Οι ιδέες βρίσκονται εκεί έξω

“Αναρωτιέμαι καμιά φορά, αν υπάρχει κάποιος διαγωνισμός σε εξέλιξη. Κάποιος που να βραβεύει το πιο «στεγνό» media site…” Έτσι ξεκίναγε ένα Akrothigws το Σεπτέμβριο που μας πέρασε το οποίο πραγματευόταν ιδέες και προτάσεις. Μία κουβέντα μέσα στο Σαββατοκύριακο με το Γρηγόρη το Σεμπελίδη το έφερε στο προσκήνιο για να ανακαλύψω πως ποτέ δεν το έφερα στη “σπηλιά” να δω πως το βλέπετε. Επανορθώνω παρότι είχα σε προτεραιότητα να μιλήσω για 1-2 Online διαφημίσεις που μου κίνησαν το ενδιαφέρον….

Το Akrothigws γράφεται παραδοσιακά αργά το απόγευμα ή το βραδάκι. Τότε που οι μάχιμοι δημοσιογράφοι στις εφημερίδες ανοίγουν τη σακούλα με τους ξηρούς καρπούς (δεν πίνεται το άτιμο ξεροσφύρι), τα νεαρά στελέχη αναζητούν πάρκινγκ στα στενά του Ψυχικού και του Χαλανδρίου (οι «Πόρτες» το «Santa Fe» και η «Craft» έχουν πάντα ένα στασίδι για τον κουρασμένο marketer) και οι Web Designers αρχίζουν το δεύτερο σετ από σιχτίρια στο Twitter (το πρώτο είναι μεταξύ 10-12 το πρωί). Για τους υπόλοιπους 2.500.000 χρήστες του ελληνικού internet, έχω μερικές ιδέες περί το πού συχνάζουν, αλλά όρκο δεν παίρνω και στατιστικά δεν διαθέτω. Εξαιρείται μία κοπέλα που τη λένε επισκεψιμότητα. Αυτή -η χαριτωμένη κατά τα άλλα και πάντα περιζήτητη κορασίς- γνωρίζω πολύ καλά πως τις βραδινές ώρες πάει περίπατο…

Ουδέν μεμπτό φυσικά όσον αφορά τις νυκτερινές περιπέτειες της κορασίδος. Ζωή της είναι και ότι θέλει την κάνει. Μόνο που όταν είναι γνωστό τοις πάσι πως αυτές της οι βόλτες δεν περιλαμβάνουν τα ελληνικά media sites και την ίδια στιγμή αυτά ανασχεδιάζονται, ο αθώος παρατηρητής υποθέτει πως θα επιχειρήσουν να την ελκύσουν και αναπόφευκτα περιμένει να δει τα «θέλγητρά» τους. Αν υποθέτει λάθος, η συζήτηση τελειώνει εδώ. Δεν σε θέλουμε κοπέλα μου. Μας φτάνουν τα πρωινά impressions για να ζήσουν και τα δισέγγονά μας.

Αν όμως η υπόθεση είναι σωστή, και το redesign δεν έχει σκοπό μόνο να χωρέσουμε τα 160*600 και μερικά buttons για τους συμψηφισμούς, αλλά διεκδικούν «το κάτι παραπάνω» τότε πραγματικά είναι να απορεί κανείς. Εξ όσων γνωρίζουμε, η αύξηση των ελλήνων χρηστών δεν είναι της τάξης του 45% μηνιαίως – για να υποθέσουμε ότι η επισκεψιμότητα θα έρθει από τους καινούριους ακόμα και αν κάτσουμε με σταυρωμένα χέρια. Εξ όσων γνωρίζουμε επίσης, τα online media δεν έχουν ξεκινήσει τις απίστευτες ενέργειες για να «κλέψουν» χρήστες ο ένας από τον άλλο? ίσα-ίσα που οι online campaigns για μεγάλα sites είναι πιο δυσεύρετες και από developers. Παράλληλα ο ανταγωνισμός αυξάνεται και τα impressions κάθονται και τον κοιτάνε – ή έστω δεν ακολουθούν όπως θα έπρεπε τις εξελίξεις. Τι πιο φυσιολογικό λοιπόν, από να διεκδικήσεις ως media site και τις βραδινές visits; Το κάνεις που το κάνεις το ρημάδι το redesign και το brainstorming (sic). Βάλε και λίγο look & feel μέσα. Βάλε και λίγο sticky content. Βραδάκι είναι. Τις ειδήσεις τις είδε, τις photo gallery τις ξεψάχνισε, με τα flash-άκια έπαιξε. Σκέψου και μία υπηρεσία για να έχει λόγο να ξανά-έρθει ο χρήστης. Media είμαστε, έτσι δεν είναι;

Και αντ’ αυτού, δύο μόλις εβδομάδες έχει μπει ο Σεπτέμβρης και η μία πίκρα διαδέχεται την άλλη. Τι video είδαμε, τι tags είδαμε, τι καμπύλες και τι καμάρες είδαμε, τι δελτία τύπου διαβάσαμε, τι νέες ενότητες ανακοινώθηκαν, media sites πραγματικά ελκυστικά ακόμα να δούμε. Για την ακρίβεια, ορισμένα redesigns είναι ακόμα χειρότερα από τα προηγούμενα. Και για να μην έχουμε παρεξηγήσεις, δεν αναφέρομαι στη γραφιστική αρτιότητά τους αλλά στο προαναφερθέν γενικότερο look & feel – και κάτι μου λέει πως οι τελευταίοι που ευθύνονται για τα φαινόμενα αυτά είναι οι designers. Τόσο στα βασικά στοιχεία των sites, όπου η καινοτομία και η προτάσεις λάμπουν διά της απουσίας τους, όσο και στο «περιττό». Σ’ αυτές τις μικρές λεπτομέρειες που θα κάνουν τον επισκέπτη να χαμογελάσει και θα σκεφτεί ένα «ωπς, ωραίο είναι αυτό». Στις λεπτομέρειες που ενδεχομένως θα κερδίσουν μερικά κλικ, ότι το πρωί στα γραφεία, αλλά το βράδυ στα σπίτια. Λεπτομέρειες και υπηρεσίες, που «τραβάνε» ένα σπιτικό αφέψημα την ώρα που η TV επαναλαμβάνεται και δεν έχει τίποτα να προσφέρει. Λεπτομέρειες «περιττές» που θα ανταγωνιστούν πραγματικά τα περιοδικά και την πολυθρόνα. Όσο αυτές δεν προσφέρονται, όσο τα media sites παραμένουν «στεγνά» η επισκεψιμότητα τις νύχτες θα συχνάζει στο twitter στα blogs και στο εκτός Ελλάδος web. Και πολύ καλά θα κάνει.

Στην αλλοδαπή πάντως, χωρίς να ανακαλύπτουν τον τροχό από την αρχή, φροντίζουν το integration να μη το κάνουν μόνο σημαία αλλά και υπηρεσίες. Τη Δευτέρα που μας πέρασε, το MTV έδωσε στη διάθεση του κοινού μία από τις δικές του απαντήσεις για την ενσωμάτωση του social networking. Ένα καινούριο project με την ονομασία Backchannel που δίνει την ευκαιρία στους επισκέπτες του ενώ παρακολουθούν την τηλεοπτική σειρά Hills, να παίρνουν ταυτόχρονα μέρος σε διαγωνισμούς και να ανταλλάσσουν μηνύματα σε ένα περιβάλλον που θυμίζει έντονα twitter. Φυσικά πρόκειται για βραδινό πρόγραμμα και δένει με ακόμα περισσότερες offline υπηρεσίες. Αξίζει τον κόπο να το δείτε, όπως αξίζει να ρίξετε και μία ματιά στη Wikipedia για να διαπιστώσετε πόσο παλιά η λογική του.

Για να θυμηθώ και λίγο την αγαπημένη μου ειδική πράκτορα Σκάλι, θα επισημάνω πως «οι ιδέες βρίσκονται εκεί έξω». Μήπως είναι καιρός να αφήσουμε κάποιους να τις ανακαλύψουν;

Advertisements


Categories: Internet Life

19 replies

  1. Μου δίνεις πάσα τώρα για να πω 1-2 πράγματα για το design.

    Είναι διαφορετικό πράγμα το re-design και διαφορετικό το re-align. Δες αυτό που έχει να κάνει και με strategy: http://www.alistapart.com/articles/redesignrealign/

    Τα media websites πάσχουν πιστεύω εξ’ αρχής στο θέμα look’n’feel. Το πρόβλημά τους είναι η έλλειψη χαρακτήρα, ταυτότητας. Ένα look’n’feel που θα είναι χαρακτηριστικό, μοναδικό και emotionally engaged (που λένε και στο Αμέρικα).

    Επιπλέον, κατά τη γνώμη μου, το όποιο design δε χτίζεται πάνω στο συγκεκριμένο content, αλλά παίζει ρόλο διακόσμησης. Δηλαδή, ετοιμάζω εγώ ένα template κι έρχεται μια ομάδα και το γεμίζει από άρθρα, posts κλπ.
    Αυτό είναι σαφέστατα προς το λάθος δρόμο. Το περιεχόμενο είναι η καρδιά και με βάση το χαρακτήρα του, τις ιδιοτροπίες του και το target group του καθορίζει εν πολλοίς το σχεδιασμό (ακόμα κι όταν αυτό δεν είναι ορατό στα μάτια ενός αδαούς – γιατί αν ήταν, τι δουλειά θα κάναμε εμείς, κλέφτες θα γινόμασταν; )

    Συνολικά δηλαδή, πρόκειται για λάθος στρατηγική εξ’ αρχής ή μάλλον για μη στρατιγική.

    Σταματάω εδώ για να μην καταχραστώ άλλο το χώρο.

  2. Θα συμφωνήσω με τον Γιάννη, στα Ελληνικά media sites, υπάρχει κενό προσωπικότητας.

    Ένα από τα λίγα sites που μπορούσαν να κάνουν εύκολα την διαφορά είναι της Ναυτεμπορικής, καθώς έχουν developers ικανούς να δημιουργήσουν υπηρεσίες στο πνεύμα του Δράκου, αντ’ αυτού προτίμησαν στο τελευταίο (αρκετά καλό κατά τα άλλα) redesign να δώσουν έμφαση στο content (σωστό) χωρίς παράλληλα να δημιουργήσουν ένα interface που θα δημιουργούσε ένα δεσμό με τους χρήστες. Δεσμό που οι αρχές του marketing έχουν αναγάγει σε στρατηγικό στόχο και στην Ελλάδα παραβέπεται συνεχώς.

    Μπορεί Περικλή να αναφέρεις συνεχώς την έλλειψη καλών developers, αλλά το πρόβλημα που βλέπω εγώ είναι visual. Και στηρίζω την άποψη μου στην αποτυχία όλων των media sites να εμπνεύσουν ένα σοβαρό loyalty και να αυξήσουν το user interaction.

    Case Study: Huffington Post – πως ένα blog έχτισε user loyalty και interaction και πλέον έχει όσους επισκέπτες έχει και ο Guardian ! Για όσους θεωρούν ότι έχουν δέσει το γάιδαρο τους… offline

  3. Πραγματικά απίθανο post, μέσα στο μυαλό μου (πόσο, μα πόσο, μα πραγματικά πόσο δελεαστικό είναι να το στείλω σε έναν υπεύθυνο ιστοσελίδας μεγάλης εφημερίδας από τον οποίο δυστυχώς ακόμη περιμένω να ικανοποιήσει κάποιο αίτημα – παρά την καλή θέλησή του).

    Ακόμη καλύτερα όμως τα links που παραθέτουν ο porcupine και o vagelis (για τη Huffington Post).

  4. Καλησπέρες σε όλους

    @vagelis. Που με είδες αδερφέ να λέω εγώ ότι δεν έχουμε καλούς developers? Ίσα ίσα που σε άλλα κείμενά μου έχω πεί ότι έχουμε developers σαν τα κρύα τα νερά. Σε άλλους πάει το χώσιμο…

  5. @ Evangelos: Και να σκεφτείς ότι η Huffington δεν έχει και όμορφο site, απλά έχει χαρακτήρα και τηρεί βασικές αρχές ευχρηστίας (useability καραμελίτσα κανείς ; :P)

    @ Uroborus: Ε το έχεις αναφέρει και εσύ κάποιες φορές αν και ναι, κυρίως σε όσους το αναφέρουν σαν πρόβλημα για να καλύψουν την αδυναμία του developer που αποφάσισαν να συνεργαστούν (ξαδερφάκι μιας θείας μου που έχει μαύρη ζώνη στα computer κτλ), ή την δική τους να κατανοήσουν το μέσο.

    Υπόσχομαι ήταν η τελευταία βολή στην κουβέντα, δεν διεκδικώ το προνόμιο της γνώσης για τον εαυτό μου. Το άτιμο το θέμα με προκάλεσε. :)

  6. @ Uroborus: Τις καλησπέρες μου που παρέλειψα και μια σημείωση, δεν θυμάμαι όντως αν αναφερόσουν στην κουβέντα σε devlelopers ή σε όσους απλά δηλώνουν developers, στην δεύτερη περίπτωση αποσύρω την μομφή άμεσα :)

  7. Μου την είχες ψιθυρίσει την σκέψη, αλλά ομολογώ ότι δεν θα την έκανες ποτέ post.

    Κυρίως, γιατί είναι τώρα ανεβάζεις αυτόματα τα δικά σου standards. Σαν Business Development Director στην μεγαλύτερη εταιρεία Web Development στην Ελλάδα. Ιδού η Ρόδος, φίλε Δράκε.

    Από εκεί και πέρα, δεν ξέρω αν μπορώ να συμφωνήσω με τους Ευάγγελους στο κομμάτι της αναφοράς της Huffington Post, καθώς δεν νομίζω ότι μου αρέσουν τα sites που έχουν overscroll (κάποια στιγμή, μουδιάζει και το δάκτυλο, στο wheel). Πάντα ήμουν υπέρμαχος της συγκεντρωμένης και τακτοποιημένης πληροφορίας (αγαπημένες μου δουλειές το Τουρκικό Mynet.com και το Yahoo. Φαντάζομαι όμως, ότι γούστα είναι αυτά.

    Στο δια ταύτα.

    Νομίζω ότι όλη η αλήθεια είναι στην πρόταση του Porcupine:

    Το περιεχόμενο είναι η καρδιά και με βάση το χαρακτήρα του, τις ιδιοτροπίες του και το target group του καθορίζει εν πολλοίς το σχεδιασμό (ακόμα κι όταν αυτό δεν είναι ορατό στα μάτια ενός αδαούς – γιατί αν ήταν, τι δουλειά θα κάναμε εμείς, κλέφτες θα γινόμασταν; )

    Συνολικά δηλαδή, πρόκειται για λάθος στρατηγική εξ’ αρχής ή μάλλον για μη στρατιγική.

    Μόνο το media γνωρίζει τι πληροφορίες και τι ενημέρωση μπορεί να παράξει. Ο designer, ο marketer και ο οποιοσδήποτε άλλος καθήσει στο brief πρέπει να καθοδηγηθούν από τον εκδότη (ή τον σύμβουλο έκδοσης), σε μια λογική sitemapping. Διαφορετικά, θα βγει ακόμα ένα “news-portal-κλώνος-κάποιου-μεγάλου-του-εξωτερικού”, που πιθανότατα θα έχει το personal touch του designer, 2-3 social καλούδια από τον developer, κτλ.

    Η σκέψη βέβαια είναι πολύ μεγαλύτερη, και δεν αναλύεται σε 3-4 παραγράφους, αλλά για να μην φλυαρώ, η βασική συλλογιστική μου είναι παρόμοια με του Porcupine.

  8. @fotis

    H αλήθεια βρίσκεται στους sex pistols γκε γκε? Που λέει και ο Πετρόχειλος.

    Με κάλυψε ο Φώτης στα περισσότερα. Από τo λίγο που έχω ασχοληθεί με media sites (και αυτό λόγω ανάγκης το τελευταίο διάστημα) νομίζω ότι όλα είναι θέμα σεβασμού.

    Ελαχιστα media sites σέβονται το κοινό τους. Αντίθετα, όλα τα media sites λατρεύουν τα banners τους και αυτούς που τα γεμίζουν. Δεν έχουν καταλάβει όμως στην πραγματικότητα ότι τα λεφτά έρχονται από το κοινό τους.

    Έχω δει να λαμβάνονται στρατηγικές αποφάσεις σε portal προκειμένου να κερδίσουν ένα πελάτη προσαρμοζόμενοι στις παράλογες απαιτήσεις του και αλλάζοντας σε μια νύχτα τα πάντα.

    Mediaδες, αν ακούτε… Το κοινό σας και τα μάτια σας. Είναι η προίκα σας και αν είναι μεγάλη και πιστή, σε όποιο meeting και να εμφανιστείτε την απλώνετε και λαμβάνετε τα νόμιμα.

    Αλλα ακούστε με. Θαρρώ πως η αφοσίωση στο κοινό θέλει θυσίες. Θέλει καταρχάς λιγότερα placements και υψηλότερα CPMs (Δεν είπα τπτ για CPC είδες δράκε;), θέλει συνεχώς νέα feautures, γιατί το κοινό βαριέται εύκολα και έχει τόσες επιλογές εκεί έξω. Θέλει Look and feel όπως είπαν οι προλαλήσαντες και συμφωνώ.

    Και τέλος. Θέλει περιεχόμενο. Περιεχόμενο, όχι αράδες, ίσα να πούμε ότι τη φτιάξαμε τη σελίδα ίσα να κάψει τα impressions.

    Ίσως να τα λέω λίγο άγαρμπα, αλλά έτσι είναι. Εξαιρέσεις; Υπάρχουν αρκετές. Αλλά δε θα μιλήσουμε γι αυτές σήμερα.

  9. Συμπλήρωση: Σχετικά με το σεβασμό του κοινού και τη λατρεία του banner.

    Να σηκώσει το χέρι του όποιος δεν έχει ακούσει για media που έδιωξε διαφημιζόμενο γιατί δεν είχε inventory.

  10. Δεν σας προλαβαίνω λεβέντες… Κατ αρχήν πολύ το χαίρομαι που σας βλέπω μαζεμένους και με ωραίες κουβέντες. Απαντώ σε λίγους και επανέρχομαι…

    @fotis. Φίλε ξέρεις ότι δεν κρύβομαι. Όντως τα standards πρέπει να είναι ψηλά. Απ την άλλη στα media το πάνω χέρι πρέπει να το έχουν τα media. Εγώ (ο όποιος εγώ) οφείλω να δώσω περιβάλλον που θα ζωντανέψουν και να βάλω και ιδέες για να το πάμε ένα βήμα μπροστά. Όσοι έχουν δουλέψει όμως σοβαρά web ξέρουν ότι το content είναι ακριβό – πόσο μάλλον όταν πρόκειται όχι απλά για content αλλά για παραγωγές. Δεν βγάζω την ουρά μου απ έξω (είναι και μεγάλη άλλωστε) αλλά αν ένα μεγάλο μέσο θέλει καλό web και αυτά που γράφω εγώ στο Akrothigws θέλει και πολύ μεγάλη δουλειά απ όλους μας. Άλλωστε όπως λες και παρακάτω

    Μόνο το media γνωρίζει τι πληροφορίες και τι ενημέρωση μπορεί να παράξει. Ο designer, ο marketer και ο οποιοσδήποτε άλλος καθήσει στο brief πρέπει να καθοδηγηθούν από τον εκδότη (ή τον σύμβουλο έκδοσης), σε μια λογική sitemapping

    @giorgos. Μια χαρά τα λες και καθόλου άγαρμπα. Αλλά είναι λίγο κρίμα να αντιμετωπίζονται και τα media ως εγκληματίες γιατί παίρνουν διαφήμιση. Δεν το κρύβουν. Επισήμως οι πηγές εσόδων τους είναι η διαφήμιση. Η μάχη των marketers με τους αρχισυντάκτες και τους δημοσιογράφους είναι μεγάλη και τρανή σε όλα τα ΜΜΕ είτε old είτε new φίλε. Εδώ βλέπεις blogs και προκειμένου να πάρουν καμία vizita βάζουν τίτλους που δεν έχουν σχέση με το περιεχόμενό τους και πουλάνε link building. Ή μήπως έχω άδικο?

    @vagelis. Φίλε έχω γράψει επισήμως και σε 200 έντυπα και sites ότι θεωρώ τους developers τη γραμμή άμυνας και επίθεσης και ότι όποιος δεν τους προσέξει δεν έχει web αλλά μπαρμπούτσαλα. Το ότι κάποιοι δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους είναι επίσης αλήθεια και δεν θα βάλω στο ίδιο καζάνι τους αξιοπρεπείς και τους δουλευταράδες μ αυτούς που κοροιδεύουν τον κόσμο. Όση μομφή και να μου ρίξεις και εσύ και όλη η σπηλιά μαζί. Έχουμε φοβερά παιδιά αλλά έχουμε και απατεώνες. Αυτή είναι η αλήθεια και επειδή ξέρω πολλά από τα φοβερά παιδιά δεν πέρνω λέξη πίσω απ όσα έχω πει.

    @Evangelos. Με τι μούτρα να μιλήσω που ακόμα χρωστώ comment σε ένα φοβερό post σου? (Ναι αυτό για τον Ολυμπιακό κλπ λέω…).

  11. Αχ αχ Δράκε με έστησες στην γωνία. ΟΚ το πήρα πίσω ήδη, και εγώ στο μυαλό μου τους “έλληνες σταρ” (ότι δηλώσεις είσαι) είχα στο μυαλό μου.

    Δεν έθιξες το μεγάλο ζήτημα της διαφοροποίησης της εικόνας. Κάτι που διασφαλίζει ότι ο χρήστης θυμάται που διάβασε τι και λειτουργεί ως πολλαπλασιαστής του ρητού “content is the king”. Αν δεν θυμάμαι φίλε που διάβασα το καλό άρθρο πάει και ο βασιλιάς και τα impression του.

    @Δεν είπα ότι έχει ωραίο design, σεντόνι το λες homepage όχι. Άλλα όμως το branding επικοινωνεί και ο χρήστης δυνδυάζει την πληροφορία με την πηγή κάτι που δεν συμβαίνει με τα ελληνικά και ξένα portals κατά κανόνα. Να προσθέσω εδώ άλλη μια bold επιλογή. Lime από Times (http://www.timesonline.co.uk/tol/news/) και άντε να ξεχάσει ο άλλος που διάβασε τι :)

  12. @uroborus

    Και το cnn.com πάντως δε ζει από φιλανθρωπίες. Αλλά δες το. Είναι ένα ποίημα.

    Είμαι ο τελευταίος που θα κατηγορήσω το κυνήγι της διαφήμισης. Αλλά το banner μόνο του δε καίει impressions. Θέλει χρήστες να το δούν και να κάνουν και κανα click μια στο τόσο. Και για να έχεις χρήστες δε φτάνει ούτε το SEO, ούτε το PPC που πολύ καταφεύγουν για να καλύψουν τις ανάγκες του inventory τους, θέλει όλα τα παραπάνω εύηχα που αναφέραμε όλοι μας.

  13. καλημέρα σε όλους, μερικά συνοπτικά σχόλια, σε ένα τεράστιο θέμα, από την πλευρά των media

    1. κανένα site δεν έχασε χρήστες από τα πολλά banner-δυστυχώς-αλλιώς πολλά ελληνικά-και ξένα-site θα είχαν ξεμείνει από επισκεψιμότητες. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να το κάνουμε, όμως οι θεωρητικές απόψεις για τη στάση των χρηστών, δεν έχουν σχέση με τη πραγματικότητα, τουλάχιστον σε τέτοιο βαθμό που να επηρεάζουν το σύνολο. Η τάση διεθνώς είναι λίγα και μεγάλα διαφημιστικά placements, γιατί μόνο έτσι μπορεί τα placements να έχουν απόδοση. Η προσωπική μου άποψη σαν ένας εμπορικός που διαθέτει στα site του 3 μοναδικά για την αγορά τέτοια format(welcome ad 600×400, supersize-728×90+300×600, 220×90+sliding 800×300), είναι ότι μπορείς να βρεις την ισσοροπία μεταξύ περιεχομένου και διαφήμισης για να προστατεύσεις το brand σου και τους χρήστες σου. Καταχρήσεις γίνονται, όμως το να δείχνεις intrussive διαφημιστικά format στους χρήστες σου δεν είναι κατακριτέο αν δεν τα καταχραστείς. Για αυτό υπάρχουν τα FC και είναι στο χέρι του καθενός να στήσει μία καλή και αποδοτική καμπάνια.
    2. πάρα πολλά site με κάκιστο design και αισθητική, αλλά πολύ δυνατό brand και περιεχόμενο, είναι ηγέτες σε επίπεδο επισκεψιμότητας.
    3. άλλο design/αρχιτεκτονική της πληροφορίας και άλλο design=αισθητική. Για το πρώτο τα πράγματα πλέον είναι σχετικά κατασταλαγμένα και υπάρχουν βασικοί κανόνες που ακολουθούνται , για το 2ο, να συζητάμε ώρες αφού επί της ουσίας είναι απόλυτα υποκειμενικό, χωρίς αυτό να σημαίνει είτε ότι δεν είναι πολύ ουσιαστικό(η ταύτιση ή διαφοροποίηση του site από το άλλο Μέσο του ίδιου brand ή τον ανταγωνισμό δεν είναι απλή υπόθεση, αλλά ξεκινάει από τη γραμματοσειρά που θα χρησιμοποιηθεί και καταλήγει στα χρώματα και και και) είτε ότι και εκεί δεν υπάρχουν κάποιες πεπατημένες που είναι δύσκολο να ξεφύγεις.
    4. Καλώς ή κακώς, τα online media ζουν από τη διαφήμιση. Το design λοιπόν ενός site ξεκινάει από την εμπορική του διάσταση. Πρώτα καθορίζονται οι εμπορικές ανάγκες και μετά έρχεται να δέσει το γλυκό. Και σας βεβαιώνω ότι στα πλαίσια της ελληνικής αγοράς, όσο και αν θέλει κανείς να ακολουθήσει τα παραδείγματα των μεγάλων διεθνών online media, δεν μπορεί να τα καταφέρει εύκολα. Αλλωστε ο Μέσος όρος των διαφημιστικών placement και σε αυτά είναι 5-7 ανά σελίδα. Σε κάθε περίπτωση, η επιλογή των διαφημιστικών χώρων είναι ένα μεγάλο εμπορικό στοίχημα πολύ σημαντικότερο κατά τη γνώμη μου από οποιοδήποτε άλλο στοιχείο του design.

  14. Μια πιο αναλυτική ματιά από τη μεριά του designer: http://el.porcupine.gr/web-design/comments/web-design-media-sites/
    (Θα πιαστεί ως spam; :o) )

  15. Σαφώς, η άποψη του Ανδρέα είναι πιο κοντά στην πραγματικότητα, μιας και ο ίδιος διαχειρίζεται μεγάλα projects.

    Θα ήθελα να κάνω όμως μια μικρή επισήμανση/παρατήρηση, στην αναφορά για τα μεγάλα creatives.

    Έχω την εντύπωση, εδώ και αρκετό καιρό, ότι το μάτι του average χρήστη, έχει μάθει πλέον να ξεχωρίζει το διαφημιστικό banner, από το κείμενο-είδηση, και να το απορρίπτει. Στην ουσία δεν είναι και κάτι δύσκολο. “Ότι έχει animation είναι διαφήμιση, οπότε το αγνοώ”.

    Το λέω αυτό, παρατηρώντας τα στατιστικά κάποιων πελατών μου. Φαίνεται λοιπόν, ότι τα clicks σε advertorials και σε text links είναι 3 και 4 φορές πιο πολλά, από τα clicks σε μεγάλα banners (728×90 και 120×600).

    Βασιζόμενος σε αυτήν την άποψη, δεν μπορώ να πω ότι ένα creative σε μεγάλο dimension (160×600), θα είναι επιτυχημένο, εκτός αν ο designer έχει κάνει ‘παπάδες’, που να σε προκαλούν να το κάνουν click. Φοβάμαι όμως, ότι πολύ λίγα banners το καταφέρνουν.

    Ήμουν, είμαι και θα είμαι υπέρμαχος της λογικής, ότι τα δημιουργικά πρέπει να ξεφύγουν από κάποια κοινότυπα standars, και να γίνονται embed μέσα στα sites.

    Ανοίγει όμως μια άλλη κουβέντα, που ξεφεύγει από το θέμα (το οποίο θυμίζω δεν είναι το design/development ενός media site, αλλά η προσπάθεια προσέλκυσης κοινού, πέραν των συμβατικών πρωινών ωρών).

    υ.γ. και μιας και βρήκα ευκαιρία… Ανδρέαααα, με ξέχασες, φίλε! :o)

  16. Uroborous

    Feel free δράκε (το ολυμπιακοφροσύνη κλεμμένο από σένα ήταν). Τη βγάζω βέβαια με τα πολύ γέλιου off-line σχόλια στη Thess για τις αυτο-σαρκαστικές (όπως και το ίδιο το Evangelos), cult ευχές που συνηθίζω να δίνω . Αν και νομίζω ότι το πραγματικά “αναστοχαστικό” Αντί για Χρόνια Πολλά ήταν του Foti.

    Αλήθεια, μια ερώτηση προς όποιον ξέρει. Έρευνες για την άποψη των χρηστών κλπ. κυκλοφορούν στην Ελλάδα; Ή evaluations με μόνο attribute την επισκεψιμότητα;

    Vagelis

    […] Δεν έθιξες το μεγάλο ζήτημα της διαφοροποίησης της εικόνας. Κάτι που διασφαλίζει ότι ο χρήστης θυμάται που διάβασε τι και λειτουργεί ως πολλαπλασιαστής του ρητού “content is the king”. Αν δεν θυμάμαι φίλε που διάβασα το καλό άρθρο πάει και ο βασιλιάς και τα impression του […]

    Νομίζω πολύ σωστά το θέτεις. Αν μου επιτρέπεται όμως ο όρος θα έλεγα “web-brand-loyalty” στο ελληνικό διαδίκτυο (σε επίπεδο media sites) έχουν μόνο το troktiko, το pressmme, το nonews-news, το prezatv και η zougla (και το γιατί ανοιχτό). Όλα τα υπόλοιπα νομίζω τα καπελώνει η όποια έντυπη έκδοσή τους και πως έχει αυτή αναπαραχθεί σε άλλα media sites.

  17. Υπάρχουν πάντως και media που διατηρούν την παράδοση. Δεν θα πω όμως περί ποιας παράδοσης ομιλώ γιατί θα με πείτε κακό και δεν το θέλω. Για την καινούρια enet μιλάω έτσι? (http://new.enet.gr)

  18. Καλησπέρα,

    Εγώ θα συνεισφέρω στην κουβεντα 3 μίντια sites

    a. zougla.gr ! Θεωρώ ότι είναι “ίσως” το πίο ευκολοδιάβαστο ελληνικό .

    b. το παλιό yupi.gr (που παρεπιπτόντως ήταν αψογη αντιγραφή ενός ξένου, το είχα τσεκάρει παλιότερα).To νέο προσωπικά δεν μπορώ να το διαβάσω.

    c. το mad.gr

    Έχουν και τα 3 αρκετά κοινά, όπως :

    1. είναι brutal και ξεκάθαρα
    2. έχουν χτιστεί πάνω στο περιεχόμενο
    3. εξυπηρετούν τη συνέχεια του brand τους , οπότε είναι αναγνωρίσιμα και καλύτερα αναγνώσιμα.

    και άλλα πολλά .

  19. αχ…να τι παθαίνει κανείς άμα διαβάζει από πάνω προς τα κάτω :S

    Η θέση μου στο προηγούμενο post θα λειτουργούσε καλύτερα εδώ… αλλά κοίταξα το δέντρο και ξέχασα το δάσος

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: