι βγάζουμε το ψωμί μας από το Ίντερνετ και τα social media, εξακολουθούμε να μην καταλαβαίνουμε 100% το business plan της Facebook –το ότι έχει σχεδόν ένα δισεκατομμύριο χρήστες μπορεί να σημαίνει πολλά πράγματα αλλά αν δεν υπάρξει ένα σαφές μοντέλο αξιοποίησής τους, μπορεί να μη σημαίνει και τίποτα. Και αυτό δεν αλλάζει, όσα τοπ στελέχη της αγοράς διαφήμισης και μάρκετινγκ φέρει στην ομάδα ο Ζούκερμπεργκ (βεβαίως αναφέρομαι στην Κάρολιν Έβερσον, η έλευση της οποίας χαιρετίστηκε ως «άνοιγμα της πόρτας της εταιρείας στους διαφημιστές»).

Δεν ξέρω πόσες προνομιακές μετοχές πήρε τη «Μεγάλη Παρασκευή» της Facebook η Κάρολιν Έβερσον και δεν ξέρω αν τις εξαργύρωσε. Ξέρω όμως ότι όταν ονόματα σαν την General Motors αποφασίζουν να σε εγκαταλείψουν επειδή δεν έχουν πειστεί για την αποτελεσματικότητα της διαφήμισης σ’ εσένα, κάτι δεν πάει καλά και χρειάζεται περισσότερη έρευνα. Και παρότι δεν πληρώνομαι από τη Facebook για να δίνω δωρεάν συμβουλές (άσε που δεν πιστεύω ότι θα τις διαβάσει και κανείς κατά Μένλο Παρκ μεριά), έχω να προσφέρω τούτο: όταν αποφασίζει κανείς να παίξει στα ίδια ταμπλό με τους μεγάλους, καλά θα κάνει να λάβει υπόψη τους κανόνες του παιχνιδιού. Μπορεί ως τώρα οι Ζούκερμπεργκ και Σια να κατάφερναν να πείσουν τους πάντες ότι οι τερατώδεις ρυθμοί ανάπτυξης σημαίνουν κάτι, όμως στον κόσμο της Γουόλ Στριτ, αν οι ρυθμοί αυτοί δε φέρνουν λεφτά στο ταμείο, δε σημαίνουν τίποτα.

Ο κόσμος του Ίντερνετ έχει κατηγορηθεί από πολλούς ότι συσκευάζει αέρα σε πακέτα καινοτομίας και τα προσφέρει σαν να ήταν προϊόν. Όντας μέρος της αγοράς του Ίντερνετ, προφανώς διαφωνώ: έχω δουλέψει και εξακολουθώ να δουλεύω σε δεκάδες πραγματικά πρότζεκτ που έφεραν πραγματικά έσοδα στους πελάτες τους και το έχω πληρώσει με αμέτρητα ξενύχτια, καφέδες και τσιγάρα. Θεωρώ λοιπόν ότι μια εταιρεία που έχει καταφέρει στη συνείδηση πολλών να υποκαταστήσει το Ίντερνετ με τον εαυτό της, έχει ευθύνη να αποδεικνύει καθημερινά ότι είναι διατεθειμένη να κάνει το ίδιο: να πουλήσει πραγματικά προϊόντα ή υπηρεσίες με πραγματικό αντίκρισμα.

Και το θεωρώ, κατά βάση, για καλό δικό της και της ευρύτερης αγοράς, όχι του ίδιου του Ίντερνετ –το Ίντερνετ έχει υπάρξει για πολλά χρόνια χωρίς τη Facebook και μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει και χωρίς αυτή.

Advertisements


Categories: Internet Life, Porfavor.., Social Media

Tags: ,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: