Respect. Ή πως άλλαξα γνώμη για το Twitter και την Twitterland

Να μαστε πάλι εδώ. Όλες τις άλλες φορές που εξαφανίστηκα είχα πει και ένα sorry (sic), αυτή τη φορά ενδέχεται να μη το κάνω. Τι sorry να πω αδέρφια; Μετακόμισα που μετακόμισα και ψάχνω τα “πατήματά μου” – που λένε και οι αθλητικοί, ήρθαν και τα μαντάτα του Δεκέμβρη και τήρησα εσκεμμένα σιγή Uroborus. Όπως και να το κάνουμε δεν είναι και του στυλ μου ο κόσμος να καίγεται και εγώ να γράφω για το Marketign και το Twitter. Όχι τουλάχιστον εδώ. Είναι καιρός όμως το κείμενο να δοθεί στους θαμώνες ολόκληρο και όχι σε δύο μέρη όπως παρουσιάστηκε στο MarketingWeek… Και είναι και η καλύτερη μου ευκαιρία για να επανέλθω. Γιατί η σπηλιά είναι σπηλιά και μου λείπει…

Twitterland

Υποθέτω δεν χρειάζεται να υπενθυμίσω πως ονομάζονται στο δημόσιο λόγο οι περιπτώσεις εκείνες όπου ο δημοσιογράφος αναγκάζεται από τις περιστάσεις να πάρει τα λόγια του πίσω. Οι περίφημες «τούμπες» με το απαραίτητο πρόθεμα -ναι στις κωλοτούμπες αναφέρομαι- έχουν εκθέσει κόσμο και κοσμάκη σε όλα τα μήκη και πλάτης της γης. Ευτυχώς λοιπόν για τον υπογράφοντα, η έκθεσή του όσον αφορά το σημερινό θέμα της στήλης ήταν η ελάχιστη δυνατή. Δυστυχώς όμως γι’ αυτόν, βρίσκεται σε παρατεταμένη κρίση ειλικρίνειας, γεγονός που δεν του επιτρέπει να ποιήσει τη νήσσα και να αποκρύψει πως η εξέλιξη ενός online social «εργαλείου» τον εντυπωσίασε και τον κέρδισε παρότι για μεγάλο χρονικό διάστημα τον έβρισκε στην καλύτερη περίπτωση αδιάφορο.

Για να πιάσω όμως τα πράγματα από την αρχή, στις αρχές του 2007 και ενώ η ελληνική blogosphere μεγάλωνε καθημερινά και κέρδιζε τις στήλες των παραδοσιακών media με τη φρεσκάδα της και την εναλλακτική ενημέρωση που προσέφερε, το ίδιο το internet έκανε αυτό που ξέρει καλύτερα από οποιοδήποτε Μέσο να κάνει. Δημιουργούσε την επόμενη μέρα του. Το ίδιο και τα Online communities που επεκτείνονταν αναζητώντας νέους τρόπους έκφρασης και όσο το δυνατό μεγαλύτερη αμεσότητα. Η πρόταση για ένα εργαλείο που θύμιζε στη λογική τα SMS χαιρετίστηκε από την πλειονότητα των opinion leaders (θα έσκαγα άμα δεν το έλεγα) με ενθουσιασμό και το microblogging δεν άργησε να υιοθετηθεί από πολλά ενεργά μέλη των online κοινοτήτων. Το Twitter -που ήταν η σημαντικότερη έκφρασή του- προσέφερε αρκετά χαρακτηριστικά για να θεωρηθεί πρόταση παρότι τεχνικά δεν παρουσιάστηκε ποτέ άρτιο. Ήταν γρήγορο, είχε minimal περιβάλλον, «μίλαγε» με τα κινητά τηλέφωνα, το gmail και αρκετές ακόμα ευρέως γνωστές εφαρμογές. Το βασικό του όμως χαρακτηριστικό ήταν η κουβέντα που ξεκίναγε από το πρωί χωρίς τα «σεντόνια» των blogs και ομολογουμένως χωρίς τα flames τους. Παρόλα αυτά δεν το συμπάθησα.

Για αρκετούς μήνες, παρότι παρακολουθούσα τα twitts με ενδιαφέρον, παρότι οι περισσότεροι γνωστοί και φίλοι, έδιναν το παρόν –κυρίως τις βραδινές ώρες- και παρότι έβλεπα πως αργά ή γρήγορα θα καθιερωθεί, απέφευγα να δεθώ μαζί του. Για κακή του μάλιστα τύχη, όσον αφορά την εμπλοκή των marketers, η εμφάνισή του συνέπεσε σχεδόν χρονικά με την «έκρηξη» του Fabebook. Δύο social media απανωτά ήταν βαρύ sport και το twitter παρέμεινε στα χέρια λίγων πιστών στην Ελλάδα. Στην αλλοδαπή όμως, τόσο αυτό όσο και συνολικά το microblogging αποκτούσε χαρακτήρα και φανατικό κοινό. Δικαίως. Αλλά εγώ εξακολουθούσα να μην το συμπαθώ.

Στα σεμινάρια των Effie, άρχισα να αλλάζω άποψη. Κάτι οι 140 χαρακτήρες που σε υποχρεώνουν σε ένα διαφορετικό ύφος, κάτι ο NassoK, ο Giorgos και ο Fotis που μετέτρεψαν τις πολυθρόνες σε γραφείο τύπου, το live twittering έδωσε εκείνο το απόγευμα ένα διαφορετικό στίγμα. Την επόμενη ημέρα είχα κατεβάσει τα απαραίτητα tools για έχω άμεση ανταπόκριση και να ανεβάζω εύκολα twits. Το Marketing Week απέκτησε σύντομα δικό του account και εγώ βρήκα (thnx vrypan) την κατάλληλη εφαρμογή για να γράφω από δύο λογαριασμούς ταυτόχρονα καθότι στα twits έκανα καριέρα με τη blogger υπόστασή μου.

Λίγους μήνες μετά, το Twitter με κάποιο τρόπο μαγικό –όπως συνήθως συμβαίνει στο internet- είναι ήδη γνωστό σε πρόσωπα αλλά και σε brands που δεν θα φανταζόμουν ποτέ ότι ξενυχτάνε αγκαλιά με twits. Τα Multirama, το Pathfinder (με τα News του), ο Skai και το Sport.gr, τηλεοπτικές εκπομπές όπως το Nistiko Arkoudi και πολιτικοί –για τους οποίους υποψιάζομαι ότι το consulting έκανε το δικό του θαύμα- αποκτούν σιγά –σιγά τους δικούς τους followers και μαθαίνουν σε ένα περιβάλλον που αργά ή γρήγορα θα αναγκαστούν να επικοινωνήσουν. Η ύπαρξη δε και μόνο του «Agiosvasilis» έφτασε για να δώσει ένα άλλο χρώμα στη μεγάλη παρέα της Twitterland.

Ο υπογράφοντας ξεκίνησε το σημερινό Akrothigws τη νύχτα της 6ης Δεκεμβρίου. Μια μαύρη νύχτα, που συνεχίζεται ακόμα 3 ημέρες μετά που το κείμενο ολοκληρώνεται και που δεν έχω ιδέα που θα οδηγήσει. Υποθέτω όμως ότι όταν το παρόν βγει στον «αέρα» τα πράγματα θα έχουν πάρει το δρόμο τους. Εκείνες πάντως τις νύχτες και τις ημέρες που Αθήνα και οι μεγαλύτερες πόλεις της Ελλάδας θύμιζαν εμπόλεμη ζώνη, το Twitter και οι συμμετέχοντες κέρδισαν και το σεβασμό μου. Από κινητά τηλέφωνα, από ειδικές εφαρμογές από web από παντού, όσοι ήξεραν κάτι ή έβρισκαν κάτι το έδιναν στη δημοσιότητα – τις περισσότερες φορές με τα ελάχιστα δυνατά σχόλικα. Μία κουβέντα ήταν αρκετή για να φτιαχτεί το #griots και όλα τα σχετικά με το θέμα twitters να μαζευτούν σε ένα κοινό feed. Το ίδιο γρήγορα ένα widget στο FriendFeed μετέδιδε live από όλες τις πηγές. Ζωντανό ολονύχτιο ρεπορτάζ, από reporters όπως ο Ματθαίος αλλά και απλούς χρήστες που έγιναν για τις ανάγκες reporters και ταυτόχρονα power users για να βρουν την άκρη και να πουν ότι βλέπουν.

Ειλικρινά δεν ξέρω ακόμα -και στην παρούσα φάση δεν έχω ούτε τη διάθεση να ανακαλύψω- αν μπορείς να κάνεις marketing με 140 χαρακτήρες –όπως πολύ εύστοχα έθεσε το ζήτημα ένα πολύ γνωστό πρόσωπο της αγοράς μας στο προσωπικό του blog. Ξέρω όμως ότι «εκεί» συμβαίνει κάτι που σήμερα αξίζει να γνωρίσετε και αύριο δεν θα θέλετε να χάσετε. Ενδεχομένως και δεν θα μπορείτε…

ΥΓ. Η Invoke Media διαθέτει ήδη στην αγορά το BrightKit, ως ένα Twitter account management system..

Advertisements


Categories: Internet Life

14 replies

  1. Μια υπενθύμιση μόνο, γιατί πρέπει να την κάνω.

    Το Pathfinder διαθέτει και TV Twitter account (http://twitter.com/pathfinderTV), με ειδοποιήσεις για τις ταινίες της ημέρας.

    Και έπεται συνέχεια…

    :)

    Κατά τα άλλα, το Twitter τώρα μόνο κατόρθωσε να ξεχωρίσει στην Ελλάδα με τον μοναδικό του χαρακτήρα σαν υπηρεσία.

    Θα λυπηθώ πολύ όμως να το δω να γίνεται βορά στα χέρια marketers και (Θεός φυλάξοι) SEO consultants.

    Ο άμεσος, ψυχαγωγικός και ταυτόχρονα ενημερωτικός χαρακτήρας του μου αρκεί.

  2. Καλησπέρα Sugarenia!! Οκ δεν το είχα δει το ομολογώ αλλά τώρα γράφτηκα κιόλας…

    Αυτό όμως που είπες για τους SEO Consultants τι το ήθελες? :-) Νιώθω την ανάσα τους ήδη…

  3. Το εννοώ όπως γίνεται εδώ και καιρό “έξω”.

    Όπου σε κάνουν άγνωστοι users follow μόνο και μόνο για να σε ενημερώσουν για την ύπαρξή τους και το προϊόν που διαφημίζουν.

    Αυτός ο τρόπος σκέψης σχετικά με το Twitter δεν μου αρέσει.

    Κατά τ’άλλα, καλά παιδιά είναι οι SEOers :)

  4. Όσον αφορά το θέμα με τα “διαφημιστικά” accounts ευτυχώς η πολιτική του twitter είναι πολύ σκληρή οπότε θα θαφτούν και αυτά όπως τα one post blogspot.com blogs μόλις το μέσο γίνει λίγο περισσότερο mainstream. Η λογική του follow έχει αξία και υπάρχουν clients που σε βοηθούν να ρυθμίσεις εσύ την ροή για πληροφορία, εγώ πιστεύω ότι θα ωθήσει τους “διαφημιζόμενους” να παράγουν συμπυκνωμένο και straight περιεχόμενο και στην ελλάδα να στραφούν σε ανθρώπους που ξέρουν το μέσο, γιατί σε μερικά μηνύματα με 140 χαρακτήρες είναι εύκολο να γίνεις βαρετός ή απλά θόρυβος.

    Μπράβο στην BrightKit που βλέπει μπροστά, μπράβο και στον Δράκο που αν και στις Αχαρναί ενημερώνει και το πιο mainstream marketing κοινό για τέτοια εργαλεία που μόνο να βελτιώσουν το περιεχόμενο μπορούν.

    σόρρυ για κατωσέντονο. (είναι μικρό δεν είναι σεντόνι )

  5. Δεν έρχομαι επιθετικά, αλλά τι μας μελετάτε βραδιάτικα αγαπητή;

    Εξάλλου, το αναθεματισμένο έχει nofollow στα links! :).

    Πάντως οι σπαματζίδες θα κάνουν την εμφάνιση τους αργά ή γρήγορα και στην Ελλάδα. Αλλά, αυτοί πάντα ήταν παντού, και σίγουρα δεν ευθύνονται για αυτό οι SEOs. Θα μας ακούσει ο Rand Fishkin και θα τρελαθεί :).

    Καληνύχτες!

  6. Λατρεύω το Twitter.
    Με βοηθάει να ξεφύγει το μυαλό μου, ακολουθώ μερικούς σπουδαίους twitters π.χ. όλοι όσοι έχουμε σχολιάσει μέχρι τώρα εδώ + τον οικοδεσπότη και κάποια από τα προτεινόμενα links σου ανοίγουν το μυαλό.

    Τι δεν μπορώ; Αυτό: If it takes 17 tweets to make your point, you ain’t twitterin’, you’s bloggin’ (ειπώθηκε από τον @zeldman: http://twitter.com/zeldman)
    Με τρελλαίνει κανονικά. Και με κάνει να ακυρώνω ακόμα και τον σπουδαιότερο twitter.

  7. “SEOers”??? Πολύ κομψό αγαπητή. Όχι σαν κάτι άλλους που τους λέγαν SEMιτζήδες… (γεννημένο παλιόπαιδο έτσι? )

  8. καλή χρονιά και τα δέοντα στη σπηλιά και το δράκο της.
    Αγαπητοί (μες τις αβρότητες είμαστε) οι σπαματζίδες έχουν εδώ και καιρό κάνει την εμφάνισή τους στο “πουλάκι”. Θυμίζω περίπτωση επαρχιακού ενημερωτικού site που σε μισή ώρα είχε κάνει add και σπάμαρε το μισό .gr. Αναπόφευκτο είναι, συμπεριφορές κορακιού (επιτρέψτε μου) βλέπουμε παντού, σιγά μην ξέφευγε το twitter.
    Κατά τα λοιπά, ήμουν από τους εχθρούς του “πουλιού” μέχρι που ανακάλυψα πριν κανά χρόνο τον ενημερωτικό του χαρακτήρα – πέρα από τους χρήστες που κάνουν συχνά αποδεδειγμένα πολύ καλή ενημέρωση, bbc, cnn, reuters, ap etc τιτιβίζουν εδώ και καιρό και σιγά σιγά τιτιβίζουμε και οι εδώ.
    Μην το παρα ….τιτιβίζουμε όμως και γίνουμε από χαρωπά πουλάκια κοράκια κι εμείς (είτε με προσωπικό είτε με επαγγελματικό περιεχόμενο).

  9. “μετέτρεψαν τις πολυθρόνες σε γραφείο τύπου”…
    Και όχι μόνο τις πολυθρόνες φίλε μου, αλλά και τους δρόμους, τα καφέ, τα εστιατόρια, μερικοί ακόμα και την τουαλέτα :)))

    Καλημέρες μαν!

  10. Very well said και από σένα uroborus και από τους σχολιαστές σου!

  11. Καλημέρες σε όλους

    @philos. Θαμώνες είναι αγαπητέ όχι απλά σχολιαστές. Όταν έρχονται οι σχολιαστές αρχίζουν και τα ματς!!

    @Nassos K. Όντως φίλε παράληψή μου. Ακριβώς έτσι έγιναν τα πράγματα

    @kmitchell. Τα σέβη μου. Αλλά ήδη είναι αργά. Μέχρι και η TV το αγάπησε. Τα κοράκια είναι στο δρόμο…

    @porcupine :-))))

  12. Twitter rules τελικά… Δοκιμάσαμε τους ανταγωνιστές που ξεπήδησαν όταν το καράβι έμπαζε νερά, αλλά δεν κατάφεραν να μας κερδίσουν.

    Όπως και να εξελιχθούν τα πράγματα, η ιστορία θα το καταγράψει ως κάτι το πρωτοποριακό.

    Το microblogging από μόνο του βελτιώνει τον τρόπο γραφής μου και με ωθεί στο να γίνομαι κατανοητός με όσο το δυνατόν λιγότερες λέξεις μπορώ…

    Χμ, αυτό δεν βολεύει το Marketing… δεν χωράνε σάλτσες :p

    btw, το twhirl υποστηρίζει πολλαπλά accounts… όχι scheduling των tweets, αλλά δουλεύει :p

  13. Δράκε όντως ήσουν λίγο αρνητικός στην αρχή. Σκέψου όμως ότι δε χρειάζεται να αγνοείς, διαγράφεις, παρατηρείς τα πολλαπλά αιτήματα για νέους φίλους, για εφαρμογές κτλ.
    Διαβάζεις και ακολουθείς μόνο αυτά που σε αφορούν, βρίσκεις πραγματικά και ουσιαστικά links που χρειάζεσαι κτλ.
    Μεταξύ άλλων ακολουθώ και αυτό του BBC και το απολαμβάνω

Trackbacks

  1. Terra Computerata » Next media

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: