Walk on the Wild Side

“Πως να κάτσω διωπηλός;” Με ρώτησε με ένα ύπόπτο χαμόγελο ο Uroborus. Και συνέχισε ψελίζοντας κάτι ακατάλυπτα περί του 2.0. Άνοιξε το Browser χτύπησε την Ούρλα και άρχισε το τραγούδι. “I said hey baby, take a walk on the wild side, And the coloured girls go…

Doo, doo, doo, doo, doo, doo, doo, doo
Doo, doo, doo, doo, doo, doo, doo, doo
Doo, doo, doo, doo, doo, doo, doo, doo
Doo, doo, doo, doo, doo, doo, doo, doo”

Εκεί που η τέχνη συναντά το web. Εκεί που η έννοια του εταιρικού site αγγίζει την τελειότητα. Εκεί, εκεί…

Advertisements


Categories: Internet Life

39 replies

  1. (ελπίζω να υποστηρίζεις… video comments) ;-)

  2. Εγώ τώρα προβληματίστηκα…
    Και επειδή έχω σε εκτίμηση τον Uroborus, θα ρωτήσω από καθαρή περιέργεια, χωρίς ίχνος αρνητισμού: Τι το καλό έχεις διακρίνει σε αυτό το site; Ποια τέχνη, ποια τελειότητα και ποια αρετή του εταιρικού site; Δεν λέω ότι είναι κακό. Αλλά έχουμε δει και πολύ καλύτερα εταιρικά sites. Τείνω να πιστεύω ότι ή κάνεις χιούμορ που δεν πιάνω ή κάποιο άλλο επεισόδιο χάνω…

  3. Πάντα είχα την απορία γιατί ο κόσμος επιλέγει τα πολύπλοκα και όχι τα λιτά και απλά. Μάλλον θα μείνω με την απορία.

  4. Ωπα ρε παίδες, μισό.

    Αν εξαιρέσουμε τη splash page και το mouse pointer-κοτόπουλο, εγώ το βρίσκω μια χαρα.

    OK, το design δεν έχει γραμματοσειρά Georgia 18pt και από το λογότυπο λείπει εφέ αντανάκλασης (αλλoίμονο…), αλλά με μια ματιά βλέπει κανείς ποια είναι η εταιρεία, τι πουλάει, που θα βρεις αυτό που πουλάει και άμα λάχει έχει και 25 συνταγές για κοτόπουλο. Δηλαδή τι παραπάνω θα έπρεπε να κάνει μια εταιρεία που πουλάει κοτόπουλα χονδρική; Να φτιάξει …community ;

    Μου θυμίζει αυτό που συμβαίνει στο σινεμά. Κάποιοι φτιάχνουν ταινίες για το κοινό και κάποιοι άλλοι για τα φεστιβάλ. Προκειμένου λοιπόν το συγκεκριμένο site να γινει σημείο αναφοράς προτείνω τις εξής απλές κινήσεις:

    – Να δημιουργηθεί ένα mashup που θα τραβάει αυτόματα rss feed από το Google news για άρθρα σχετικά με το κοτόπουλο και να τα δείχνει με ajax

    – Να δημιουργηθεί ένα wiki μέσω του οποίου οι πελάτες θα υποβάλλουν προτάσεις για βελτίωση του τελικού προϊόντος

    – Να υπάρχει η δυνατότητα δημιουργίας blog από fans του κοτόπουλου όπου θα γραφουν για το πως επηρρέασε το κοτόπουλο τη ζωή τους. Φυσικά δεν θα χρειάζεται registration αφού θα γίνεται χρήση του open id.

    Αντε και case study… :-)

  5. Από το στόμα μου, το πήρες!

    Θα πρότεινα και Google Maps με τα σημεία πώλησης ‘λαχταριστού κοτόπουλου’, καθώς επίσης και ‘shop-in-shop’ στο Ebay, για να ‘κοπανιόμαστε’ εμείς οι χρήστες για τα καλύτερα φιλέτα που πουλάει η εταιρεία.

    Θα είχε πραγματικό ενδιαφέρον να ζητούσε να υλοποιηθούν όλα αυτά, ο φίλος μας ο ‘κοτοπουλάς’…

    υ.γ. είναι δική μου εντύπωση, ή κάποιες εταιρείες έχουν μείνει ακόμα… στο 2000?

    @ gregoryGR, sotomi

    Άλλος ο Περικλής .. και άλλος ο δράκος του… Για να μην μπερδεύεστε!

  6. Ό fotis με κάλυψε πλήρως αλλά πραγματικά δεν σας καταλαβαίνω.

    Θέλετε να γράψω σοβαρά τη γνώμη μου για το site; Φυσικά και υπάρχουν χειρότερα – και θέλω να πιστεύω και καλύτερα. Όταν όμως εν έτη 2007 βλέπει ο δράκος (μου) mouse pointer-κοτόπουλο το οποίο μάλιστα πρέπει να “τσιμπήσεις” (σε firefox τουλάχιστον) με την άκρη του φτερού το link για να δουλέψει τον πιάνει κάτιτις.

    Μην εξάπτεστε. Μεταξύ του βάζω wikis άνευ λόγου και αιτίας και πετάω κοτόπουλα ζωηρά -επίσης άνευ λόγου και αιτίας- το μόνο που μένει είναι η αίσθηση του αλλού κινήσαμε για αλλού κι αλλού η κότα πάει. Προφανώς δικό του είναι το brand και ότι θέλει το κάνει και προσωπικά (όπως και ο Δράκος) είμαι fan του περιττού και ο τελευταίος που θα κατηγορήσω κάποιον ότι δίνει λεφτά για κάτι περιττό. Αλλά αυτά τα κόλπα με τα mouse pointers τα κάνανε το ευλογημένο 97 -ως καινοτομία φυσικά.

    @ gregoryGR, sotomi. Αν πραγματικά θέλετε να κάνω σοβαρό review θα κάνω. Επειδή και με εκτιμάτε και σας εκτιμώ (τον έναν που ξέρω) και επειδή είμαστε σε μία καθώς πρέπει σπηλιά. Αλλά -μεταξύ μας- μήπως με έχετε παρεξηγήσει λίγο;

    @μπούλης. Και εσύ τέκνο Βρούτε; Σάμπως αυτό που με χάλασε είναι που δεν έχει wiki? και τη ρημάδα τη σκιά στο logo;

  7. Ναι, προφανώς παρεξήγηση. Μπέρδεψα το χούμορ του Δράκου με την άποψη του Περικλή. Σόρρυ. Απλά απόρησα για μια στιγμή – μπας και δεν καταλαβαίνω κάτι; :)

  8. δράκε μην το παίρνεις τοις μετρητοίς :-)

    Επίτηδες υπερέβαλλα προκειμένου να ανάψει η σχετική συζήτηση η οποία παρεπιπτόντως παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον. Φυσικά δεν εννοώ το συγκεκριμένο site. Εννοώ τις προτεραιότητες που τίθενται κατά την υλοποίηση ενός τέτοιου site, τη βαρύτητα της κάθε παραμέτρου (design, content κλπ) και εν τέλει το σκοπό που εξυπηρετεί.

    Νομίζω ότι η συγκεκριμένη περίπτωση είναι καλή αφορμή γιατί κάποια πράγματα έχουν γίνει σωστά και κάποια όχι. Ισως θα μπορούσαμε να συζητήσουμε το ποια άκριβως είναι αυτά και κυρίως ποια είναι η βαρύτητα τους.

  9. Νομίζω ότι η συγκεκριμένη περίπτωση είναι καλή αφορμή γιατί κάποια πράγματα έχουν γίνει σωστά και κάποια όχι. Ισως θα μπορούσαμε να συζητήσουμε το ποια άκριβως είναι αυτά και κυρίως ποια είναι η βαρύτητα τους.

    Count me in…

    (όπου γάμος και χορός, η Βασίλω πρώτη!)

    :o)

  10. Μέσα και εγώ. Άργησα να δω τα comments γιατί έφερα σπίτι Bravia και είπα να δω λίγο prison break παραπάνω… (πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι)

    Μπούλης ξεκινάς;

  11. Οκ, ξεκινώ.

    Καταρχήν ας δούμε λίγο την ίδια την εταιρεία. Πρόκειται για μια πτηνοτροφικη βιομηχανία η οποία προφανώς δεν πουλάει μέσω internet. Οπότε περιοριζόμαστε στην παρουσίαση της εταιρείας και των προϊόντων της. Στους καταναλωτές αλλά και στους υποψήφιους εμπόρους λιανικής.

    Σε αυτη την περίπτωση πιστεύω ότι ένα site πρέπει να απαντά στα παρακάτω βασικά ερωτήματα του υποψήφιου καταναλωτή.

    1.Ποιος είσαι;
    2.Τι πουλάς;
    3. Γιατί να σε προτιμήσω;
    4. Πως θα αγοράσω αυτό που μου πουλάς (για τους τελικούς καταναλωτές).

    Από την άλλη μεριά έχουμε τις παραμέτρους που κρίνουν το πόσο καλά απαντιούνται αυτά τα ερωτήματα. Αυτές είναι:

    – Το περιεχόμενο του site (κείμενα, φωτογραφίες κλπ)
    – To ποσο καλά οργανωμένο και προσβάσιμο είναι το περιεχόμενο
    – Το εικαστικο κομμάτι.

    Για τη συγκεκριμένη περίπτωση η σειρά παράθεσης αντιπροσωπεύει και τη σημαντικότητα. Ας τα δουμε λοιπόν με τη σειρά:

    Ποιος είσαι;
    Από τη homepage μου το δείχνει σωστά, μοιράζοντας με σωστές αναλογίες το χώρο ανάμεσα στα προϊόντα, την εταιρεία αλλά και γενικές πληροφορίες για το κοτόπουλο .
    Μου δείχνει το ιστoρικό της εταιρείας, την ομάδα διοικησης, τις εγκαταστάσεις του καθώς και πληροφορίες για τον ποιοτικό έλεγχο, τις πιστοποιήσεις κλπ. Επίσης υπάρχει και άλλη ενότητα με πιο corporate πληροφορίες με ΔΤ, δημοσιέυματα στον Τύπο κλπ. Πληρέστατος

    Τι πουλάς;
    Μου δείχνει αναλυτικό κατάλογο των προϊόντων του και παράλληλα κάποιες γενικές αλλά και χρηστικές πληροφορίες (συνταγές) προκειμένου να με «ψήσει» να τρώω κοτόπουλο (ενότητα all about chicken).

    Γιατί να σε προτιμήσω;
    Εδώ από τη φύση του προϊόντος οι δυνατότητες διαφοροποίησης είναι πολύ περιορισμένες. Παρ΄ολα αυτά στην ενότητα «εταιρεία» μου δείχνει τις εγκαταστάσεις του, μου λέει για τις διαδικασίες παραγωγής που ακολουθεί τις πιστοποιήσεις του κλπ.

    Που θα αγοράσω;
    Ενότητα «σημεία πώλησης». Δε νομίζω ότι χρειάζεται να πει κατι περισσότερο.

    Πάμε τώρα στις παραμέτρους:

    Περιεχόμενο: Τον βρίσκω πληρέστατο και με προσεγμένα κείμενα. Αρνητικό σημείο 2-3 σελίδες που είναι κενές και η έλλειψη φωτογραφιών σε αρκετά προϊόντα. Θα μπορούσε να μου τονίσει περισσότερο το πόσο οικολογικά και υγειινά είναι τα προϊόντα του γιατί αυτό είναι ένα βασικό ερώτημα που έχει σήμερα ο καταναλωτής τροφίμων.

    Οργάνωση και πρόσβαση περιεχομένου: Αψογος. Ενότητα – υποενότητα και το καθε πράγμα εκεί που πρέπει να βρίσκεται.

    Εικαστικό κομμάτι: ουτε κρύο – ούτε ζέστη. Απλά συμπαθητικό. Αλλά και ήπιο, όπως πρέπει γι αυτο που πουλάει και γι αυτούς που απευθύνεται. Η splash page στην αρχή και το mouse pointer κοτόπουλο πρέπει να φύγουν άμεσα και αυτός που το πρότεινε θα πρέπει να τιμωρηθεί με υποχρεωτικό surfing σε sites ελληνικών υπουργείων, 4 ώρες την ημέρα επί μία εβδομάδα συνεχόμενα… :-)

    Σε γενικές γραμμές το site είναι μια χαρά και πετυχαίνει το σκοπό για τον οποίο φτιάχτηκε. Ισως θέλει λίγη δουλειά στο εικαστικό μέρος αλλά τα έχει πάει τόσο καλά στα υπόλοιπα που το όποιο κενό καλύπτεται. Και με τη καλή δουλειά που έχει κάνει δημιουργεί -σε μένα τουλάχιστον- και τον πολυπόθητο συνειρμό: προσεγμένο site, άρα σοβαρή εταιρεία, άρα ξέρουν τι κάνουν, άρα δεν μπορεί, και τα προϊόντα τους καλά θα είναι.

  12. Εγώ πάλι διαφωνώ με πολλά σημεία του mini case study του Μπούλη.
    Ακριβώς επειδή είναι Case Study – δηλαδή αφού ο Μπούλης έχει στο μυαλό του ένα πλάνο με τα τυπικά του τύπου «Πως πρέπει να είναι και τι πρέπει να περιλαμβάνει ένα εταιρικό site». Στην πρακτική καθημερινότητα όμως όλα αυτά είναι τρίχες κατσαρές. Αν το site δεν ανταποκρίνεται στο σκοπό για τα οποίο δημιουργήθηκε – τότε τι και αν πληρεί όλα τα τυπικά κριτήρια του «σωστού site»;

    Ο Μπούλης λέει ότι το site πετυχαίνει το σκοπό για τον οποίο φτιάχτηκε. Τότε εγώ θα ρωτήσω – ποιος πιστεύεις ότι ήταν ο σκοπός αυτός; Και απαντάω (IMHO) – ο σκοπός ήταν να αποκτήσουν site. Τότε ναι, πράγματι, τα κατάφεραν.

    Ο Μπούλης λέει ότι το συμπέρασμα του είναι: προσεγμένο site, άρα σοβαρή εταιρεία, άρα ξέρουν τι κάνουν, άρα δεν μπορεί, και τα προϊόντα τους καλά θα είναι. Εγώ λέω – όταν (ΟΤΑΝ και ΑΝ) αγοράσεις το πρώτο τους κοτόπουλο πες μας. Πιστεύω πως αγοράζεις καθημερινά από τα σημεία πώλησής τους , έτσι; (Carrefour, Champion- Μαρινόπουλος, ΑΒ Βασιλόπουλος, Βερόπουλος κλπ). Τι και αν σε όλο το site δεν σου έχουν δείξει ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΦΟΡΑ την ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΑ του προϊόντος ώστε να αναγνωρίσεις αυτή την σοβαρή εταιρία στο ράφι του σούπερ μάρκετ.

    Ούτε και η μάνα μου θα το αναγνωρίσει το κοτόπουλό τους μετά από την περιήγηση στο site.

    Ούτε ο πατέρας μου (που δεν τρώει κοτόπουλο γιατί κάποτε στο καφενείο του είπαν ότι κάνει κακό στη καρδιά) θα πεισθεί ότι μπορεί να το φάει άφοβα. Γιατί διαβάζοντας στο site τα περί θρεπτικής αξίας, ιχνοστοιχείων και άλλων περίεργων καταστάσεων, δεν κατάλαβε πολλά περισσότερα από το να διάβαζε ένα συνταγολόγιο…

    Ούτε ο γιος μου θα μου κάνει υστερικές σκηνές «ΘΕΛΩ ΚΟΤΟΠΟΥΛΑΚΙ ΤΟΥ ΑΓΓΕΛΑΚΗΗΗΗΗΗΗ!!!» (ευτυχώς) γιατί κόλλησε με κάτι στο site και «ταυτίστηκε» με το προϊόν (όπως, παρά την ηλικία του, κάνει με πολλά άλλα προϊόντα που προωθούνται έξυπνα).

    Ούτε η γυναίκα μου έχει έναν λόγο να το αναζητήσει στα Σ/Μ στα κάτω ράφια πίσω από τα άλλα κοτόπουλα, γιατί βρήκε 2-3 λόγους να το προτιμήσει.

    Ούτε καν οι δημοσιογράφοι και οι PRίστες έχουν αφορμή να σχολιάσουν το site ή την εταιρική παρουσία μέσα από αυτό.

    Ούτε οι χρήστες Internet έχουν ένα λόγο να στείλουν την σελίδα σε έναν γνωστό «Κοίτα εδώ τι βρήκα, διάβασε τι λέει».

    Και βασικά αν δεν το ανέφερε ο Uroborus και αν δεν ρίχνατε εσείς την ιδέα να το αναλύσουμε, ούτε και εμείς είχαμε κάποιον παραμικρό λόγο να ασχοληθούμε…

    *Ποιος είπαμε ότι ήταν ο σκοπός του site;*

    Προσέξτε, δεν είμαι αρνητικός. Είπα και παραπάνω ότι το site δεν θα μπορούσε να το ονομάσει κανείς «κακό». Τέτοια site με budget 2000 € κάνουμε αβέρτα στην επαρχία και κανείς δεν παραπονιέται, όλοι μένουν ευχαριστημένοι. Ο στόχος του «να αποκτήσει η εταιρία site» έχει καλυφθεί.

    Αναρωτιέμαι όμως – ο φασιανός τζάμπα τους έφτιαξε το logo; Γιατί αν πλήρωσαν τον Φασιανό για logo, τότε θα έπρεπε να έχουν κάνει κάτι παραπάνω και στο site…

    Α επίσης – το site έχει και άλλον σκοπό: η ενότητα Νέα έχει σκοπό την προβολή της εταιρίας ABOUTMEDIA. Και νομίζω κουτσά – στραβά τα καταφέρνει: η ABOUTMEDIA προβάλλει τον εαυτό της. Αλλά με αρνητικό αποτέλεσμα (IMHO).

    Πολλά θα μπορούσαμε να αναφέρουμε ακόμα ως προβληματικά σημεία στο Case Study αλλά για ποιόν λόγο; Από την στιγμή που ο πελάτης δεν θα βρει το προϊόν στο ράφι επειδή απλά δεν ξέρει πως είναι το προϊόν – για ποιόν λόγο να σκάμε για τους τύπους;

    Αν όμως μπορούσα να πάω αύριο στο Champion απέναντι και να αναγνωρίσω και να αγοράσω το κοτόπουλο Αγγελάκη, τότε δεν θα με ένοιαζε και πολύ αν το pointer στο site είναι χαζοχαρούμενο.

    Μπούλη, μην πάρεις την διαφωνία μαζί σου προσωπικά σε καμιά περίπτωση :) Απλά έτσι μου ήρθε αυθόρμητα να «στήσω» την άποψή μου.

  13. Ψηφίζω δαγκωτό Μπούλη

  14. Θυμάται κανείς τη συσκευασία κοτόπουλου κάποιας συγκεκριμένης εταιρείας; H για να το θέσω αλλιώς, θυμάται κανείς σε τι διαφέρουν 2 συσκευασίες κοτόπουλου μεταξύ τους? Εγώ πάντως όχι.

    Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με κάποιο αναψυκτικό ή μία σοκολάτα. Ούτε για κάποια διαφημιστική καμπάνια που θα συζητιέται από δημοσιογραφους και pr. Το site είναι το βασικό reference για την εταιρεία και τα προϊόντα της. Και μη ξεχνάς ότι ταυτόχρονα απευθύνεται και στη χονδρική (βλ. κωδικό προϊόντος στις φωτο και αγγλική έκδοση).

    Πιθανοί καταναλωτές είναι ενήλικες που ψωνίζουν μόνοι τους στο σ/μ (εξαιρούνται δηλαδή μικρότερες ηλικίες). Πρόκειται για ένα βασικό και συνηθισμένο τροφιμο και ενδιαφέρεσαι μόνο για το να είναι όσο υγειινότερο γίνεται. Εκεί είπα κι εγώ ότι ήθελε περισσότερα. Οσον αφορά τις πολύ μικρές ηλικίες, δύσκολα θυμούνται κάποια μάρκα εάν δεν τη δουν στην τηλεόραση.

    Δεν υποστηρίζω ότι οι άνθρωποι φτιάξανε ΤΟ site αναφοράς. Ούτε ξέρω πόσα δώσανε. Πιστεύω όμως ότι έκαναν μια καλή αρχή δίνοντας σημασία σε αυτά που πρέπει. Και σίγουρα το προτιμώ από κάποια πιο «επώνυμα» της πρωτεύουσας, που κάνεις το λάθος να ψάξεις για το κοντινότερο υποκατάστημα στην περιοχή σου, κατεβάζεις 2 megabytes flash προκειμένου να φορτωθεί ΟΛΟ το animation του ήρωα του concept (sic) που αναπτύχθηκε πάνω στις αξίες του brand (sic), για να καταλήξεις σε μία οθόνη under construction…

    Θα συμφωνήσω για την About Media και χαίρομαι που η ελληνική επαρχία για άλλη μια φορά δείχνει τον δρόμο :-)

  15. Έχω ενστάσεις αλλά θα γράψω το απόγευμα… ζητάω δικαίωμα που λένε και στο πόκερ…

  16. Κάτσε ρε Μπούλη, δεν είναι ανάγκη να κάνει διαφημιστική καμπάνια για να συζητηθεί από κόσμο. Αρκεί απλά να έχει ένα μικρό “αυτό το κάτι”.

    Και για τις συσκευασίες δεν έχεις δίκιο – ξέρω πολύ καλά πως είναι η συσκευασία του Μιμίκος. Παρόλο που δεν αγοράζω εγώ κοτόπουλα, αλλά άμα το δω – θα το αναγνωρίσω κατευθείαν.

    Θα μου πείτε τώρα – κόλλησες με την συσκευασία! Ε ναι, όταν κάποιος μου δηλώνει με περηφάνια ότι έχει λογότυπο by Φασιανός, όταν γράφει ειδικό Δελτίο Τύπου για να με πληροφορήσει ότι έχει βγάλει νέες συσκευασίας… ε έχω το δικαίωμα να ζητήσω να την δω αυτή την συσκευασία.

    Το θέμα της χονδρικής δεν το εξέτασα, σαφώς εκεί θα ισχύουν πολύ διαφορετικά πράγματα. Απλά αυθόρμητα το είδα ως καταναλωτής. Αλλά πιστεύω ότι και εκεί θα βρίσκαμε πολλά σημεία προς βελτίωση. Π.χ. προσπάθησα τώρα (στα γρήγορα) να δω το site από την οπτική γωνία του υποψήφιου πελάτη χονδρικής και αντιλαμβάνομαι ότι σε όλο το site πουθενά κανείς δεν «απευθύνεται» σε μένα (με όποιον τρόπο). Ίσως βέβαια να είναι βιαστικό το συμπέρασμα, δεν παίρνω όρκο.

    Αλλά να πω και του στραβού το δίκαιο (που το ξέχασα χθες) – παρ’ όλη την γκρίνια μου (εσείς με προκαλέσατε :) ) εγώ θα βγάλω το καπέλο σε αυτή την εταιρία μόνο και μόνο που σκέφτηκε να βάλει ως μία από τις επιλογές το «Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη». Και που πράγματι διαθέτει τέτοια (απ’ ότι λέει). Το να βλέπεις τέτοιες κινήσεις από μικρομεσαίες επιχειρήσεις είναι δυστυχώς σπανιότατο γεγονός. Και αν σε αυτή την ενότητα έγραφε και 2 πράγματα παραπάνω και είχε 2-3 φωτογραφίες από εκδηλώσεις ή κάτι άλλο πιο πιστικό από απλή αναφορά, θα ήταν ακόμα καλύτερα.

  17. Να μαι και εγώ. Απαντάω εν μέρει στον Μπούλη του οποίου σέβομαι μεν την άποψη θεωρώ όμως ότι έχοντας μπουχτίσει από την ακατάσχετη φλυαρία περί 2.0 κατεβάζει ελαφρώς τα standard και σε απλά project :-)

    Το λοιπόν. Ένα web site ξέρουμε όλοι ότι κρίνεται από πολλές παραμέτρους. Η γλώσσα, το content, το εικαστικό και οι εφαρμογές, είναι ορισμένα από αυτά. Μόνο που η κάθε παράμετρος αποκτά βαρύτητα ανάλογα με το είδος του site. Επί παραδείγματι δεν είναι δυνατόν στην αξιολόγηση ενός ecommerce site που η ποιότητα των εφαρμογών καθορίζει την ίδια τη βιωσιμότητά του και εν πολλοίς είναι το 50% του project να κριθεί ίδια -να έχει την ίδια βαρύτητα- με ένα project που απλά προσθέτει κάποια εφαρμογή περισσότερο ως sticky content παρά ως ουσία. Το συγκεκριμένο site ανήκει ουσιαστικά στη δεύτερη κατηγορία. Μία εφαρμογή έχει – αποκλειστικά για λόγους εντυπωσιασμού- και αυτή ούτε καλά λειτουργεί (το πάνω μέρος του φτερού κάνει ακροβατικά για ν κάνει κλικ) ούτε εκλυστική μπορεί να χαρακτηριστεί. Αλλά άντε και να πούμε ότι το ελκυστικό είναι υποκειμενικό και όπως ξέρεις σπανίως κρίνω εικαστικό σε site. Το αν λειτουργεί καλά όμως η μοναδική σου ξεχωριστή επιλογή είναι ένα θέμα.

    Το περιεχόμενο επίσης και η γλώσσα, έχουν νόημα όταν έχουν και όγκο και δη περιεχόμενο δυναμικό. Διότι μεταξύ μας το να έχεις ακόμα και 200 στατικές σελίδες και επειδή δεν έχουν λάθη να θεωρούνται κάτι φοβερό sorry αλλά δεν συμφωνώ. Αν έχεις λάθη είναι απαράδεκτο. Αν δεν έχεις δεν αποτελεί σημείο αναφοράς – όχι τουλάχιστον από μένα. Όσο και να έχουμε δει και χειρότερα δεν θα αρχίσω να παινεύω sites γιατί δεν έχουν βασικά λάθη. To site μία δυναμική επιλογή έχει -αυτή με “Νεα”- και αυτή δεν δουλεύει προσωρινά (ελπίζω).

    Μιλώντας δε για τη γλώσσα, να θυμίσω ότι μιλάμε για εταιρικό web site. Ένα προφίλ είδα επάνω και αυτό δεν μπορώ να πω ότι συγκλονίστικα από τον όγκο πληροφοριών. Επίσης ξέρεις ότι δεν είμαι fan των ενοτήτων που υπάρχουν μόνο για εντυπωσιασμό. Η ενότητα “Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη” υπάρχει για να υπάρχει. Έχει μέσα περί τις 300 λέξεις με το χαμόγελο του παιδιού να μην είναι καν link.. Συμπλήρωσε επίσης ότι για κάποιο λόγο δικό τους, η επιλογή All About Chicken είναι μόνο στα αγγλικά. Πρέπει να υποθέσω ότι η λέξη κοτόπουλο είναι μάλλον κακόηχη ή ότι βαριόμαστε να κάνουμε δύο profile?

    Στην επιλογή “Ο ρόλος του κοτόπουλου στην καθημερινή διατροφή” τα μισά bullets που είναι με κεφαλαία και τα άλλα μισά με πεζά οδηγεί σε κάποιο συμπέρασμα? Για μένα ναι. Ότι τα κείμενα δεν είναι τόσο προσεγμένα που αξίζουν να γίνονται σημείο αναφοράς.

    Πάμε τώρα και στη συνολική θεώρηση. Το site είναι αυστηρά εταιρικό. Δεν γνωρίζω ακριβώς ποιοι είναι οι στόχοι του αλλά δεν βλέπω και κάποιον παραπάνω από το ενημερωθεί κάποιος για την εταιρεία. Δεν έχει ιδιαιτέρους μηχανισμούς για να εμπλέξει τον χρήστη με το όποιο περιεχόμενο και το brand εκτός αν θεωρήσουμε ότι θα στείλει ο κόσμος συνταγές. Sorry αλλά αυτόν επιδίωκε ο ποιητής θα έπρεπε η συγκεκριμένη επιλογή να επικοινωνηθεί καλύτερα και όχι να είναι κρυμμένη. Ως εκ τούτου ως ενέργεια online marketing δεν μου αρκεί. Αυτή είναι επιλογή για να την παρουσιάζουμε και να λέμε ότι έγινε δουλειά. Η βάση χρηστών δεν χτίζεται με μικροεπιλογές αλλά θέλει ενασχόληση και δουλειά. Το περιεχόμενό του είναι το τυπικό με plus κάποιες συνταγές που είναι ότι πιο διαδεδομένο για τέτοια sites. Πρωτοτυπία λοιπόν δεν βλέπω παρά μόνο στην εικαστική προσέγγιση. Εκεί ομως βλέπω ένα αυστηρά παλαιομοδίτικο look με ένα καινούριο λογότυπο που προσφέρεται μεν για παιχνίδι -παρότι δεν μου αρέσει καθόλου ο Φασιανός- αλλά που τελικά οδηγεί στο να προσφέρει ειρωνικά σχόλια για το ποντίκι/κοτόπουλο/φασιανό.

    Αν το δούμε ως “κάθε αναφορά καλή είναι” τότε σας πληροφορώ ότι το site μου ήρθε από δύο διαφορετικούς χρήστες και οι δύο άπειροι οι οποίοι το χλεύαζαν και έψαχναν να βρουν από που κάνεις κλικ.

    Αν το θεωρώ το χειρότερο; Όχι. Το θεωρώ όμως πολύ καλή ευκαιρία που πήγε χαμένη. Γιατί όπως φαίνεται, κάποιοι ζήτησαν κάτι παραπάνω από το εταιρικό τους site και πήραν το συγκεκριμένο.

    Sorry για το σεντόνι…

  18. Ο ποιητής ήθελε αυτό που περιέγραψε ο μπούλης. Μια παρουσία στο web. Είναι τόσο απλό.

  19. Το ίδιο πράγμα λέω και εγώ ρε Barak. Όταν το απλό πας και το κάνεις σύνθετο πρέπει να προσέχεις περισσότερο. Είτε πρόκειται για site είτε για αυτοκίνητο είτε και για φαγητό.

    Αν θέλεις πατάτες τηγανιτές βάλε και τηγάνισέ τες. Άμα τις θέλεις με μέλι και ξύγκι ούρου θα υποστείς και την κριτική όσων τις φάνε. Δίκαιο δεν είναι;

  20. Εμένα πάντως ο γκαϊλές μου Περικλή δεν είναι γιατί το απλό του Αγγελάκη δεν είναι κι απέριττο αλλά γιατί η κοινότητα που υποτίθεται πως θα έστηνε το bachelorparties πέρασε και δεν ακούμπησε. Γιατί δεν φοβάμαι τον πρώτο να φύγει από το web, ίσα ίσα που την επόμενη φορά θα βάλει κι άλλο χρήμα για να πάει στο επόμενο στάδιο. Ο άλλος όμως που έβαλε το χρήμα να πάει στο επόμενο στάδιο και δεν πήγε το βλέπω πολύ πιθανό να βγάλει λεφτά από το web.

  21. Ok φίλε δεν διαφωνώ. Αλλά όπως είδες στο post για το Bachelor parties δεν το έθιξε κανείς… Ούτε το ένα αναιρεί το άλλο. Άλλωστε απ ότι κατάλαβα και ο Μπούλης ως παράδειγμα είπε να πάρουμε τα κοτόπουλα ώστε να ξεκινήσει κουβέντα.

    Θες να πούμε για το Bachelor πολύ ευχαρίστως και όντως είναι πολύ πιο ενδιαφέρο. Γιατί λες ότι δεν πήγε; (εννοείται ότι η ερώτηση είναι προς όλους).

  22. Δεν πήγε γιατί το θέμα δεν προσφέρεται για κοινότητα πέρα από το ότι είναι πολύ προχωρημένο για την ελληνική πραγματικότητα. Δεν μπορείς να μιλάς για στριπτιζάδικα και call girls κι από πάνω να έχεις το όνομα του πελάτη. Άμα βγάλεις αυτά για τα οποία δεν μπορείς να μιλήσεις τότε καταργείται κι ο χαρακτήρας του μπάρτσελου. Βέβαια αν ρωτάς τη γνώμη μου δεν υπάρχει κανένας λόγος να στηθεί το site σε αυτό το κόνσεπτ. Αντιθέτως θα μπορούσαν να φτιάξουν κάτι σχετικό με διασκέδαση και να έχουν πεντακόσια πράγματα να υλοποιούν. Για περισσότερα έχουμε και προσωπικά emails, τσάμπα consulting δεν γίνεται.

  23. Θα αναλάβει κανείς να στείλει link σε αυτό το post στην εταιρία του Αγγελάκη και σε αυτή που έφτιαξε το site; Έτσι, ως δωρεάν Case Study :) Ή λέτε να το χρεώσουμε; :P

  24. Μα ρε παιδιά γιατί να το κουράσουμε… διάβασα όλα τα posts με ενδιαφέρον για να δω που θα καταλήξει, αλλά έχω να σας κάνω μία απλή ερώτηση: “Εχετε σκεφτεί αν ο πελάτης ζάλισε τον έρωτα (ντροπή μου) στη διαφημιστική ή στην εταιρία web για να του το φέρει στα μέτρα του;”

    Αν και η διαφημιστική/pr έχει -αρχικά- την ευθύνη να τον μαζέψει…ότι και να πει κανείς…ο άνθρωπος κοτόπουλα πουλάει. Τι να κάνουμε τώρα;

  25. Αργησα αλλά ήρθα κι εγω :)

    @gregorygr
    Οντως δεν έχει κάποια ενότητα που να απευθυνεται στη χονδρικη, αλλά η πληροφορία υπάρχει (με τις ελλείψεις που προανέφερα)

    @uroborus
    Καταρχήν να θυμηθούμε ότι μιλάμε για μια μεσαία εταιρεία πτηνοτροφίας. Πόσο παραπάνω πληροφορία για την εταιρεία μπορούν να δώσουν οι άνθρωποι και δεν τη δίνουν; Επίσης το προϊόν είναι ένα: τα κοτόπουλα. Δεν μιλάμε για μια παραδοσιακή μεγάλη βιομηχανία τύπου Τιταν, Πετζετάκι κλπ ή για κάποιο μεγάλο όμιλο που θα είχε τονους πληροφορίας για την ιστορία, δεκάδες προϊόντα κλπ

    Οσο για την εταιρική κοινωνική ευθύνη (btw κι αυτό είναι ωραίο θέμα για συζητηση), έχει κάνει μία κίνηση και βοηθάει το Χαμόγελο. Δεν είναι κανένας γίγαντας να έχει ανθρώπους που να ασχολούνται με αυτό ωστε να είναι σε θέση να βγάζει έντυπο 60 σελιδων (πραγματικό παράδειγμα) για το τι κάνει. Δηλαδή αν είχε και ένα σεντονάκι που να μιλάει γενικώς για την εταιρικη κοινωνική ευθύνη η/και κανένα διαγωνισμό premium SMS του τύπου «στείλε τον κωδικό στη συσκευασία και μπες στην κλήρωση για 10 ταξίδια. Κοστος sms 1,19 ευρώ – Μερος των εσόδων θα διατεθούν για το χαμογελο του παιδιου» θα ήταν πιο πλήρης και πιο πρωτοποριακός;

    Οπως ανέφερα και στο προηγούμενο σχόλιο ΔΕΝ υποστηρίζω ότι φτιάξανε ένα site αναφοράς. Λαμβάνοντας όμως υπόψη αυτό που είναι και αυτό που πουλάνε έκαναν μια σωστή, σε γενικές γραμμές, προσπάθεια χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν λάθη και αδυναμίες. Εξακολουθώ να πιστεύω ότι έπιασαν τα βασικά σωστά και όπως λέει και o barak μπορεί να βελτιωθεί στο επόμενο στάδιο.

  26. Σειρά μου, σειρά μου!!!

    Πλάκα κάνω… :o)

    Όλες οι απόψεις είναι σωστές, ανάλογα με το πρίσμα που θα τις δει ο καθένας. Δεν θα μπω στην διαδικασία να γράψω και εγώ το σεντόνι μου.

    Θα υποθέσω μόνο, ότι στο αφεντικό ακούστηκε ακριβή η τιμή της αναδόχου εταιρείας (ή μήπως του γείτονα ‘που έχει μια εταιρεία που φτιάχνει και sites’), οπότε ζήτησε κάτι πιο φθηνό….. και κάπου εκεί πετάχτηκε και η κόρη που σπουδάζει εικαστικές τέχνες στο Deree και είπε ‘Μπαμπά, μπαμπά… να τους πεις να κάνουν και τον Φασιανό κέρσορα!’. ;o)

    Και μιας και μιλάμε για ελληνικό web 2.0 και για bachelor parties, να τολμήσω να ρωτήσω αν γνωρίζετε το μέγεθος της αγοράς που απευθύνονται?

    (έτσι για να βάλω και εγώ το φυτιλάκι μου, και να ανάψει λίγο ο διάλογος…)

  27. Σόρρυ παίδες αλλά εδώ και 3-4 φορές ακούστηκε κάτι για bachelor parties. Δώστε ένα hint/link περί τίνος ο λόγος pls…

  28. @gregorygr
    Google it

  29. βου και α…. βα.

    βάλε και τα δυο τελευταία γράμματα του nick σου, στην ίδια θέση….

  30. Το μόνο που έχω να παρατηρήσω είναι το ανακόλουθο το λογότυπο της εταιρίας που συσκευάζει κοτόπουλα να σχεδιάζεται από έναν φασιανό…

    Κατα τ’άλλα συμφωνώ με τον Mpoulis, σε τελική ανάλυση εχθρός του καλού είναι το καλύτερο και το μόνο σίγουρο είναι ότι όσα και να γίνουν πάντα θα υπάρχουν άλλα τόσα που δεν έχουν γίνει. Αν βγάλουν το κοτόπουλο από τον κέρσορα μια χαρά site είναι. Και μπορούν αν θέλουν να το βελτιώσουν στην πορεία…

  31. @fotis,barak: Α, αυτό… Αυτό το είχα δει αλλά για κάποιο λόγο δεν μπόρεσα να συνδιάσω τα παραπάνω λεγόμενα με το site. Thanks πάντως.

  32. Άσχετο.
    Αυτό είναι *branding* !:
    ———–
    barak
    @gregorygr
    Google it
    ———–

    Ξέρω, δεν ανακαλύπτω την Αμερική, απλά παρόλο που η φράση αυτή είναι πλέον στο καθημερινό μας λεξιλόγιο, όλοι οι guru μας ταΐζουν ακόμα με δυσνόητες μλκς και πράσινα άλογα πάνω στο θέμα του «τι είναι branding»… και δυστυχώς τα βλέπω συχνά και σε έντυπα που κατά τα άλλα εκτιμώ πολύ (MW και άλλα). (Sorry για offtopic)

  33. Αφού λοιπόν όλα αυτά είναι (κατά την άποψη σου) δυσνόητες μαλακίες για ποιον ακριβώς λόγο τα υιοθετείς και τα αναπαράγεις;

  34. Δεν τα υιοθετώ και δεν τα αναπαράγω. Έχω δική μου γνώμη αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα σταματήσω να είμαι αναγνώστης κάποιων πηγών, οι οποίες με βοήθησαν πολλές φορές να διαμορφώσω αυτή την προσωπική γνώμη σε αρκετά θέματα, είτε μέσα από την πληροφόρηση και ανάλυση, είτε μέσα από την αντιπαράθεση. Για το συγκεκριμένο θέμα αναφέρθηκα εδώ (και ανέφερα και το MW) για τον απλούστατο λόγο – διότι το MW φιλοξενεί συχνά σχετικά θέματα και διότι ο Περικλής γράφει σε αυτό.
    Αλλά προπάντων πιστεύω ότι παρεξήγησες το νόημα της κουβέντας μου – αυτό που εννοούσα είναι ότι στην παραπάνω πολύ μικρή φράση σου απεικονίζεις με τον πιο απλό αλλά και εύστοχο τρόπο την απλούστερη αλλά ταυτόχρονα και την βαθύτατη έννοια του «branding».
    (Sorry και πάλι για offtopic, ελπίζω να μην επεκταθούμε άλλο εκτός θέματος)

  35. αυτό που εννοούσα είναι ότι στην παραπάνω πολύ μικρή φράση σου απεικονίζεις με τον πιο απλό αλλά και εύστοχο τρόπο την απλούστερη αλλά ταυτόχρονα και την βαθύτατη έννοια του «branding».

    Να μου πεις τι πίνεις γιατί θέλω κι εγώ.

  36. :) Καθώς φαίνεται δεν φτάνει για όλους

  37. Κακόηχα ξε-κακόηχα αυτά περί branding στην αγορά της διαφήμισης ο όρος υπάρχει και δικαίως τον αναφέρουν τα στελέχη της…

    Όσον αφορά το site νομίζω ότι το κουράζουμε άδικα αφού δεν συμφωνούμε. Μάλλον θέλει άλλο topic η κουβέντα για να βγάλου;

  38. Εκτός του γεγονότος ότι το περιεχόμενο είναι καλό να είναι κατατοπιστικό σε ένα site (και εδώ έχει να κάνει και με τον πελάτη και όχι με την εταιρία παραγωγής οποιουδήποτε έργου), από ένα σημείο και μετά η σωστή και καλή εμφάνιση σε σχέση με το κοινό που απευθύνεσαι και τι αντιλαμβάνεται είναι πάντα κανόνας.
    Π.χ. εμένα η σελίδα , η αίσθηση που παίρνω, μου κάνει ότι δεν είναι καθαρά τα κοτόπουλα. Κρίσιμο στοιχείο εάν δω μπροστά μου την εν λόγω φίρμα. Ίσως ο πελάτης είπε ότι θέλω να φαίνομαι ότι έχω κοτόπουλα σε low τιμές :-), αλλά να μην μπόρεσε να βρεθεί η ισορροπία. Δεν το ξέρω… Και έτσι η σελίδα να το περνάει το μήνυμα ως ένα σημείο. Π.χ. οι αθλητικές εφημερίδες. Κάνε μια αθλητική να μοιάζει με το Βήμα και το ποιο πιθανό είναι να μην τον πάρει κανένας οπαδο/φίλαθλος. Παίζει και που απευθύνεται και ποιό μήνυμα εν τέλει θέλει να περάσει σαν γενική αίσθηση όταν την δεις.
    Μπορεί η εν λόγω εταιρία παραγωγής να έδωσε και άλλα demo στον πελάτη και αυτός να διάλεξε π.χ. ένα που να φωνάζει αρκετά “Διαλ(Ι)έχτε”. Δεν το ξέρω… γιατί τα μάτια μου έχουν δει πολλά.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: