Οι μέρες της κουρέλας – Στη μνήμη του Ν. Νικολαίδη

“Τέλειωσαν οι ευτυχισμένες μέρες ε;” – “Και αρχίζουν οι μέρες της κουρέλας”

Τα “Κουρέλια” τα είδα πρώτη φορά στο “Βοξ” το καλοκαίρι του 1985. Με πήγε ο Γρηγόρης, σχεδόν από το χέρι. Όχι γιατί δεν ήθελα να δω την ταινία, αλλά γιατί δεν ήθελα να δω τίποτα. Δεν τον ευχαρίστησα ποτέ γι αυτό, κυρίως γιατί μεταξύ μας δεν συνηθίζαμε αυτού του είδους τις ευχαριστίες. Βρίσκω όμως την ευκαιρία να το κάνω δημόσια. Όπως βρίσκω την ευκαιρία να ευχαρίστησω και τον ίδιο το δημιουργό. Δεν σκοπεύω να προβώ ούτε σε ανάλυση του έργου του και πολύ περισσότερο να μπω σε οποιοδήποτε debate με διάφορους που αμφισβητούν το έργο του και την αντίληψή του. Για την ακρίβεια ενδέχεται να γράψει κάποιος βλακείες να κοπούν. Όποιος θέλει βαθυστόχαστες αναλύσεις και ύμνους προς τη ζωή έχει Blogs λίγο παρακάτω για τους φιλοξενήσουν. Στη “σπηλιά” ο Κωνσταντίνος εξηγεί ακόμα πως είναι “μια ζωή μετέωρος”. Ούτε Grego Ούτε Grec ούτε Gregory Peck.

Νιώθω ιδιαίτερη τιμή για τον τίτλο “Κουρέλα” και θα αποχαιρετίσω τον δημιουργό όπως θα ήθελα να με αποχαιρετούσε και αυτός. Κουρέλαααα θα σε δω αργότερα και μην ξεχνάς “όλα ξεκίνησαν όταν εκείνος ο κρετίνος ο Perry Como τραγούδησε την Glendora”

Advertisements


Categories: Internet Life

1 reply

  1. Μια πεθαμένη Βέρα είναι πάντα και μια καλή Βέρα. Έτσι δεν είναι;

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: