Μήπως να συνέλθουμε λίγο;

Όπως είπε και ο Panos “όποιος βαριέται να bloggarei δέκα μέρες twitterιζει”.  Παρότι δεν ήταν η βαρεμάρα που με οδήγησε στο να χαθώ για λίγο, πρέπει να με πιστέψετε. Δεν είχα κατά νου να φέρω το Akrothigws στη σπηλιά, αλλά ο Κομφούκιος ήταν σαφέστατος όταν έλεγε “Φωνή λαού οργή Θεού”. Οι μισοί από όσους μου την έπεσαν στο mailbox μου να έρθουν και εδώ, θα περάσω τις επόμενες ημέρες ένα προσωπικό δράμα. Ας είναι όμως. Εγώ έτσι το βλέπω το πράγμα…

Από το Akrothigws της Δευτέρας….

«Τα banners θα είναι το νέο junk mail. Οι μεγάλες εταιρείες θα σταματήσουν να αγοράζουν το χώρο που διατίθεται για banners στα sites που επισκεπτόμαστε. Tα brands θα επιδιώξουν η online παρουσία τους να έχει να κάνει περισσότερο με ενέργειες που προσθέτουν μεγαλύτερη αξία στο χώρο των social-media και του customer-service».

Τάδε έφη Colleen DeCourcy, Chief Digital Officer της TBWA, στη Wall Street Journal και στο τεύχος 1226 του Marketing Week όπου η εξαιρετική συνάδελφος και φίλη Κατερίνα Βαλλογιάννη μνημονεύει τις δηλώσεις σημαντικότατων στελεχών της διαφήμισης και αναρωτιέται με τη σειρά της τι -ακόμα- θα επινοήσουν οι άνθρωποι της διαφήμισης προκειμένου να γίνουν πιο ανταγωνιστικοί εν μέσω της κρίσης.

Εγώ θα προσέθετα επίσης -χωρίς τον κίνδυνο να παρεξηγηθώ- πως τα ψάρια θα βγουν στη στεριά και πως ο Μαζωνάκης θα τραγουδήσει στην Εθνική Λυρική Σκηνή, αλλά εγώ αρέσκομαι στις υπερβολές και η κυρία DeCourcy μάλλον αγνοεί τον έλληνα βάρδο, οπότε μικρό το κακό. Μεταξύ μας, η Chief Digital Officer της TBWA δεν μιλάει -φυσικά- στον αέρα. Λίγες ημέρες νωρίτερα, το Advertising Age επικαλούμενο ανώνυμες πηγές φωτογράφιζε τη θεαματική πτώση του CPM και την αντίστοιχα θεαματική αύξηση του αδιάθετου inventory των online media και ο IAB CEO, Randall Rothenberg, τα έβαζε για πολλοστή φορά με τα media agencies που προσπαθούν να πουλήσουν διαφημιστικό χώρο στο internet με τη λογική της TV.

Αν συνυπολογίσουμε και τους ανά την ελληνική επικράτεια online προφήτες -μα τι προφήτες;- που μοιάζουν να περιμένουν όλο χαρά το άδειασμα των media sites από placements, τότε το μόνο που μένει είναι μία σεμνή τελετή αποχαιρετισμού για το online display advertising μόλις μία δεκαετία από την εμφάνισή του. ΟΚ, φίλες και φίλοι. Αν είναι να γίνει έτσι, ας γίνει. Μόνο που εκτός από τα social media υπάρχουν και άλλες μορφές interactive επικοινωνίας και γι’ αυτές δεν μας λέει κανένας τι θα γίνει. Μας λένε όμως αρκετοί τι συμβαίνει σήμερα.

Επί παραδείγματι για το Search Engine Marketing και το SEO και τις περί αυτών εταιρείες, οι έρευνες δείχνουν πως θα διανύσουν την εποχή που θα δένουν τα σκυλιά με τα λουκάνικα. Άνοδος, άνοδος και μόνο άνοδος. RFPs μαζεύονται σε διπλές ουρές έξω από τις πόρτες των experts και πακτωλός χρημάτων είναι έτοιμος να γεμίσει τα ταμεία. Μαζί σας παιδιά. Να τα γεμίσουμε τα ταμεία. Αρκεί να λύσουμε και μερικά θεματάκια, γιατί ωραία τα λουκάνικα και μορφωμένα τα σκυλιά, μόνο το marketing είναι marketing είτε έχει “SE” ως πρώτο συνθετικό είτε δεν έχει.

Στην αλλοδαπή οι ειδικοί αναρωτιούνται πώς θα λύσουν το θέμα που προκύπτει από το ότι πολλοί διαφημιζόμενοι αντιλαμβάνονται τα SEM agencies ως «just another technology vendor» και επιλέγουν SEM experts πολύ περισσότερο με τη λογική της επιλογής ενός δικηγόρου και ελάχιστα με τη φιλοσοφία επιλογής ενός creative συνεργάτη. Στα δικά μας τα μέρη μετά τις 4 Μαργαρίτες (όχι Ζορμπαλά ούτε και μαδημένες) και με τα πούρα της επιτυχίας αναμμένα, πολλά έχουμε ακούσει. Μεταξύ αυτών και ατάκες επιπέδου «εμείς δεν είμαστε mediaδες και δεν μας νοιάζει» αλλά και πιο κομψές του στυλ «και τις μας νοιάζει εμάς τι θα κάνει το display».

Μήπως να συνέλθουμε λίγο;

Advertisements


Categories: Internet Life

21 replies

  1. Welcome back dear Blogger!

    Όσο για τα banners και κατά πόσο έχουν πεθάνει, πιστεύω πως –όπως με όλα τα θέματα– η αλήθεια είναι στην μέση.

    Δηλαδή, ναι, η διαφημιστικές ενέργειες που εκμεταλλεύονται τα social media και εμπλέκουν τον χρήστη, βάζοντας τον να κάνει κάτι παραπάνω από ένα click, είναι πιο ουσιαστικές. Και αργά ή γρήγορα, όλοι εκεί θα πάμε… Επίσης, το κοινό μετατοπίζεται συνεχώς προς την μεριά των social networks και κάνει μεγαλύτερη και συχνότερη χρήση αυτών, αντί απλά να διαβάζει πχ. ειδήσεις σε ένα portal.

    Από την άλλη όμως, τέτοιου είδους ενέργειες, θέλουν έτσι κι αλλιώς ένα αρχικό boost από μία διαφημιστική καμπάνια. Καλό δηλαδή το facebook application αλλά άμα δεν το “σμπρώξεις” λίγο στην αρχή να πάρει φόρα, δεν “φτουράει” εύκολα και –ειδικά στην Ελληνική αγορά– δεν μπορεί από μόνο του να δημιουργήσει την κρίσιμη μάζα.

    Χρειαζόμαστε με άλλα λόγια, και το engaging- social media-viral-something, αλλά χρειάζεται να το διαφημίσουμε με display advertising.

    Εξ’ άλλου, το display advertising, μόλις τώρα ξεκινά να αποτελεί αναπόσπαστο κανάλι για 360 επικοινωνιακές ενέργειες στην Ελλάδα… τουλάχιστον για τους μεγάλους διαφημιζόμενους που πριν λίγα χρόνια ξέραν μόνο την τηλεόραση και το outdoor.

    Αλλά από την εμπειρία

  2. Συμφωνώ με Πάνο…

    Όσον αφορά την τελευταία παράγραφο για τους SEOs ή SEMs δεν μπορώ να απαντήσω εκ μέρος των “πουροφόρων”, θα πω μόνο ότι αυτές τις μέρες ετοίμαζα post για το πόσο μεγαλύτερο impact έχει η συνδυαστική χρήση display και search σε σχέση με την μονοδιάστατη χρήση του ενός ή του άλλου μέσου.

    Όσον αφορά το display και αυτούς που το θέλουν να εξαφανίζεται, όντως ας σοβαρευτούν λίγο.

    Η δική μου άποψη είναι αφενώς ότι στο μέλλον όλο και περισσότερο θα λειτουργεί υποστηρικτικά σε πιο engaging ενέργειες, χωρίς να αποτελεί την αρχή και το τέλος μιας καμπάνιας, και αφετέρου ότι θα δούμε πιο ευέλικτα μοντέλα χρεώσεων.

  3. Το θέμα που ανοίγεις θα πρέπει να είναι το επόμενό μας συνέδριο. Το internet έκλεισε ένα κύκλο και μπαίνει σε έναν άλλο, όπου θα πρέπει να επανεξεταστεί ο προσδιορισμός της αποτελεσματικότητας του Μέσου. Να ξεπεράσουμε τη στενή λογική του last click και ευρύτερα του direct marketing που μας κατατρέχει και να επαναπροσδιορίσουμε τα δεδομένα αξιολόγησης του Μέσου αλλά και ευρύτερα της επικοινωνίας.

    Σχετικά με το social networking που ανέφερε και ο Πάνος, να αντιπαραθέσω μία συνέντευξη του digital director της Procter and Gamble στο adage του περασμένου νοεμβρίου με τίτλο “P&G Digital Guru Not Sure Marketers Belong on Facebook” όπου παρέθετε τον προβληματισμό του για τη διαφήμιση στα social media και περίπου κατέληγε στο “δεν ξέρω γιατί πρέπει να διαφημιστώ σε ένα site όπου ο τύπος πάει να τα χαλάσει με τη δικιά του”.

    Η διαφήμιση στα social networks είναι σε απόλυτα πειραματικό στάδιο κατά τη γνώμη μου, δεν υπάρχει καμία απόδειξη περί της καλύτερης αποτελεσματικότητάς τους, όπως επίσης δεν νομίζω ότι αληθεύει ότι το κοινό μετατοπίζεται προς αυτά και όχι τα online media, που καταγράφουν επισκεψιμότητες ρεκόρ συνεχώς, σε όλο το κόσμο.

    Από την άλλη πλευρά, σε ότι αφορά το display, όσο δεν αλλάζει η αξιολόγηση του Μέσου με τη στροφή σε ποιοτικότερα δεδομένα από τα ποσοστικά, όσο οι μαρκετίστες βλέπουν και επικεντρώνονται στα CTR-πέθανε, δεν υπάρχει πια σαν μέτρο αξιολόγησης-με μέσο όρο 0,1% στην αμερική, τόσο θα συνεχίσουν να φοβούνται το μέσο. Υπάρχουν αρκετές έρευνες με σημαντικά συμπεράσματα στις οποίες θα πρέπει να δώσουμε έμφαση , μία πρόσφατη της microsoft θυμάμαι που δείχνει πόσο μεγαλύτερη είναι η αξία του Internet στην αγοραστική συμπεριφορά του χρήστη, πέρα από τα click, αλλά και άλλες που αφορούν την αύξηση της αξίας του display ανάλογα με το περιβάλλον στο οποίο εμφανίζεται, μεταξύ των οποίων και πρόσφατη του Online Publishers association που αναδυκνύει την μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα σε επίπεδο engagement των χρηστών από διαφημίσεις που βρίσκονται σε branded περιβάλλοντα/content σε αντιδιαστολή με πχ ad networks.

    Τέλος, σε ότι αφορά το google,πέρα από έρευνες που έρχονται να το αμφισβητήσουν-θυμάμαι μία πρόσφατη επίσης της microsoft-που αφορούν το σε τι ποσοστό τα πληρωμένα keyword ads είναι σε μεγάλο βαθμό navigational, κατά τη γνώμη μου η πολιτική του cpc είναι αυτή που οδηγεί σε πλήρη απαξίωση και αδιέξοδο την αγορά. Το sem δεν είναι πανάκεια, δεν καλύπτει τους πάντες και τα πάντα και αλίμονο αν ταυτίσουμε το internet με αυτό.

    κλείνοντας, το display ζει και βασιλεύει και θα συνεχίσει να μακροημερεύει κατά τη γνώμη μου, αποτελώντας το βασικό κορμό της online διαφήμισης και την απόδειξη ότι το καλύτερο επικοινωνιακό όχημα σε μια online καμπάνια, είναι ένα καλό banner σε ένα καλό placament.

  4. Να ξεπεράσουμε τη στενή λογική του last click και ευρύτερα του direct marketing που μας κατατρέχει και να επαναπροσδιορίσουμε τα δεδομένα αξιολόγησης του Μέσου αλλά και ευρύτερα της επικοινωνίας.

    Νομίζω Ανδρέα ότι κανένα κακό δεν έκανε το direct marketing ούτε offline ούτε online.

    Κακό κάνει, και μάλλον αυτό μαντεύω ότι λες, η χρήση του συγκεκριμένου μοντέλου παντού. Δεν πιστεύω ούτε εγώ ότι το συγκεκριμένο μοντέλο (χρέωσης) είναι εφαρμόσιμο και στο diplay advertising τουλάχιστον όχι πάντα.

    Ακόμα και η Google τα bids που δίνει σε μέγαλα sites για placement targeting σε diplay διαφημίσεις σε CPC μοντέλο, είναι τόσο ακριβά που συμφέρει να αγοράσεις CPM.

    Αλλά επειδή ξεφεύγω απ το θέμα, λέω ότι ειδικά για τους retailers που είναι με ένα calculator πάνω απ το site και κοιτάνε μη τους πέσει το ROE, το performance marketing είναι παράδεισος.

    Η διαφήμιση στα social networks είναι σε απόλυτα πειραματικό στάδιο κατά τη γνώμη μου, δεν υπάρχει καμία απόδειξη περί της καλύτερης αποτελεσματικότητάς τους, όπως επίσης δεν νομίζω ότι αληθεύει ότι το κοινό μετατοπίζεται προς αυτά και όχι τα online media, που καταγράφουν επισκεψιμότητες ρεκόρ συνεχώς, σε όλο το κόσμο.

    Συμμερίζομαι τις επιφυλάξεις σου.

    Τέλος, σε ότι αφορά το google,πέρα από έρευνες που έρχονται να το αμφισβητήσουν-θυμάμαι μία πρόσφατη επίσης της microsoft-που αφορούν το σε τι ποσοστό τα πληρωμένα keyword ads είναι σε μεγάλο βαθμό navigational, κατά τη γνώμη μου η πολιτική του cpc είναι αυτή που οδηγεί σε πλήρη απαξίωση και αδιέξοδο την αγορά. Το sem δεν είναι πανάκεια, δεν καλύπτει τους πάντες και τα πάντα και αλίμονο αν ταυτίσουμε το internet με αυτό.

    – To sem δεν είναι πανάκεια
    – Το cpc δεν είναι για παντού

    και όπως είπα αυτές τις μέρες ετοιμάζω post για το πόσο μεγαλύτερο impact έχει η συνδυαστική χρήση display και search σε σχέση με την μονοδιάστατη χρήση του ενός ή του άλλου μέσου.

    Αλλά το παραπάνω με αναγκάζει να διαφωνήσω στο ότι

    το καλύτερο επικοινωνιακό όχημα σε μια online καμπάνια, είναι ένα καλό banner σε ένα καλό placement

    Όχι δεν είναι πάντα. Και σε παραπέμπω στο παράδειγμα του retailer. Ο οποίος θέλει απλά να πουλήσει.

    Εξαρτάται λοιπόν από το brand, τις ανάγκες του, και τα budget που έχει στη διάθεση του.

  5. Ολοι να πουλήσουμε θέλουμε. Η πώληση όμως είναι η κατάληξη μιας διαδικασίας marketing που δεν περιορίζεται ή δεν εξαρτάται μόνο από την αποτελεσματικότητα μίας καμπάνιας με χαμηλό cpc. Και αυτή ακριβώς είναι η ένστασή μου. Οταν οριοθετείς την αξία του Mέσου στο κόστος του κλικ, εκ των πραγμάτων υποβιβάζεις την αξία της επικοινωνίας, τόσο αυτόνομα της online, όσο και ευρύτερα εκείνης που έχει προηγηθεί ώστε ο καταναλωτής να καταλήξει να κλικάρει στον διαφημιζόμενο, άρα τελικά υποβιβάζεις το ίδιο το Μέσο.

    Το θέμα για μένα δεν είναι αν συμφέρει ή όχι το google. Είναι δεδομένο ότι όλοι ψάχνουν για το φτηνότερο customer aquisition. Εκ των πραγμάτων λοιπόν κάποιους συμφέρει. Ομως αυτό δεν σημαίνει ότι σαν επικοινωνιακό όχημα μπορεί να αποτελεί καλύτερη, σωστότερη, αποτελεσματικότερη λύση από ότι το display-και σε αυτή τη περίπτωση βέβαια αναφερόμαι στην πολύ μεγάλη μερίδα των διαφημιζομένων που έχουν μία οργανωμένη επικοινωνία και όχι στους μικρούς διαφημιζόμενους που είναι καθαρά cost driven. Αραγε, αν το google δεν είχε αυτό το business model, θα μιλάγαμε για αυτό σήμερα…?

    Θεωρώ ότι ναυαρχίδα της επικοινωνίας είναι το display και μάλιστα με ακόμα μεγαλύτερους περιορισμούς, που έχουν σχέση πχ. με το περιβάλλον που εμφανίζεται-ας μην ξεχνάμε ότι μια από τις τελευταίες “μεγάλες φασαρίες” στο εξωτερικό έγινε για display πολύ μεγάλων διαφημιζόμενων(βλ. BT) που εμφανίστηκαν μέσω ad networks σε τσοντοsite – άραγε μπορεί ο διαφημιζόμενος αντίστοιχα να ελέγξει το περιβάλλον στο οποίο εμφανίζεται μέσω google search(π.χ.με ποιους άλλους διαφημιζόμενους εμφανίζεται παράλληλα?) ή στο content network του google (σε ποια site παίζει και με ποιους μαζί επίσης??).

    Σε κάθε περίπτωση, η θέση μου δεν είναι ότι πρέπει κάποιος να κάνει μόνο display(είναι όμως το μόνο που μπορεί να κάνει και μόνο αυτό-οι εξαιρέσεις είναι για το κανόνα) και σαφέστατα μπορεί ή σε κάποιες περιπτώσεις πρέπει να είναι πολυδιάστατη η online επικοινωνία. Η θέση μου είναι ότι η online επικοινωνία πρέπει να ξεφύγει από τις τακτικές και να επαναπροσδιοριστεί στρατηγικά. Να ξαναδούμε το δάσος και όχι τα δέντρα.

  6. “Ομως αυτό δεν σημαίνει ότι σαν επικοινωνιακό όχημα μπορεί να αποτελεί καλύτερη, σωστότερη, αποτελεσματικότερη λύση από ότι το display-και σε αυτή τη περίπτωση βέβαια αναφερόμαι στην πολύ μεγάλη μερίδα των διαφημιζομένων που έχουν μία οργανωμένη επικοινωνία και όχι στους μικρούς διαφημιζόμενους που είναι καθαρά cost driven”

    Δεν καταλαβαίνω το που διαφωνούμε. :)
    Δε νομίζω ότι το θέμα μας είναι ποιο είναι καλύτερο ή χειρότερο.

    To ζήτημα είναι να φτιάχνουμε κάθε φορά το σωστό μείγμα ενεργειών για κάθε πελάτη, βλέποντας και κρίνοντας από τις ανάγκες του.

    Ξαναλέω (και γίνομαι λίγο κουραστικός) ότι η συνδυαστική χρήση display και search σχεδόν υπερδιπλασιάζει το impact ενός brand στις αγοραστικές προτιμήσεις ενός καταναλωτή.

    Και αν αναφερόμαστε σε μεγάλα brands που έχουν και τα ανάλογα χρηματικά διαθέσιμα για τις παραπάνω ενέργειες σίγουρα το dislpay πρέπει να είναι μέρος της στρατηγικής τους, αν όχι το βασικό.

    To πως θα υλοποιήσουν αυτή τη στρατηγική είναι άλλο ζήτημα. Το αν δηλαδή θα προτιμήσουν να τρέξουν display μέσω Google σε ένα μεγάλο media site, ή direct.

    Εδώ μπαίνει έντονα το θέμα του context όταν αναφερόμαστε στις content targeted διαφημίσεις της Google, ειδικά για τους μεγάλους διαφημιζόμενους.

    Αλλά ας μη ξεχνάμε ότι υπάρχει και το placement targeting (η δυνατότητα να παίξει σε συγκεκριμένα sites, στα placement που ορίζει ο διαφημιζόμενος) που ξεπερνά το θέμα της προβολής σε αμφιβόλου ποιότητας περιεχομένου ιστοσελίδες.

    Βέβαια όπως είπα και παραπάνω, τα κόστη σε αυτή τη περίπτωση είναι τα ίδια ή και μεγαλύτερα, σε σχέση με μια απευθείας συμφωνία με το μέσο, οπότε το low cost πλεονέκτημα εξανεμίζεται.

    Τελειώνοντας, δε βρίσκω λόγο να αφορήσω κάτι από τα δύο, και καταλήγω και γω λοιπόν στο ότι πρέπει να δούμε το δάσος και όχι το δέντρο…

  7. Χαιρετώ την παρέα…

    Η συνδυαστική διαφήμιση και το “πάντρεμα” των μέσων πάντα δούλευε και θα συνεχίζει να λειτουργεί ακόμα καλύτερα (οπωσδήποτε τα 2 μέσα πρέπει να είναι α)tv και β)internet -με αυτή τη σειρά. Το CTR που παίρνουμε δείχνει ότι και στο internet “το μέγεθος μετράει” (όχι, δεν περιέχει σεξουαλικό περιεχόμενο). Είτε θα κάνεις κάτι μεγάλο/τρανταχτό/που βγάζει μάτι και σπάει νεύρα είτε κάτι απλό/λιτό/γρήγορο. Οτιδήποτε ενδιάμεσο ανήκει απλώς στα πασαλήματα και οι χρήστες ευτυχώς έχουν μάθει να τα αγνοούν.

    Τα ελληνικά Portals πρέπει να ασχοληθούν με την ανεύρεση πρωτογενούς περιεχομένου και να σταματήσουν να μετρούν την αύξηση της επισκεψιμότητάς τους (κατ’ επέκταση και την αύξηση του CPM). Άλλωστε η αύξηση επισκεψιμότητας οφείλεται στην αύξηση των ελλήνων χρηστών και όχι στην ποιότητα της είδησης που παρέχουν και αυτός είναι ο λόγος που δεν βλέπουμε πλέον και κανένα συγκινητικό CTR.

    Μέχρι τότε όμως η χρήση των social networks και του SEM θα αυξάνεται μέρα με τη μέρα…

  8. Let me add my two cents…

    Η αναζήτηση από την φύση της εξυπηρετεί ένα και μοναδικό σκοπό: την
    ανεύρεση πληροφοριών σχετικά με ένα προϊόν ή μια υπηρεσία. Σε καμία
    περίπτωση δεν αποτελεί το μηχανισμό για τη δημιουργία της ζήτησης. Τη
    ζήτηση τη δημιουργεί το display, που ευαισθητοποιεί τους χρήστες, και
    τελικά τους οδηγήσει στην αναζήτηση.

    Όταν ένας χρήστης κάνει αναζήτηση και κλικ, έχει σχεδόν αποφασίσει τι
    θα αγοράσει και από που, αν δεν είναι ήδη αποφασισμένο. Οπότε το
    display είναι καθοριστικό και έρχεται να χτίσει και να ενισχύσει τη
    μάρκα στο μυαλό του καταναλωτή.

    @theodoropoulos: Συμφωνώ, το σημαντικότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει
    το display, είναι πως είναι πως το διαπραγματευόμαστε με όρους direct
    response (CTR) και αυτό θα πρέπει να αλλάξει.

    Νομίζω πως αξίζει το κόπο να διαβάσετε την έρευνα της Atlas που κάνει ένα πολύ καλό case για
    το display και τα αποτελέσματα που έχει σε συνδυασμό με την αναζήτηση.

    @theodoropoulos: Όμως διαφωνώ ριζικά μαζί σου όταν συνδέεις την
    αποτελεσματικότητα των μέσων με την αποτελεσματικότητα διαφημιστικών
    μορφών display ή οποιασδήποτε άλλης μορφής. Είναι δύο διαφορετικά
    πράγματα και τα μέσα που επιθυμούν να δέχονται διαφήμιση θα πρέπει να
    βρουν εμπορικούς τρόπους και τεχνολογίες, για να προσφέρουν
    περισσότερα από in-context CPM placements. Δεν φτάνουν οι έρευνες που
    λένες πως το display είναι συμπληρωματικό του search για να
    καταστήσουν τα sites ανταγωνιστικά έναντι της Google.

    @GiannaB: Έχεις απόλυτο δίκιο, πρωτογενές περιεχόμενο και υπηρεσίες.

    Αναφέρω το παράδειγμα του MyDeco, που το θεωρώ χαρακτηριστική περίπτωση
    διαφήμισης και ηλεκτρονικού εμπορίου. Ο δκτυακός τόπος επιτρέπει στους
    χρήστες να δημιουργήσουν δωμάτια και να τα διακοσμήσουν επιλέγοντας
    δάπεδα, έπιπλα κλπ. Όταν ο χρήστης ολοκληρώσει τη διαδικασία
    σχεδιασμού, τότε μ’ ένα κλικ από το ιδεατό δωμάτιο του, μπορεί να
    βρεθεί στο δικτυακό τόπο του προμηθευτή του επίπλου και να ολοκληρώσει
    την αγορά.
    (Display, αλλά όχι μπανεράκια με το CPM).

  9. Και εγώ πιστεύω ότι τα banners θα πεθάνουν.

    Τουλάχιστον όπως τα βάζουν οι διαφημιστές, out of context. (Για εμένα in context είναι ό,τι είναι μέρος ενός άρθρου, out of context είναι ότι εμφανίζεται, πάνω, κάτω, γύρω και αν δεν έλειπε δεν θα έλεγε κανείς, “μα που είναι το banner?”.)

    Πότε πατήσατε για τελευταία φορά σε banner; Εγώ πριν από αρκετά χρόνια… Μπορείτε να αγνοήσετε “περίεργους” χρήστες όπως εγώ, που δεν είναι ο μέσος όρος, αλλά υποψιάζομαι ότι θα γίνονται όλο και περισσότεροι.

  10. Καλησπέρα,

    αν και εκτός θέματος λεω να ασχοληθώ με το άλλο spam που είναι το newsletter. Χωρίς να έχω καμία απολύτως διάθεση κακής κριτικής σας προτείνω να κάνετε εγγραφή στο newsletter του Πασοκ και αμέσως μετά ολοκληρώστε τη διαδικασία απεγγραφής από αυτό. Όποιος σταματήσει να λαμβάνει μηνύματα ας μου σφυρίξει στα κλέφτικα. Αυτό δεν είναι spam και μάλιστα από κόμμα εξουσίας στην Ελλάδα. Μ’αρέσει που ο Γιώργος ασχολείται με τα νέα μέσα… Α. και να μη γράψει κανένας “επικοινώνησε μαζί τους” γιατί το έχω κάνει και ως δια μαγείας δεν απάντησαν…

    συγνώμη που κλέβω χώρο σε άσχετο ποστ αλλά πιστεύω ότι καλό το evangelism που προωθεί πολύ ο χώρος αυτός αλλά καλό θα ήταν τουλάχιστο να έχουν ένα σοβαρό εργαλείο ώστε να μη σε αφήνει δια παντός μέλος του newsletter τους.

    ευχαριστώ Δράκε για το χώρο…

  11. Καλησπέρα σε όλους

    Κατ αρχήν sorry (sic) που δεν έχω ακόμα προλάβει να απαντήσω σε κανέναν. Βαριά όμως η καλογερική όπως ξέρετε (ή μάλλον ξέρατε) καλύτερα κι από μένα.

    Παρακαλάω (απ το παρακαλώ) να συνεχίσετε να σας προλάβω γιατί έχω πολλά να πω φίλτατοι και θέλω σεντόνι μεγάλο και παχύ…

  12. Δράκε σε φάγανε τα γραφεία και τα proposals. Ξεκόλλα και γράψε κάνα post να κάνουμε κουβέντα. ;-)

  13. Τόσο βαριά η καλογερική που το γυρίσαμε στα γαρυφαλομπουζούκια και παρατήσαμε τα μοναστήρια.

    Γέμισε επιτέλους και το ελληνικό Internet με σκουπίδια, ετοιματζίδικα sites, copy/paste gossip περιεχομένου και αυτά…ααα και 5478538 εταιρείες “Internet”. Πρόσφατα με ρώτησαν αν γνωρίζω μία εταιρεία “νετ” και αφθόρμητα απάντησα “net…τι; αυτό; σκέτο net;”

    Πάω να προβάρω την τουαλέτα μου για το τρίτο πρόγραμμα (αυτό με τα γαρύφαλα)

  14. Έχω την αίσθηση ότι η συζήτηση για την διαφήμιση και το μάρκετινγκ στο διαδικτύο δεν θα μπορέσει να ξεφύγει από αυτό που φαίνεται να έχει σημαδέψει κάθε πεδίο στο διαδίκτυο.

    Μιλάω για την θέση ότι το “καινούριο” του διαδικτύου πρέπει να οδηγήσει αναπόφευκτα και στην ανάγκη για “νέα” εργαλεία μελέτης του – οπότε και στρατηγικής.

    Σε θεωρητικό τουλάχιστον επίπεδο, αυτό φαίνεται ήδη να έχει διαψευστεί στο χώρο μελέτης των e-politics (e-gov, e-democracy etc.), των on-line media, των social networks και εσχάτως του on-line porn, όπου η στροφή στα “κλασσικά” εργαλεία ανάλυσης (με δύο προσθήκες που δεν είναι ώρα για αναφορά) είναι κάτι παραπάνω από εμφανής.

    Υπό αυτή την έννοια, με προβληματίζει γιατί ακόμα η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από ποια θα είναι τα εργαλεία της/του διαφήμισης/μάρκετινγκ και όχι στο τελικό effect – άσχετα με την επιλογή της καμπάνιας? (πέρα βέβαια από το δεδομένο ενδιαφέρον ανθρώπων που συζητούν για τις εξελίξεις στο χώρο της αγοράς τους).

    Αν κάτι αντίστοιχο ήθελες να αναδείξεις Περικλή, συμφωνώ απόλυτα με τον… αναστοχαστικό τίτλο του post.

    Υ.Γ. Για όσους SEM και SEO πάντως δεν έχουν δουλειά να τους ενημερώσεω ότι οι on-line porn companies έχουν βγει στη γύρα και ζητούν μανιωδώς “experts”. Και διαβεβαιώνω ότι εκεί “είναι πολλά τα λεφτά Άρη”.

  15. Καλά τα λεει ο Panos. Με φάγανε τα γραφεία και τα proposals αλλά μέχρι στιγμής την έχω καταβρεί.. :-)

    Κατ αρχή να πω ότι είμαι απόλυτα σύμφωνος με τον Evaggelo που για μία ακόμα φορά με κερδίζει με τις εύστοχες παρατηρήσεις του. (Πολύ στο com την έχω γυρίσει τη διάλεκτό μου και αρχίζω να ανησυχώ)

    Το λοιπόν έλεγα ότι και εμένα με ανησυχεί που ασχολούμαστε με τα εργαλεία. Αλλά υπάρχει και το άλλο θέμα. Το πόσο αντικειμενικοί μπορεί να είμαστε. Λέει ένα ρητό πως “όταν το μόνο εργαλείο που έχεις είναι ένα κατσαβίδι όλα τα προβλήματα τα βλέπεις ως βίδες”. Ο Ανδρέας (theodoropoulos) είναι στην πλευρά των media. Προφανώς θέλει banners – και μεταξύ μας δικαιολογημένα.

    Ο Giorgos είναι SEO Expert. Προφανώς όσο κόβεται display και πάει στο Google πανηγυρίζει. Επίσης δικαίως. Ο Panos -ως Ogilvy- πουλάει και τα δύο αλλά είναι Creative (με το |C κεφαλαίο) και εκτιμώ ότι πιο κοντά του είναι τα “γυρίσματα” στην Πάρο παρά σε κανά γραφείο να βρίσκει Keywords και να βλέπει νούμερα.

    Όλοι μαζί θέλουμε online διαφήμιση και άμα ακούμε για Outdoor φτιάχνουμε ένα πρόσωπο σα να μας δείχνουνε γιαούρτι ξυνισμένο.

    Δεν ψάχνω λοιπόν την ισορροπία. Ούτε και με πειράζει η θέση του vrypan ότι τα banners θα πεθάνουν. Παρεμπιπτόντως vrypan καλώς ήρθες στη σπηλιά. Απλά δεν πιστεύω ότι θα πεθάνουν. Όπως δεν πιστεύω ότι θα πεθάνουν και τα media.

    Αλλά αυτή είναι κουβέντα για social networking την οποία ανοίγουμε ευχαρίστως αλλά σε άλλο post.

    Υπενθυμίζω απλώς ότι όπως έγραψα και κάπου αλλού (και φυσικά θα μεταφέρω και εδώ σε επόμενο post) “Όσο περίεργο και αν φανεί, υπήρξαν εποχές που επισκεπτόσουν ένα καλό site και που ήθελες να υπάρξει κάποια -σχετική- διαφήμιση η οποία, ωστόσο, δεν ήταν εκεί επειδή το concept της online διαφήμισης δεν είχε… εφευρεθεί ακόμα. Ναι, υπήρξαν και τέτοιες εποχές και, ναι, ήταν μόλις πριν από δεκαπέντε-είκοσι χρόνια. ”

    Αυτό που δεν μπορώ με τίποτα, είναι το μιλάμε για επικοινωνία και να τη βλέπουμε “στενά”. Το θεωρώ επικίνδυνο (κοινωνικά) και αντι-δημιουργικό (και αντιερωτικό επίσης αλλά αυτό πάλι είναι άλλη κουβέντα). Ξέρετε ότι ξέρω από προβλήματα της αγοράς και τα μαθαίνω αυτή τη στιγμή και ακόμα καλύτερα (πχ γνωρίζω καλύτερα τον πελάτη με τον οποίο είχα πάντα άλλη σχέση). Ξέρω για deadlines ξέρω για xls που “καίνε” και για δείκτες απόδοσης.

    Το να απομονώνουμε όμως κομμάτια της επικοινωνίας αδιαφορώντας για το σύνολό της δεν πρέπει να γίνει κανόνες. Και φυσικά αυτό ισχύει και για μένα

    Είναι μέρος της “σπηλιάς” όμως οι συζητήσεις της να ακολουθούν το δικό τους ρυθμό και όχι του αρχικού post. Και να σας πω και κάτι; Μ αρέσει καλοί μου θαμώνες..

    Και πάλι sorry που χάνομαι αλλά δεν φαντάζεστε τι καλή παρέα που μου κάνετε.

    Θα επανέλθω…

  16. αν και έχεις προχωρήσει σε επόμενο post, να επανέλθω εδώ, γιατί μόλις διάβασα(αν και δημοσιευμένο στις 5/2 την ίδια ημέρα με αυτή τη συζήτηση) ένα καταπληκτικό άρθρο-μανιφέστο ενός ανθρώπου με τεράστια γνώση, του CEO του Αμερικανικού IAB Randall Rothenberg στο blog του, http://www.randallrothenberg.com/ με τίτλο “A Bigger Idea”:
    A Manifesto on Interactive Advertising Creativity που έχει άμεση σχέση με τη συζήτησή μας και πιστεύω ότι πραγματικά αξίζει να διαβάσουμε με προσοχή.

  17. Συγνώμη αλλά για εμένα τα banners έχουν πεθάνει ήδη, έχω να δω πάνω από 2 χρόνια και δεν τα έχω πεθυμήσει καθόλου, https://addons.mozilla.org/en-US/firefox/addon/1865

  18. Η ζωή έχει την μεγαλύτερη φαντασία από όλους μας.
    Δεδομένο.

    Οι μεγαλύτερες βλακείες στην ιστορία έχουν ειπωθεί από μεγαλόσχημα στόματα.
    Ιστορικά αποδεδειγμένο. Δεδομένο επίσης.

    Όσο το ανθρώπινο είδος θα φέρει μάτια ως αισθητήριο όρασης και όχι barcode scanners, η display επικοινωνία θα ζει και θα βασιλεύει.
    Δεδομένο;
    Elementary!

    Τι θα πεθάνει τελικά;
    Όλοι μας.
    Δ Ε Δ Ο Μ Ε Ν Ο.
    Όμως στοιχηματίζω ότι πρώτα θα ”πεθάνει” ως Chief Digital Officer της TBWA η κυρία Colleen DeCourcy. Δεδομένα. Και δεν θα είναι από βαθιά γεράματα.

  19. πως να μην επανέλθω κύριέ μου, πως?!

    Search Giant Google Makes Its Case for Display Advertising
    http://adage.com/digital/article?article_id=136119

    θα μας τρελάνουν οι googlides…

  20. Πάμε για νέο γύρο διαπραγματεύσεων? Αντί για χρόνια πολλά?

    Πάω να φωνάξω τον Pano και επανέρχομαι!!

Trackbacks

  1. Όποιος βαριέται να bloggαρει δέκα μέρες twitterιζει | Inside a Box | A personal blog about eBusiness consulting practices, Interactive Marketing and Social Media

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: