Να τα εκατοστήσουμε!

Μην ακούσω αηδίες περί του «τι  χρώματα και τι αρώματα είναι αυτά». H WordPress το έλεγε ξεκάθαρα μέρες τώρα «Your site was automatically upgraded to a new theme called Pilcrow». Με λίγα λόγια «καλέ μου άνθρωπε, άλλαξε το το ρημάδι το template γιατί σε λίγο θα  έχουμε όχι widget αλλά ούτε δωρεάν hosting για την πάρτυ σου».

Υπό φυσιολογικές συνθήκες μου τη σπάνε κάτι τέτοια, αλλά εδώ οφείλω την εξαίρεση. Για τη WordPress μιλάμε.  Σχεδόν άνοιξα το blog  (50%) γιατί γούσταρα τρελλά τον τρόπο που μου έδινε να φτιάξω κάτι δικό μου και εντελώς free. Και συνέχισε να το κάνει και όσο πήγαινε γινόταν ακόμα καλύτερη. Respect. Άμα γουστάρει τώρα να αλλάξουμε template δεν της  χαλάω χατήρι.

Μόνο που επειδή δεν βρήκα άλλο που να μου αρέσει και να έχει και custom header image για να κρατήσω τη σκηνή από το Blade Runner (γιατί από εκεί ήταν) και επειδή το Pilcrow έμοιαζε πολύ με το δικό μου αλλά δεν αγοράζω ποτέ ακριβώς το ίδιο πουκάμισο, πήγα σε κάτι πιο μοντέρνο.

Θα κρατήσω όμως για  λίγο ακόμα τα έτοιμα templates γιατί στη δική μου λογική –τη μάλλον παλαιομοδίτικη- τα blogs που έχουν μόνο κείμενο και άντε και μία εικόνα δεν χρειάζονται πολλά – πολλά και γιατί η ίδια η φιλοσοφία των blogs θα έπρεπε να επιβάλλει λιτά designs. Επίσης με γείωσαν οι δύο αγαπημένοι μου Art Directors (κκ Δημητριάδης και Παπαδόπουλος) και όλο μου έταζαν καινούριο Uroborus και ποτέ δεν τον έβλεπα (να για να μάθετε και οι δύο). Μετά βαριόμουνα εγώ να ασχοληθώ και τελικά φτάσαμε εδώ που φτάσαμε.

Και το «εδώ» που φτάσαμε είναι πως όσο και να τον παραμελώ κάποιες στιγμές ο Uroborus είναι μέρος και της online και της offline υπόστασής μου και όχι απλά ένα project για να «κλείσει» ή να τελειώσει. Όχι τουλάχιστον έτσι αθόρυβα. Αστεία – αστεία έχει κλείσει στην online ζωή του 4 χρόνια (16 Δεκεμβρίου 2006 βγήκε στον αέρα η σπηλιά όπως που θύμησε ο BizWriter – ) και έχω απολαύσει ιδιαιτέρως όλο αυτό το σκηνικό που στήθηκε κατά καιρούς εδώ μέσα και γνώρισα από κοντά μερικά από τα καλύτερα παιδιά που έχω γνωρίσει (αστεράκι γιατί τους μνημονεύω σε ειδική παράγραφο) αλλά και έζησα επικές στιγμές με απίστευτα «ξύλα» αλλά και ουσιαστικές τοποθετήσεις.

Εδώ επίσης συνεχίστηκε η παράδοση του Netsphere να «βαφτίζονται» οι εταιρείες του χώρου. Οι «Κόκκινοι», η «φυλή», οι «αθόρυβοι», οι «Κρητικοί», οι «Απέναντι», οι «άλλοι», οι «Βόρειοι», η «Οικογένεια», οι «Προτεστάντες», το «Ναυτικό», οι «Γάλλοι», οι «ανένταχτοι», οι «δημόσιοι» και αρκετοί ακόμα είτε αναφέρθηκαν σε κείμενα είτε μνημονεύτηκαν σε κάποια από τα μυστικά meetings των θαμώνων (συνήθως με συνοδεία άρτου και αλκοόλ). Εδώ λοιπόν θα πρέπει να γραφτεί και κάτι παραπάνω για τηνκαινούρια φουρνιά όπως είναι η «Nouvelle  Vogue» αλλά για την πολύ παλιά φουρνιά των «Μουτζαχεντίν» (ή Salvation Army κατά μία άλλη εκδοχή).  Αλλά περισσότερα για όλους αυτούς θα έχουμε να πούμε σύντομα. Web Awards έρχονται μην το ξεχνάμε…

Εν κατακλείδι. Καλοί και οι 140 χαρακτήρες, καλά και τα likes (ειδικά αυτά των 600 ευρώ που πήρε το μάτι μου πρόσφατα) αλλά βαρέθηκα. Θέλω λίγο παραπάνω blogging…

(Το Αστεράκι που λέγαμε): Όπως ο AboutSEO (Γιώργος Βαρέλογλου πλέον αλλά εγώ θα τον λέω όπως θέλω – έτσι δεν είναι μικρέ μου;)o  BizWriter (ότι και να πω κατι περισσεύει φίλε), Alex (κάποτε θα γράψει ιστορία αυτό το παιδί και το υπογράφω από σήμερα), η Κωνσταντίνα ( που καλά έκανε και έκλεισε τα  σχόλια) ο NassosK ( που είναι και μόνος ίσως μαζί με την Κωνσταντίνα που εξακολουθεί να blogάρει ακατάπαυστα), ο Indictos (που ακόμα και σήμερα θεωρώ ότι είναι ότι καλύτερο έχω δει σε μουσικά blogs και θεωρώ μέγα ατόπημά μου που δεν ήπιαμε ποτέ ένα ποτό – ) .  Θα κάνω δε ειδική μνεία για το Λιγούρη, γυναικά, πέφτουλα, ψεύτη, ιταμό, αλκοολικό, αριβίστα, ενοχλητικό, απαθή, εκκεντρικό… και λιγάκι οικολόγο FrankAnton ( Fotis )γιατί είναι τεράστιος είναι γαμώ τα παιδιά και εκτός αυτού αν δεν το κάνω θα μου τη χώνεται για όλη την υπόλοιπη ζωή μου.

Όλους τους υπόλοιπους, είτε τους ξέχασα  (άλλα όλο το κείμενο γράφτηκε σε 10 λεπτά) οπότε μπορούν να με βρίσουν όσο θέλουν και εγώ θα φροντίσω να επανορθώσω, είτε τους ήξερα και από πριν οπότε  θέλω ολόκληρο κατάλογο για να τους μνημονεύσω και δεν είναι αυτό το case του σημερινού post και ας παρασύρθηκα και πήγα σε αναμνήσεις.

Advertisements


Categories: Interactive Marketing, Internet Life

10 replies

  1. Με γεια. Δεν χρειαζόσουν λούσα πάντως για να σε διαβάζουμε. Αλλά αν είναι αυτά να σε εμπνέουν πιο συχνά, χαλάλι! :-)

  2. Πολύ rock το νέο theme. Πάει απόλυτα νομίζω με τα κείμενα σου, οπότε πάει στο καλό ο αισθητικός πλουραλισμός.

    Τώρα κοκκινίζω με αυτά που λες όπως κοκκίνιζες με το intro που σου έκανε ο bizwriter το 2006.

    Χρωστάω τεκίλες, Keep rocking

  3. Χρόνια πολλά Δράκο, και καλορίζικα! Μοιράζουμε linkjuice σήμερα βλέπω ε; :)

  4. Σε διαβάζουμε σε όλα τα χρώματα (themes) :) Γράφε περισσότερο…

  5. na ta ekatosthseis paliokoutsoboli :P

  6. Σε ευχαριστώ για τα καλά λόγια! :-D

    (και άντε και να τα χιλιάσουμε…. τα ξύλα με τον Barak, που αμέλησες, και είναι πανμέγιστο κρίμα).

  7. Θα το πιούμε φίλε ;-)

  8. Aboutseo και στρατηγός ενίοτε! :)

    Keep walking, και μην το αφήσεις ποτέ το blog.

    ΥΓ Μπαγάσα με συγκίνησες, αυτο το anchor text σημαίνει πολλά! :)

  9. Ευχαριστώ όλους αδέρφια. θα έγραφα κατι παραπάνω αλλά παώ να γράψω για τα Ermis Awards… Κάτι μου λέει πως θα τα πούμε εκεί…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: