Best Practices και περισσυλογή

Από που ν αρχίσω και που να τελειώσω δεν ξέρω φίλοι και θαμώνες και περαστικοί από τη σπηλιά. Σε πρώτη φάση οφείλω να επισημάνω πως αυτή τη φορά δεν χάθηκα γιατί βαριόμουνα να γράψω αλλά γιατί πραγματικά έχω μπει σε μεγάλη περισσυλογή. Εν πρώτης δεν ξέρω τι να γράψω για τα Effie Hellas. Εκτός του ότι έχω γράψει μήνες πριν και κάτι λίγα την παραμονή του event, πλακωθήκανε όλοι και κάλυψαν το γεγονός πριν προλάβω να σκεφτώ τι ήθελα να κάνω.

Το μόνο που μπορώ λοιπόν να προσθέσω είναι ότι δεν έχω ιδέα για τη βραδιά της τελετής την οποία πέρασα πίσω από τη σκηνή (παρασκηνιακός τύπος γαρ) παίρνοντας δηλώσεις από τους πρωταγωνιστές – Και μάλιστα μπροστά στη κάμερα. To “μπροστά” είναι σχήμα λόγου βέβαια καθώς ούτε η ουρά μου δεν φαίνεται – πόσο μάλλον ο υπογράφον- αλλά αυτό ήταν εσκεμμένη ενέργεια γιατί το κάδρο ήταν μικρό και ο στίβος ήταν βαρύς. Πάντως κάμερα είχαμε (ως Marketingweek δηλαδή) διότι φρόντισαν γι αυτό η ΕΔΕΕ και ο θεσμός ώστε να δοκιμάσουμε έναν ακόμα τρόπο κάλυψης του event.

Τα καταφέραμε και σύντομα θα δείτε τα αποτελέσματα. Και όταν λέμε σύντομα εννοούμε ταυτόχρονα με το αφιέρωμα που ετοιμάζουμε στην print έκδοση. Έχω όμως άποψη για τα σεμινάρια που ήταν εξαιρετικά και για τη συνολικότερη διοργάνωση που ήταν πολύ καλύτερη και από ότι την περίμενα (και την περίμενα πολύ – πολύ καλή). Να προσθέσω επίσης ότι ο Gerd Leonhard είναι πολύ ωραίος τύπος καθώς -ναι το ομολογώ- είμαι και εγώ ένας από λίγους που του πήραν συνέντευξη – για τις ανάγκες επίσης του Marketingweek.gr

Με λίγα λόγια -και εδώ έρχεται η περισσυλογή- οι τελευταίες εβδομάδες έχουν πολύ -αλλά πάρα πολύ- Marketingweek (print) και Marketingweek.gr και Boussias Communications Network το οποίο σύντομα θα αποκτήσει τα επόμενα μέλη του. Ετοιμάζουμε Netweek.gr, Hrpro.gr, Bankers Review.gr, Customermanagement.gr, Salesmanagement.gr και καινούριο Marketing-Guide.gr. Βάλτε και λίγα από το video που λέγαμε για τα Effie Hellas (ετοιμάζω σχετικό post) βάλτε και Special Edition με Best Practises Interactive Mareketing φρεσκότατα, αν συνεχίσω θα καταλήξει ο Uroborus προμότα του Marketingweek.gr και θα ξεφύγει από τους στόχους του.

Και οι στόχοι του είναι η συζήτηση σε όχι απαραίτητα εταιρικούς τόνους για ότι θέματα προκύπτουν ή θέλουμε εμείς να προκύπτουν. Σε γενικές και ειδικές γραμμές ο Uroborus υπάρχει γιατί του αρέσει η συζήτηση και αυτός είναι και ο λόγος που κάποιες φορές μένει σιωπηλός. Δεν είναι οι φορές που δεν έχει κάτι να πει, αλλά αυτές που γνωρίζει ότι δεν θα μπορέσει να πάρει μέρος στη συζήτηση που θα ακολουθήσει. Το θέμα όμως είναι, ότι όταν ο Uroborus δημιουργήθηκε κυνηγάγαμε τις internet-ικές ειδήσεις με το ντουφέκι και σήμερα δεν προλαβαίνουμε να τις γράφουμε. Το θέμα επίσης είναι ότι πριν από 2 χρόνια τα περισσότερα blogs που θυμάται ο Uroborus είχαν άλλο ύφος και έψαχναν δεν έψαχναν τη θέση τους στο χώρο αλλά τη θέση τους στα ζητήματα που προέκυπταν. Και ο Uroborus δεν έχει καμία διάθεση να γίνει ένα ακόμα ενημερωτικό blog για να προωθεί τις άλλες δραστηριότητες του. Έλα όμως που σε ένα internet που “βράζει” αυτές οι δραστηριότητες είναι πλέον η καθημερινότητά του…

Με λίγα λόγια. Ο Uroborus δεν είναι ένα media blog που θέλει να γίνει εμπορικά εκμεταλλεύσιμο site. Όχι γιατι το θεωρεί μεμπτό αλλά γιατί στην παρούσα φάσης της ζωής του κρίνει ότι δεν έχει νόημα. Όπως φαίνεται και παραπάνω -και αν δεν φαίνεται καλά θα κάνει να φανεί- από τις 24 ώρες που έχει η ημέρα, γράφω, σχεδιάζω και διαχειρίζομαι projects περίπου τις 18. Ως εκ τούτου δεν μου λείπει η δουλειά. Ακόμα και αν μου έλειπε όμως δεν θεωρώ την κάλυψη μίας αγοράς τόσο απλό θέμα όσο ακούγεται “το γράφω ότι κρίνω εκείνη τη στιγμή ενδιαφέρον”

Δεν είναι όμως και αρένα…. (το είπα έτσι;)

Advertisements


Categories: Internet Life

13 replies

  1. Το είπατε κύριε Uroborus, το είπατε (περί του “Δεν είναι όμως και αρένα….”).. και είμαι από τους πρώτους – βλέπω – που σας συγχαίρω για την απόφαση αυτή.

  2. Κάπου σε έχασα …

  3. Dear Uroborus and Reader,

    Θέλω να κάνω μια ερώτηση μη γνωρίζοντας αν είναι ο σωστός χώρος για να γίνει !

    Είμαι 25 ετών, απόφοιτος ΤΕΙ ηλεκτρονικών και εργάζομαι δυο χρόνια ως μηχανικός δικτύων (Cisco κ.λ.π.). Παράλληλα, τα τελευταία 5 χρόνια εργάζομαι και ως ελεύθερος επαγγελματίας Web Designer ( “one man show”, λίγο FLASH, λίγο java, λίγο PHP, λίγο Photoshop κ.λ.π). Επειδή το κομμάτι των δικτύων, δεν το βρίσκω αρκετά «δημιουργικό», σκέφτομαι (θέλω και επιδιώκω) να αλλάξω κλάδο. Επιθυμώ να ασχοληθώ με τη διαφήμιση και το marketing (online και off-line), αλλά δυστυχώς δεν ξέρω από πού να αρχίσω !!

    Ελπίζω να μπορέσει να με βοηθήσει κάποιος.

    Thanks προκαταβολικά !

  4. μπερδεύτηκα…θύμωσες με κάτι;

  5. Καλησπέρες πολλές

    @First Reader. Σας άρεσε που δεν θέλω να είναι ο Uroborus Arena? Χαίρομαι. Όχι πως δεν θα πέφτει και ξύλο αλλά όσο να ναι τα πολλά ανώνυμα χωσίματα δεν έχουν νόημα. Δεν ξέρω όμως τι ακριβώς σου άρεσε. Αν θέλεις μου λες κάτι παραπάνω…

    @Problog. Αν εννοείς ότι θέλεις να μπεις στην αγορά, θα σου απαντήσω off line (εγώ οι υπόλοιποι δεν γίνεται οπότε κύριοι και κυρίες πείτε κάτι στον άνθρωπο…)

    @Giannab. Μου φαίνεται ε; Δεν είναι ακριβώς θυμός. Είναι μίνι εξομολόγηση -γιατί χάνομαι- και γιατί δεν θέλω να χάνομαι και διαχωρισμός του Uroborus από διάφορα άλλα blogs.

    Το τελευταίο που λέω απαντάει στη λογική του ενώ περιμένω κριτική για κάποια projects πολύ συχνά γίνεται το blog arena για να βγαίνουν στη “σέντρα” από ανώνυμους επώνυμα projects και να χύνεται αίμα άδικα… Ωραίο το ξύλο αλλά να έχει κάποιο λόγο. Δεν νομίζω άλλωστε να διαφωνείς. Έτσι δεν είναι?

  6. Προσωπικά δε διαφωνώ καθόλου.
    Αφενός καταλαβαίνω απόλυτα το “γιατί χάνεσαι” όπως δε μου φαίνεται και καθόλου περίεργο το δικό μου “δε θέλω τίποτα digital πια” γιατί υπάρχουν στιγμές κούρασης, υπερβολικού φόρτου δουλειάς, άγχους κτλ. Δυστυχώς τον όποιο ελεύθερο χρόνο μας τον ξοδεύουμε και αυτόν στη δουλειά αντί στην προσωπική ζωή, στα άλλα blogs, στα δικά μας blogs και ότι άλλο υπάρχει. Τα γνωστά…
    Από την άλλη όμως, αν θέτεις ένα θέμα προς συζήτηση δεν είναι παράλογο να υπάρχουν και αντιρρήσεις, αντιθέσεις και αντιγνωμίες αρκεί πάντα να στηρίζονται σε επιχειρήματα και να μην είναι απλώς λάσπη.
    Γνωρίζω ότι πολλές φορές έχω προκαλέσει και εγώ με την τοποθέτηση μου αλλά δεν έχω σκοπό ούτε να χαλάσουμε τις καρδίες μας, ούτε να πλακωθούμε στο ξύλο, ούτε να δημιουργηθεί αρένα. Αυτή είναι η θέση μου και -καλώς ή κακώς- μέσω το blog σου μας δίνεις ένα καλό τρόπο για να τοποθετηθούμε. (το δικό μου blog θα ήταν πολύ αστείο να είχε τέτοια θέματα)
    πάω να συνεχίσω το κολύμπι τώρα ;)

  7. Κολύμπι; Είπες κολύμπι; Αυτό δεν είναι flame τώρα?

    Δεν αναφέρομαι πάντως σε σένα και δεν είναι χώσιμο προς τους θαμώνες. Προφανώς το ξύλο μου αρέσει και εμένα. Η αρένα όμως είναι άλλο πράγμα. Δες το λίγο ως τις διαφορές του ρινγκ με την αρένα. Στο ρίνγκ και δη στο ερασιτεχνικό έχει λιγότερους και πιο σχετικούς θεατές. Σχετικούς με το σπορ που δεν πάνε για το ξύλο αλλά βλέπουν και την τεχνική. Στην αρένα πάνε άσχετοι για να δούνε αίμα.

    Στα δικά μας τώρα. Άλλο κάνω κριτική και επισημαίνω παραλείψεις και λάθη και προτείνω τεχνικές άλλα βγαίνω απλώς και κράζω. Αν στο κράξιμο υπάρξει και ξύλο τότε γίνεται αρένα.

    Το θέμα είναι τι κάνουν οι πρωταγωνιστές. Εγώ προτείνω κράξιμο από τους ίδιους τους θαμώνες σε όσους γυρνάνε τη συζήτηση σε μπινελίκια, έστω και αν αυτά φέρνουν θεατές…

    Αν δεν βοηθήσουν οι θαμώνες θα τους κόβω εγώ. Θα εισάγω face control στα blogs…

  8. Νομίζω ότι το βασικό πρόβλημα είναι το πως χειρίζεται ο καθένας την (ημι)ανωνυμία του.

    Δεν είναι εύκολο, αλλά νομίζω εάν υπάρχει η καλη πρόθεση τη βρίσκεις την άκρη, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα αποφύγεις και τις στιγμές που θα έρθεις σε δύσκολη θεση…

    Εμένα, αυτό που με έχει προβληματίσει περισσότερο σε αυτό το blog είναι ότι ενώ κάποιες φορές υπήρχαν πολύ όμορφα θέματα για συζήτηση το πράγμα είτε σταματούσε γιατί δεν έλεγε κανείς τίποτα είτε εκφυλιζόταν πολύ γρήγορα σε περιπτωσιολογία. Δηλαδή ενώ υπάρχουν οι προϋποθέσεις για να γίνουν ωραίες συζητήσεις (γνώση θαμώνων, ενδιαφεροντα θέματα απο σένα κλπ) σπάνια βγηκε κάτι πραγματικά ουσιαστικό.

  9. Εμένα, αυτό που με έχει προβληματίσει περισσότερο σε αυτό το blog είναι ότι ενώ κάποιες φορές υπήρχαν πολύ όμορφα θέματα για συζήτηση το πράγμα είτε σταματούσε γιατί δεν έλεγε κανείς τίποτα είτε εκφυλιζόταν πολύ γρήγορα σε περιπτωσιολογία. Δηλαδή ενώ υπάρχουν οι προϋποθέσεις για να γίνουν ωραίες συζητήσεις (γνώση θαμώνων, ενδιαφεροντα θέματα απο σένα κλπ) σπάνια βγηκε κάτι πραγματικά ουσιαστικό.

    Ίσως τελικά τα blog να μην είναι και το ιδεατό μέρος για online διάλογο. Κι αυτό IMHO συμβαίνει γιατί ορισμένοι είναι τόσο πολύ απορροφημένοι να διατηρήσουν ένα άλφα δημόσιο προφίλ που δύσκολα θα μπουν στη διαδικασία να λογομαχήσουν δημόσια.

  10. Ίσως από την άλλη, ο κόσμος να βαρέθηκε το blogging και να προτιμά το ‘commenting’.

    Πιο εύκολο και πιο γρήγορο. Ασχέτως πάντα, με το τι επιδιώκει ο καθένας με τα σχόλια του.

  11. Καλησπέρες έστω και καθυστερημένα. Κατ αρχήν να πω ότι το θέμα είναι ίσως ότι πιο ενδιαφέρον συζητάμε τους τελευταίους μήνες. 3- 4 σχόλια και όλα έχουν κάτι να πουν πολύ συγκεκριμένο και πολύ σοβαρό. Thnx αγαπητοί (θα εξηγήσω κάποια στιγμή γιατί ευχαριστώ..)

    @Μπούλης. Και εμένα με έχει ενοχλήσει ιδιαιτέρως αυτός. Μήπως όμως τελικά είναι αναπόφευκτο ρε φίλε; Θέλω να πω, ότι μετά τα 20 comments (και πολλά λεω) στο post χάνεσαι ούτως ή άλλως. Αναπόφευκτα λοιπόν κυριαρχεί ότι κάνει “γκελ” για διάφορους λόγους και τα flames γίνονται εύκολα κανόνας.

    Επίσης, παρότι προσπαθώ όσο μπορώ να συντονίζω τη συζήτηση, δεν υπάρχει κάποιος τέτοιος κανόνας -πχ όποιος κρίνω ότι είναι εκτός post να τον κόβω ή κάτι άλλο αντίστοιχο που έχουν τα fora.

    Έρχομαι λοιπόν σ αυτό που λέει ο barak. Μήπως δεν είναι τελικά τα blogs για συζήτηση; Εκτός από αυτό που θέτει ο barak ως λόγο, υπάρχουν και αρκετά ακόμα θέματα όπως αυτό που έθεσα εγώ. Και επίσης και ο fotis αυτό που λέει έχει μεγάλη βάση…

    Ή μήπως πρέπει να ορίσουμε κάποιους κανόνες και όσοι θέλουν συμμετέχουν;

    Η μήπως να γυρίσουμε στις mailing lists με moderator κλπ.;

    Ή μήπως να δίνω τέλος σε ένα post και να το μεταφέρω αλλού;

    Ή μήπως κάτι άλλο;

  12. H απόλυτη ανωνυμία ίσως έλυνε κάποια προβλήματα αλλά θα δημιουργούσε χειρότερα.
    Δε νομίζω ότι υπάρχει κάποια συνταγή. Μάλλον είναι θέμα σωστού timing: εσύ έχεις κέφια και θέτεις ένα ωραίο θέμα, ένας ή περισσότεροι θαμώνες που έχουν κάτι να πουν δεν βαριούνται και το λένε κοκ.
    Τα flames επίσης είναι μια χαρά. Αρκεί το περιεχόμενο τους να δικαιολογεί την ύπαρξη τους.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: