Web Circus

converse.jpgΜετά το τελευταίο χώσιμο του Foti επανέρχομαι δριμύτερος και με οίστρο. Αυτή τη φορά το “Ακροθιγώς” είναι στο Blog πριν την επίσημη κυκλοφορία του (σε LP, CD, MC και στο Marketing Week).

Web Circus

Οι τελευταίες εβδομάδες του ταπεινού συντάκτη της στήλης χαρακτηρίζονται από 3 σταθερά και επαναλαμβανόμενα γεγονότα. Από την απώλεια του Roy –που αφορά αποκλειστικά τον υπογράφοντα– από την ανάπτυξη του MarketingWeek.gr –που αφορά όλη την Boussias Communications– και από ένα mail –το οποίο αφορά όλους μας– και βρίσκεται κάθε Δευτέρα στο mailbox μου με την ίδια πάντα προτροπή στο υστερόγραφό του. Η μόνη αλλαγή της ήταν η κλήση του ρήματος. Μέχρι πρόσφατα υπήρχε η υποψία ερώτησης. «Θα γράψεις τίποτα για τα sites – τσίρκα;».

Τελικά έγινε προστακτική. «Γράψε για τα sites – χριστουγεννιάτικα δέντρα». Κάπου εκεί κατάλαβα ότι δεν χωράει άλλη καθυστέρηση. Ο συντάκτης αυτής, θα μπορούσε, παρά το μάλλον νεαρό της ηλικίας του, να χαρακτηριστεί «παλιά καραβάνα» στο ελληνικό internet. Παρότι ξεκίνησε την καριέρα του στην εμπορική διεύθυνση ενός ιστορικού web studio, τον κέρδισαν τα online media στα οποία διέγραψε –και διαγράφει ακόμα– μία αξιοζήλευτη πορεία. Και έδωσε πολλές μάχες από τις οποίες βγήκε νικητής. Στη μόνη που δεν κατάφερε μέχρι σήμερα να πάρει ούτε ένα «Χ» ήταν στην προσπάθειά του να πείσει τους αρμόδιους πως μία σελίδα web site που φιλοξενεί 8 διαφορετικά banners δεν ονομάζεται web page, αλλά τσίρκο Μεντράνο. Η στήλη μη έχοντας καμμία διάθεση να δώσει μία μάχη εξ ορισμού χαμένη, δεν θα επιχειρήσει άμεσα να πείσει αυτή για το δίκιο του φιλήσυχου κατά τα άλλα marketer. Μπορεί όμως «Ακροθιγώς» να επισημάνει μερικές αλλαγές που έρχονται και που αφορούν στην αξιολογήση της επιρροής μιας διαδικτυακής υπηρεσίας και αναπόφευκα στις αλλαγές του τρόπου χρέωσης διαφημιστικών ενεργειών στο internet. Ένα θέμα που «βασανίζει» το σύνολο του web –εξαιρούνται φυσικά ορισμένες αγορές– καθώς οι ήδη υπάρχουσες τεχνικές μέτρησης (page views, impressions, unique visitors κ.ά.) αμφισβητούνται εντόνως. Στην αλλοδαπή, ο αριθμός διαφημίσεων ανά σελίδα αποτελεί πλέον βασικό κριτήριο για την απόδοση μίας διαφήμισης και φυσικά δεν ξενίζει κανέναν η πολιτική που ακολουθούν ορισμένα sites. Κοντά σ’ αυτές, το loyalty αλλά και ο χρόνος παραμονής ενός επισκέπτη στο site εξετάζονται σοβαρά και αποτελούν αντικείμενο διαπραγματεύσεων στις χρεώσεις. Στο τέλος της στήλης, ακολουθούν δύο εξαιρετικά δημοσιεύματα από δύο «μάχιμα» blogs που αναφέονται επίσης στα παραπάνω. Το ένα μάλιστα θίγει και το θέμα του Cost Per Influence (CPI) για το οποίο θα μιλήσουμε σύντομα. Μέχρι τότε, δώστε την προσοχή σας στα παραπάνω. Έτσι, για να δικαιωθεί και ο φίλος marketer

Links:

http://www.nylon.gr/?p=1082#comments

http://www.searchenginemarketing.gr/blog/archives/128

Video:

http://www.youtube.com/watch?v=TvooRBgt21w

Advertisements


Categories: Internet Life

36 replies

  1. Συμφωνώ με τον αριθμό των διαφημιστικών ανά σελίδα και το χρόνο παραμονής. Επίσης όντως υπάρχει θέμα με τα impressions και τις εφαρμογές τύπου AJAX (και όχι web 2.0 γενικώς).

    Από την άλλη πλευρά όμως διακρίνω και ένα hype γύρω από κάποιους νέους ορισμούς διαφημιστικών μεγεθών που τους βρίσκω μάλλον αφελείς, π.χ. το Cost Per Influence.

    Δηλαδή υπάρχει σήμερα ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ μέθοδος μέτρησης της επιρροής (ναι, τόσο αόριστα) ενός site ή ενός διαφημιστικού μηνύματος; Θα πρότεινα σε όσους ευαγγελίζουν, αυτή τη μέθοδο, και προφανώς μπορούν να τη προσφέρουν στους πελάτες τους, να την κατοχυρώσουν σαν πατέντα. Η αξία της είναι μεγαλύτερη από αυτή του αλγόριθμου του Google ή της συνταγής της CocaCola…

    ΥΓ. Uroborus sorry για το διπλο post σβησε το παραπανω

  2. Έλα μου ντε…
    Καταρχήν συμφωνώ με τον όρο circus κοινοπραξία μεντράνο, δεν παλεύεται ρε παιδί μου, νομίζεις ότι βλέπεις pop up από το astlavista. Καλά για τα CPI, CPF, CPM, CPA και ένα σωρό άλλους όρους που όντως πρέπει να πάρουν αριθμό πατέντας πρέπει να διαβάσω περισσότερο… Ρε marketing managers μάθετε πρώτα τα βασικά… Ότι δεν πρόκειται ποτέ να έχετε την επισκεψιμότητα του in.gr, όταν η εταιρία σου ασχολείται με ράβδους χρυσού αλλά μάθετε ακόμα ότι το 1 στην -νιοστή να έχεις είναι υποψήφιοι πελάτες σου γιατί μπήκαν στο site σου επειδή ενδιαφέρονται.

  3. Μάλιστα…

    Χαίρομαι που το πιάνουμε το θέμα αν και ομολογώ ότι η πρόθεσής μου ήταν άλλη – ήτοι το web circus.

    Μπούλης κατ αρχήν να διευκρινήσω ότι δεν ευαγγελίζομαι όρους οπως οι παραπάνω (αν και είμαι σίγουρος ότι δεν αναφέρεσαι σε μένα). Και αυτό διότι για να ευαγγελιστώ κάτι θα πρέπει να πιστεύω πάρα πολύ σ αυτό αλλά και να έχω λόγους να πιστεύω ακράδαντα πως θα ενδιαφέρει και άλλους. Κάτι τέτοιο έχει συμβεί ΜΟΝΟ με το ίδιο το internet ως μέσο συνολικά. Και όταν λέω συνολικά εννοώ συνολικά. Εν ολίγοις δεν είμαι ούτε ευαγγελιστής των Blogs ή του social networking (Αλλάζω παράγραφω γιατί ενδέχεται να υπάρχουν σχόλια επ αυτού)

    Η παραπάνω στήλη όμως έχει τον τίτλο “Ακροθιγώς” που σημαίνει ότι δεν αναλύει ένα θέμα σε βάθος αλλά ανοίγει θέματα για συζήτηση και -τρόπον τινά- βάζει το “σπόρο”. Οι παραπάνω όροι -όπως έχω γράψει στο παρελθόν και για άλλους όρους και ζητήματα- αποτελούν μέρος μιας ευρύτερης συζήτησης που αφορά τις αλλαγές που ενδέχεται να έρθουν στην online διαφήμιση λόγω των αλλαγώ του ίδιου του web. Το περιοδικό απευθύνεται σε ανθρώπους του Marketing και της επικοινωνίας και δουλειά μου είναι να ενημερώνω και γι αυτά που συμβαίνουν αλλά και γι αυτά που αποτελούν hot θέματα στην αλλοδαπή. ‘Ετσι τα θίγω και παραπέμπω σε δημοσιεύματα τα οποία ασχολούνται περισσότερο με το θέμα.

    Το ότι στο διεθνές όμως web τίθεται θέμα CPI και εδώ ακόμα δεν ασχολούνται να σουλουπώσουν λίγο τα sites δείχνει μία μεγάλη διαφορά φάσης. Ελπίζω να μην διαφωνούμε σ αυτό το κομμάτι.

    Θέση μου είναι πως δεν είναι πολύ νωρίς για να μιλάμε για αλλαγές αλλά είναι πολύ νωρίς για να σιγουρέψουμε ποιες θα είναι αυτές οι αλλαγές. Σε ένα web -στο ελληνικό αναφέρομαι- που ακόμα ψάχνει τα πατήματά του θεωρώ χρήσιμο να ξέρει πως ο κόσμος τρέχει. Θεωρώ όμως άσκοπο το να δημιουργώ την εντύπωση ότι πρέπει να παρατήσουμε οτιδήποτε κάνουμε και να κυνηγάμε trends. Υπό αυτή την έννοια συμφωνώ όπως καταλαβαίνεις και με τον Toli. Ας φτιάξουμε τα βασικά για να στηριχθούμε και όσοι αντέχουν ας πατήσουν και στα επόμενα.

  4. Uroborus, φυσικά και δεν εννοούσα εσένα. Οπως και εσύ ανέφερες η δουλειά του «Ακροθιγώς» είναι να ανοίγει τη συζήτηση σε διάφορα θέματα που απασχολούν την αγορά και καλά έκανες που την άνοιξες.

    Αναφέρθηκα σε διάφορους «γκουρού» που με αφορμή ένα υπαρκτό θέμα (ανεπάρκεια pageviews σε ajax εφαρμογές) αλλά κυρίως το δικό τους συμφέρον προσπαθούν να μας πείσουν ότι όλα τα τωρινά διαφημιστικά metrics είναι λάθος.

    Και εξηγούμαι:

    Η όλη συζήτηση ξεκίνησε από κάποιους αμερικάνους entrepreneurs των blogs που διαπίστωσαν ότι ναι μεν υπάρχει μεγάλο hype γύρω από το blogging αλλά τα νούμερα επισκεψιμότητας καλώς ή κάκως είναι ακόμη μηδαμινά σε σχέση με τα mainstream sites. Για παράδειγμα, ΟΛΟΚΛΗΡΟ το wordpress.com κάνει κατά μέσο όρο μόνο μιάμιση φορά περισσοτερα Pageviews από το in.gr, το κορυφαίο σε επισκεψιμότητα site μιας μικρής χώρας που είναι και αρκετά πίσω σε βαθμό διείσδυσης. Φαντάσου λοιπόν πόσο μικρά είναι τα νούμερα σε άλλες αγορές. Αφού λοιπόν τα νούμερα δεν μας βολεύουν τι κάνουμε; Εφευρίσκουμε άλλα! Φροντίζοντας φυσικά να είναι αρκετά αόριστα αλλά ταυτόχρονα να εκφράζουν διαχρονικές επιθυμίες της αγοράς (βλ. Cost Per Influence).

    Kάπου αλλού διάβασα ότι και οι Unique visitors δεν είναι απολυτως ακριβής μέτρηση γιατι πολλοί χρήστες σβήνουν τα cookies. Σωστό, αλλά είναι ότι πιο κοντά έχουμε στην πραγματικότητα και σίγουρα πολύ πιο έγκυρο από το να μετράμε την «επιρροή» μέσω εισερχόμενων links. Και εδώ το πράγμα γίνεται ολοένα και πιο αστείο γιατί στην επιχειρηματολογία τους μπλέκουν και το google παραλείποντας βέβαια να μας πουν ότι: 1) Ο αριθμός των links είναι ειναι ένα από τα δεκάδες κριτήρια που λαμβάνει υπόψη ο αλγόριθμος για τα αποτελέσματα που δίνει και 2) Το συγκεκριμένο κριτήριο χρησιμοποιείται για να οριστεί η ΣΧΕΤΙΚΟΤΗΤΑ μιας σελίδας σε σχεση με αυτό που ψάχνει ο χρήστης και όχι η επισκεψιμότητα.

    Ας πιάσουμε τώρα και το θέμα των site «τσίρκων». Ποιος έχει δίκιο; Ολοι.
    – Οι χρηστες θέλουν ελαφριές και λειτουργικές σελίδες που να καταβαίνουν γρήγορα, τζάμπα φυσικά
    – Τα sites θέλουν έσοδα, αλλιώς θα κλείσουν
    – Οι διαφημιστικές θέλουν τη φτηνότερη διαφήμιση με το καλύτερο αποτέλεσμα και καλά κάνουν.

    Η όποια λύση (η καλύτερα ισορροπία) θα προέλθει από την ίδια την αγορά και είναι θέμα προσφοράς και ζήτησης. Φαντάζομαι ότι και εδώ θα γίνει ότι εγινε πριν από περιπου δύο χρονια στις ΗΠΑ οταν η διαφήμιση άρχισε να ανεβαινει απότομα για πρώτη φορά μετά τη φούσκα του 2000. Τα sites διαπίστωσαν οτι δεν μπορούν να βάλουν και 9ο banner στη homepage [πάνω-πανω για να μη κάνει scrolldown o χρήστης :-) ] και θέτανε κριτήρια του στυλ «για να μπει το banner σου στη homepage θα βάλεις και στις εσωτερικές σελίδες» κοκ. Μία άλλη εκδοχή είναι η λύση να προέλθει από αυτούς που πληρώνουν. Να απαιτήσει –και να πληρώσει ανάλογα- ο διαφημιζόμενος την παρουσία του σε μια σελίδα με πολύ μικρό αριθμό banners. Για να μιλήσουμε όμως και λίγο πιο πρακτικά για την ελληνική αγορά, πιστεύω ότι το πρόβλημα θα ελαχιστοποιείται όσο φεύγουμε από τη χρονοχρέωση και περνάμε στα impressions.

  5. Ωραία κουβέντα ανοίξατε!

    Μπούλη μου άρεσε η ανάλυση σου για το CPI.

    Αλλά.
    To ότι γίνεται μια προσπάθεια να βρούμε ένα τρόπο να αποδείξουμε ότι μια διαφήμιση στο wordpress.com στοιχίζει πολύ περισσότερο από 1,5 φορές σε σχέση με μία διαφήμιση στο in.gr είναι απόλυτα φυσιολογικό. Γιατί ισχύει.

    Αρα ΠΡΕΠΕΙ να βρεθούν άλλοι τρόποι αξιολόγησης ενός site. To in.gr ούτε buzz φτιάχνει, ούτε rss subscribers έχει, ούτε στα social media παίζει.

    Το “πρόβλημα” λοιπόν είναι υπαρκτό και δε θεωρώ αυτούς που προσπαθούν να το λύσουν “παπατζήδες”

    Δεν ξέρω αν η απάντηση είναι το CPI. Προσωπικά λέω ότι θα είναι το CPA. To οποίο CPA (cost per action) αγαπητέ aramne δεν είναι ένας αόριστος όρος που θέλει πατεντάρισμα. Αντιθέτως είναι ένας όρος που όλοι μας πρέπει να προσέξουμε και να μελετήσουμε μιας και ολόκληρο Google ασχολείται με αυτό. Read more

    Αυτά.

  6. Όλη αυτή η συζήτηση προϋποθέτει πως κάποιος που έχει επιρροή δεν έχει μεγάλη απήχηση. Με τα δεδομένα του πραγματικού κόσμου αυτό είναι απίθανο.

  7. Μόνος μου είπα αγαπητέ giorgο ότι πρέπει να διαβάσω! Μην μου το υπενθυμίζεις δεν χρειάζεται…

  8. Giorgos, δεν καταλαβαίνω γιατι βρίσκεις απόλυτα φυσιολογικό το ότι η τιμή της διαφήμισης δεν πρεπει να είναι αναλογική με την επισκεψιμότητα ενός site. To in.gr και σχεδόν όλα τα μεγάλα sites έχουν rss feeds. To «παίζει με τα social media» δεν το πολυκαταλαβαίνω τι αξία έχει έτσι από μόνο του. Μπορώ σαν αντεπιχείρημα να σου πω ότι «παίζει με το χρηματιστηριο» (εννοώ προσφέρει service για το XA και οχι κατι άλλο) που αφορά σίγουρα κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου.

    Εχει όμως ενδιαφέρον να πιάσουμε το «buzz», την άλλη –εξίσου αόριστη και όχι και τοσο νέα- μόδα. Καταρχήν το buzz στο χώρο του marketing δεν είναι κάτι καινούργιο που ξεκίνησε από τα blogs. Το έκανε πριν από 20 και πλέον χρόνια ο ιδιοκτήτης της Virgin (Richard Branson) που διαπίστωσε ότι με τις διάφορες εκκεντρικές κουλαμάρες που έκανε ο ίδιος (αερόστατα κλπ) επικοινωνούσε αποτελεσματικότερα της αξίες του brand της Virgin (νέα, «ανεξάρτητη», cool) σε περισσότερο κόσμο και –το κυριώτερο- τζάμπα μέσω των media. Οχι με καταχωρήσεις αλλά μεσα από την ειδησεογραφία.

    Κάτι παρόμοιο πιστεύω ότι προσπαθούν να κάνουν και οι διαφημιστικές μέσω των blogs. Εχουν διαπιστώσει ότι η κλασσική διαφήμιση μπορεί να επηρεάσει μέχρις ενός σημείου τον καταναλωτή στην απόφαση του για το αν θα αγοράσει ένα προϊόν ή όχι. Από εκεί και πέρα ψάχνουν να βρουν και άλλους παράγοντες που επηρεάζουν τον υποψήφιο πελάτη. Και προσπαθούν να μπλέξουν με διάφορους τρόπους το διαφημιστικό μήνυμα με το περιεχόμενο ενός μέσου. Συμβαίνει χρόνια στον κινηματογράφο και την τηλεόραση όπου ο κεντρικός ήρωας πίνει το Χ αναψυκτικό, στον Τύπο με τα advertorials, στον Θέμο με τα μπλουζάκια «Θέλω» κλπ. Ακριβώς το ίδιο συμβαίνει τώρα και με τα blogs που είναι νέα και cool. Ενα απλό post ενός δημοφιλούς blogger που θα περιέχει μια φραση του τύπου «Χθες ξενύχτησα γιατί αγόρασα τη Τηλεόραση X και κόλλησα όλο το βράδι γιατί έχει γαμάτη εικόνα» μπορεί να είναι πιο αποτελεσματικό από π.χ. 100.000 impressions στη homepage του in.gr. Και έχει αξία τώρα που το πράγμα είναι νέο, cool και αθώο και θα έχει λιγότερη αξία μετά από δύο χρόνια που και τα blogs θα είναι κάτι mainstream και οι αναγνώστες περισσότερο εκπαιδευμένοι και υποψιασμένοι.

    Επίσης buzz έχει το ίδιο το μέσο από μόνο του, όταν είναι νέο άρα και cool. Δεν βλέπεις ότι καθόμαστε και συζητάμε για το ΑΧΕ και την Τράπεζα Κύπρου μόνο και μόνο επειδή ένα τηλεοπτικου τύπου διαφημιστικό spot κωδικοποιηθηκε σε μορφή flash, ανέβηκε στο youtube και υπάρχει η δυνατότητα να το ενσωματωσει ο οποιοσδήποτε στο site του? Και η πλάκα είναι ότι πολλοί bloggers θα αναφερθουν σε αυτό, θα το ανεβάσουν στο Blog τους, τζάμπα φυσικά. Γιατί κάνοντας το νοιώθουν cool. Αυτό όντως είναι μεγάλη επιτυχία, αλλά δεν οφείλεται στις διαφημιστικές. Οφείλεται απλά στη νεότητα και το «coolness» του ίδιου του μέσου.

    Να τολμήσω και μια πρόβλεψη; Στις επόμενες βουλευτικές εκλογές θα έχουμε επιστροφή της «γκρίζας» πολιτικής διαφήμισης. Οχι όμως μέσω της τηλεόρασης αλλά μέσω διαφόρων video που θα κυκλοφορούν μέσω youtube (και καλα ερασιτεχνικά) και θα περιέχουν συρραμένες διάφορες «άτυχες» στιγμές ή δηλώσεις των πολιτικών αρχηγών. Θα ξεκινούν από κάποια comments και θα αναπαράγονται ταχύτατα από ανυποψίαστους bloggers που θα σπεύδουν να διαδώσουν την «πραγματική» είδηση και όχι τα προκατασκευασμένα νέα των παραδοσιακών και πουλημένων ΜΜΕ του διαβόλου. Εκεί να δεις buzz και μάλιστα τζάμπα…

    Το buzz λοιπόν υπηρχε και θα υπάρχει στο μέλλον, έχει αξία αλλά το πρόβλημα του είναι ότι 1) Δεν μετριέται με απόλυτα νούμερα και 2) Συνήθως δημιουργείται είτε με συμφωνίες «κάτω» από το τραπέζι είτε χωρίς αυτός που το αναμεταδίδει να έχει πάρει χαμπάρι τι συμβαινει.

    Οσο αφορά το CPA απο τα λίγα που διάβασα είναι μία πιο εξελιγμένη μορφή του cost per click. Μια χαρά ακούγεται αλλά νομίζω ότι το «ζουμί» της συζήτησης είναι αν ένα site πρέπει να αμοιβεται για την προβολή ενός μηνύματος (χρονοχρέωση, impressions) ή για την αποτελεσματικότητα του (cost per click, per action, per influence [πλάκα κανω για το τελευταιο…]). Γνώμη μου είναι ότι πρέπει να αμοίβεται για το πρώτο γιατί απλούστατα το δεύτερο δεν μπορεί να το ελέγξει. Τι φταιει το site αν ένα δημιουργικό είναι μάπα ή εκνευρίζει τους χρήστες και δεν κάνουν κλικ; Παρ’ ολα αυτα ομως το CPC είναι μια πραγματικότητα που ξεκίνησε και επιβλήθηκε από to Google το οποίο βρήκε πρόσφορο έδαφος στα μικρα sites που δέχονται τα πάντα γιατί πολύ απλά δεν έχουν να χάσουν και τίποτα. Μένει να δούμε πως θα διαμορφωθεί η κατάσταση από την ίδια την αγορά συνολικά.

    Και μιας και μιλάμε για Google adwords τελειώνω το σεντόνι με μία απορία. Δεν ενοχλεί κάποιες μεγάλες εταρείες που έχουν πληρώσει εκατομμύρια για να χτίσουν ένα brand να το βλέπουν να εμφανίζεται δίπλα δίπλα με –πραγματικούς αυτη τη φορά- παπατζήδες που διαφημίζουν οικονομικές πυραμίδες; Και για να το πάω ακόμη πιο μακριά αυτό είναι το νέο ήθος και ύφος των blogs που φιλοξενούν τέτοιου τύπου διαφημίσεις και θα μας οδηγήσουν στη νέα εποχή της ενημέρωσης;

  9. Ουφ! τι σεντόνι!

    λοιπόν, ξεκινώ.

    To «παίζει με τα social media» δεν το πολυκαταλαβαίνω τι αξία έχει έτσι από μόνο του. Μπορώ σαν αντεπιχείρημα να σου πω ότι «παίζει με το χρηματιστηριο» (εννοώ προσφέρει service για το XA και οχι κατι άλλο) που αφορά σίγουρα κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου.

    Είναι πολύ σαφές αυτό που λέω. Αν ένας A-lister γράψει για ένα προιόν αυτό δε θα το μάθουν μόνο οι αναγνώστες του blog του και του feed του αλλά και οι χρήστες του digg, που αν κρίνουν ότι είναι αρκετά ενδιαφέρον θα το ψηφίσουν, θα το αναδείξουν και μπορεί και να το αναπαράγουν.

    Αυτό δε γίνεται με το in.gr..

    H ανάλυση σου για το buzz με βρίσκει σύμφωνο. Δεν ανακαλύψαμε την αμερική, απλά έχουμε ένα καινούριο και cool, για τώρα, νέο μέσο, και οι διαφημιστές θα ασχολούνται με αυτό μεχρί να πάψει να είναι cool.

    Αυτό που λέω ότι οι δυνατότητες που δίνονται για την δημιουργία “θορύβου” μέσα από τα blogs κοστίζει. Και πρέπει να βρούμε ένα τρόπο να την χρεώνουμε, και να την μετράμε φυσικά.

    Αυτό όντως είναι μεγάλη επιτυχία, αλλά δεν οφείλεται στις διαφημιστικές. Οφείλεται απλά στη νεότητα και το «coolness» του ίδιου του μέσου.

    Couldn’t agree more.

    Γνώμη μου είναι ότι πρέπει να αμοίβεται για το πρώτο γιατί απλούστατα το δεύτερο δεν μπορεί να το ελέγξει. Τι φταιει το site αν ένα δημιουργικό είναι μάπα ή εκνευρίζει τους χρήστες και δεν κάνουν κλικ;

    Αυτό λέμε. Ότι με το CPA θα δίνεται η δυνατότητα στον publisher να διαλέξει από μια πληθώρα δημιουργικών/adtext αυτό που ταιριάζει περισσότερο στο ύφος του και στο κοινό του.

    Άρα από το CPC που οι διαφημιζόμενοι έχουν τον πρώτο λόγο στην επιλογή των sites πάμε στο CPA που οι publishers έχουν μεγαλύτερη δύναμη, αλλά και οι διαφημιστές μικρότερο ρίσκο.

    Όσο για το τελευταίο πιστεύω ότι η κατάσταση σιγά σιγά θα φτιάξει. Eίναι θέμα εξοικίωσης των publishers με το Google adsense και νομίζω ότι σε λίγο καιρό οι διαφημίσεις θα αποκλείονται με το φίλτρο που προσφέρει το control panel του Google adsense.

  10. Αυτό λέμε. Ότι με το CPA θα δίνεται η δυνατότητα στον publisher να διαλέξει από μια πληθώρα δημιουργικών/adtext αυτό που ταιριάζει περισσότερο στο ύφος του και στο κοινό του.

    Μα το θέμα μου δεν είναι να διαλέξω μεταξύ CPC και CPA. Το θέμα μου, σαν publisher, είναι να μη διαλέξω κανένα από αυτά. Θεωρώ τίμιο να πληρώνομαι για την επισκεψιμότητα μου. Δουλειά μου είναι να παραδώσω με αξιόπιστο τρόπο το διαφημιστικό μήνυμα στη θέση, στο χρόνο και στην ποσότητα που μου ζητήθηκε. Το αν θα κάνει κλικ ο χρήστης, αν θα αγοράσει μετά το προϊόν του διαφημιζομένου είναι κάτι που αφορά το διαφημιζόμενο. Οχι εμένα. Εύχομαι και θέλω να πάει καλά η καμπάνια του για να ξαναεπενδύσει στο site μου αλλά οι παράμετροι της επιτυχίας εξαρτώνται από τον ίδιο ή/και τη διαφημιστική του. Δηλαδή το επόμενο βήμα θα είναι να περιμένω να δημοσιεύσει ο διαφημιζόμενος ισολογισμό στο τέλος του έτους και αν έχει κέρδη να με πληρώσει;;;

    Είναι λογικό που αυτή η ιστορία ξεκινάει αυτή τη Google. Εχοντας επιβάλλει στους μικρούς publishers τους επαχθέστερους όρους της αγοράς (αλήθεια, μήπως ξέρει κανένας adsense member τι ποσοστό λαμβάνει από τη Google για τα κλικς που γίνονται από το site του;) τους κάνει ακόμη επαχθέστερους. Μαγκιά της δεν λέω, αλλά δεν θα πανηγυρίσω κιόλας. Το CPA θα υιοθετηθεί από τα μέλη του adsense (αν θέλουν ας κάνουν και αλλιώς…) αλλά δε νομίζω να υιοθετηθεί από κανένα σοβαρό publisher που σέβεται τον εαυτό του.

  11. Διόρθωση τελευταίας γραμμής:
    …δε νομίζω να υιοθετηθεί από κανένα μεσαίο/μεγάλο publisher που σέβεται τον εαυτό του.

  12. Διάβασα! Και για όσους θέλουν να ξεκινήσουν μαζί μου να διαβάζουν: http://many.corante.com/archives/2004/07/12/cost_per_influence.php πέρα από τα links του δράκου. Θα συμφωνήσω με τον Giorgo πάντως ότι θα παίξει αυτό το σύστημα (άλλο ένα εργαλείο του marketeer για να αποδείξει τη δουλειά που δεν κάνει :Ρ). Θα ήθελα να βγει αληθινός ο ρομαντικός Μπούλης πάντως.

  13. Κατ αρχήν να επισημάνω ότι δεν συμφωνώ απόλυτα με κανέναν -μάλλον φυσικό είναι αυτό. Κατά δεύτερο λόγο θα κινηθώ μακριά από τη λογική των σεντονιών. Θα πιάσω λοιπόν μερικά κύρια σημεία και θα περιμενω και μερικές γνώμες ακόμα.

    Ξεκινάω από το Giorgo
    “Αυτό λέμε. Ότι με το CPA θα δίνεται η δυνατότητα στον publisher να διαλέξει από μια πληθώρα δημιουργικών/adtext αυτό που ταιριάζει περισσότερο στο ύφος του και στο κοινό του”
    Αυτό φίλε μοιάζει πάρα πολύ με μία λογική που θέλει τον publisher συναίτερο με τον διαφημιστή. Λίγο danger δεν βρίσκουμε; Αφενός μην επισημοποιήσουμε τη λογική “γράφω για να πάρω διαφήμιση” γιατί χάνουμε εντελώς το νόημα όσον αφορά τα media. Αφετέρου αλλάζουν και τα κόστη. Αν πρέπει εγώ ως media να έχω ειδικό τμήμα για να επιλέγω διαφημίσεις θα πρέπει να χρεώσω και ανάλογα δεν βρίσκεις;

    Πάμε τώρα και στον Μπούλη.. “Giorgos, δεν καταλαβαίνω γιατι βρίσκεις απόλυτα φυσιολογικό το ότι η τιμή της διαφήμισης δεν πρεπει να είναι αναλογική με την επισκεψιμότητα ενός site. To in.gr και σχεδόν όλα τα μεγάλα sites έχουν rss feeds.” Δεν νομίζω ότι λέμε να μην είναι αναλογική αλλά ψάχνουμε να βρούμε την πραγματική αναλογία. Επί παραδείγματι το in.gr έχει όντως μεγάλη επισκεψημότητα αλλά αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι η διαφήμιση πάνω του έχει απόδοση έτσι δεν είναι; Και αν εξαιρέσεις την πρώτη σελίδα μέσα γίνεται χάος.

    Μιλώντας πιο πάνω για το Ad words είπες ότι δεν καταλαβαίνεις αν ενοχλεί “Δεν ενοχλεί κάποιες μεγάλες εταρείες που έχουν πληρώσει εκατομμύρια για να χτίσουν ένα brand να το βλέπουν να εμφανίζεται δίπλα δίπλα με –πραγματικούς αυτη τη φορά- παπατζήδες που διαφημίζουν οικονομικές πυραμίδες” Και ερωτώ με τη σειρά μου -για να θυμίσω το web circus- το να δίνεις χρήματα και μάλιστα πολλά για να εμφανίζεσαι σε μία σελίδα αγκαλιά με άλλους 10 το καταλαβαίνεις; Μην ξεχνάς ότι τα κόστη επιτρέπουν και σε παπατζήδες να εμφανίζονται πρώτη σελίδα σε πολλά sites και τα placements ελέγχονται επίσης…

    Θέλει στρατηγική από τα μέσα για να δώσουν στον διαφημιζόμενο την ευκαιρία να έχει αξία η διαφήμισή του και σ αυτό επιμένω. Μπορεί η λογική του CPI να έχει πολλά προβλήματα αλλά τελικά όταν έρχεται σε απάντηση του “σε βάζω όπου έχω χώρο και χρεώνω όσα μου λείπουν” τότε φταίνε και οι publishers. Και τουλάχιστον εγώ αυτό θέλησα να καυτηριάσω..

  14. Τα περισσότερα ελληνικά sites, δεν βλέπουν μακροπρόθεσμα. Φέτος, λόγω της κατακόρυφης αύξησης της online διαφήμιση δεν κάνουν τίποτα, χαίρονται με τα νέα τους έσοδα. Πέρσι και τα προηγούμενα χρόνια, δεν είχαν πολλά έσοδα, οπότε δεν επένδυαν σε market education (δηλαδή να βγάλουν πωλήτες στο δρόμο να πάνε σε διαφημιζόμενους και να μιλήσουν/πουλήσουν online διαφήμιση στο site τους). Περίμεναν πως με τη πώληση 30% του διαθέσιμου διαφημιστικού προϊόντος τους, σε 6-7 διαφημιστικές, να χρηματοδοτήσουν τη δραστηριότητα τους και να τους μείνει κέρδος.

    Το βασικό πρόβλημα ξεκινάει από ένα γεγονός: οι μεγάλοι (διαφημιστικά) ελληνικοί δικτυακοί τόποι πουλάνε πολύ ακριβά το προϊόν τους και γι’
    αυτό πουλάνε λίγο. Τα έχουν βρει με τις διαφημιστικές που θέλουν τα ΥΕΒ τους, και είναι όλοι καλά. Σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι, ακόμη και αν προσθέσουν άλλα μοντέλα χρεώσης. Θα συνεχίσει να είναι ακριβό, όπως και να λέγεται η μορφή της χρέωσης.

    Τα ελληνικά sites έχουν ακριβές τιμές, έλλειψη τεχνολογίας, έλλειψη επιλογών αγοράς διαφημιστικού προϊόντος, βασίζονται σε 6-7 εταιρίες για το 75% του τζίρου τους και είναι ζήτημα αν πουλάνε 40% του διαθέσιμου διαφημιστικού τους χώρου.

    Για να αλλάξουν τα πράγματα θα πρέπει:

    – Τα sites να κάνουν στροφή στις μάζες, στους μικρούς διαφημιζόμενους.
    Όταν το 75% του τζίρου τους βασίζεται σε διαφημιστικές, στις οποίες δίνεις 25-40% ΥΕΒ τότε δύσκολα καθορίζεις το παιχνίδι. Δύσκολα ανανεώνεις το site, το περιεχόμενο και τις υπηρεσίες του, άρα δύσκολα ανταγωνίζεται site τους εξωτερικού (που έχουν έλληνες επισκέπτες) και φυσιικά άλλα μέσα (tv, radio, print etc).

    – Να πουλήσουν μεγαλύτερο ποσοστό του διαφημιστικού προϊόντος τους φθηνότερα. Δεν είναι τυχαίο το μοντέλο της EasyJet, SouthWest, RyanAir. Tο προηγούμενο μήνα (Μάρτιος 2007) το In.gr, Pathfinder, Contra, Sport, Sport24, OTEnet, Sportime, Naftemporiki, Euro2day, Athinorama, E-go, Kathimerini, MAD, Zoo και μερικά ακόμη έκαναν περίπου 400 εκατομμύρια impressions. Αντίστοιχα ο αριθμός των καμπανιών που κατέγραψε ο ΙΑΒ για το αντίστοιχο μήνα είναι ήταν έξι: OPEL Corsa, OPEL Antara, Citibank Invesco, Vivodi, Eurobank Αμοιβαία Κεφάλαια και Eurobank Leasing. Βέβαια μπορεί να μην τις έχουν όλες, οπότε υποθέσουμε πως ήταν 15 καμπάνιες. Πιστεύετε πως οι 5 ή 15 καμπάνιες ήταν παραπάνω από 100 εκ impressions; Δεν νομίζω. [Περικλή, με τα στοιχεία που συλλέγεις, ξέρεις για άλλες καμπάνιες;]

    – Να αξιοποιήσουν τεχνολογίες behavioral και contextual targeting. Να πουλήσουν στοχευμένα κοινά και όχι φύρα. Σήμερα αγοράζω 1,000 χρήστες που με ενδιαφέρουν αλλά επίσης 9,000 άσχετους.

    – Να συμπεριλάβουν διαφορετικά μοντέλα χρέωσης που στην πραγματικότητα δεν είναι τίποτε άλλο από μηχανισμούς στόχευσης. Οταν ο διαφημιζόμενος πληρώσει ανά κλικ ή acquisition στη ουσία αγόρασε το κοινό που ενδιαφερθηκε για το προϊόν του. Δηλαδή με εμπορικούς τρόπους και χωρίς καμία επένδυση σε τεχνολογίες μπορώ ως site να προσθέσω δυνατότητες στόχευεσης. Βέβαια, το CPC, CPA, CPI ή CPx δεν είναι τίποτε άλλο παρά διαφορετικοί τρόποι για να πουλήσεις το ίδιο προϊόν, που δεν είναι πάντα φτηνότεροι (πολλές φορές όταν το ακούω μου θυμίζει το “η πορτοκαλάδα είναι δωρεάν αλλά το ποτήρι κοστίζει 1”). Αυτός είναι και ένας από τους λόγους που δεν καταλαβαίνω τα sites που δεν τα υιοθετούν.

  15. επιτέλους Περικλή, άντε να μιλήσουμε και λίγο για αυτό το θέμα, γιατί μέχρι τώρα όταν έστελνα email με screenshot από χριστουγεννιάτικα δέντρα φαινόμουν ο κακός ανταγωνιστής!! Θα ήθελα να πω πολλά για το θέμα αλλά λόγο θέσης θα συγκρατηθώ.

    Θα πω μόνο το εξής για να σας δώσω και μία νέα πάσα. Από σήμερα ή αύριο(μόλις η forthnet μας στείλει τους κώδικες) το site του Εθνοσπόρ http://www.ethnosport.gr θα αποκτήσει ένα νέο διαφημιστικό format ή πείτε το όπως θέλετε, με στόχο να αντιταχθεί στο clutter των διαφημίσεων. Προς το παρόν παράδειγμα μπορείτε να δείτε στο http://www.askmen.com/ . Είναι συνδυασμός 728χ90 και 300χ600…

  16. Κάποιες παλιές καραβάνες, θα θυμούνται ότι το φαινόμενο χριστουγεννιάτικο δέντρο, το βλέπουμε στην Ελλάδα όλο το χρόνο από εκείνες τις “χρυσές” εποχές του Ελληνικού Ίντερνετ… νάτανε 2000κάτι…

    Είναι προφανές ότι κανείς δεν πάει στον δρόμο τον μπροστά Ηλία, που πάνω κάτω, περιγράφεις σωστά.
    Κι αυτό γιατί στην Ελλαδίτσα μας όλοι είναι της αρπαχτής, και όλοι είναι πιο έξυπνοι από τους άλλους (γενικά ο καθένας από τους άλλους).
    Έτσι με sites σχεδιάσης πενταετίας και βάλε, πάνε να μας πείσουν ότι θα αναπτυχθεί το Ίντερνετ, και η αγορά του Online Marketing.
    Κύριοι με sites που σήμερα δεν κοστίζουν πάνω από 10-20Κ € θέλετε να κάνετε εκκατομύρια διαφημιστικών εσόδων κάθε χρόνο. Και η πλάκα είναι ότι με λίγες γνωριμίες, με λίγα καλά ΥΕΒ, και λίγα ακόμα κονέ μπορεί και να τα κάνετε… αλλά δυστυχώς έτσι δεν αναπτύσετε την αγορά, δεν προσφέρετε λύσεις για να έρθει ο πελάτης Online, και να μείνει Online, απλά κάνετε μια αρπαχτή!
    Και βέβαια αντρέα, υπάρχουν κι αλλοι που πετάνε τα λεφτά με το τσουβάλι, χωρίς στρατηγική, κι ότι κάτσει… εξάλλου δικά τους είναι;

    απλές σκέψεις, για μια αγορά που μάλλον θα ακολουθήσει το ρητό “έχουμε το Ίντερνετ που μας αξίζει”, όπως έχουμε την αντίστοιχη καθημερινότητα κλπ.

  17. Sorry gia ta greeklish alla eimai ektos ellados.

    @Uroborus
    H diafora omos einai oti mis megalh etaireia mporei na apaithsei apo ena ellhniko mainstream site na mh mpei dipla apo papatzhdes kai tha ta kataferei. Kati tetoio den ginetai me to adwords.

    Oso gia ta site tsirka epanalambano oti h katastash tha beltivnetai oso pername apo th xronoxreosh sta impressions.

    @hlias xatzhs
    To impression mporei na einai sxetika akribo alla stis xronoxreoseis agorazeis poly fthno impression epi ths oysias.
    Kata ta alla symfvnv me ta ypoloipa, epishmainontas omos oti oi prosfora parapanv dynatothtvn stoxeyshs den einai xvris epipleon kostos gia ta sites. Epishs to thema einai an zhtioyntai tetoia features apo diafhmistikes.

  18. Ηλία διαβάζω πάντα με ενδιαφέρον τις απόψεις σου. Γι’αυτό και θέλω να σε ρωτήσω κάποια πράγματα σχετικά με αυτά που διάβασα στο μήνυμά σου:
    Λες: “Τα sites να κάνουν στροφή στις μάζες, στους μικρούς διαφημιζόμενους”

    Όταν με την Anemone (δεν πάει πολύς καιρός) προσπαθούσες να πουλήσεις διαφήμιση (όπου btw βασιζόσουν κι εσύ στο μοντέλο του CPM) γιατί δεν προσέγγισες τους μικρούς διαφημιζόμενους; Από τη στιγμή που λες ότι τα sites πρέπει να πουλήσουν σε μικρούς διαφημιζόμενους και δεν το κάνουν πάει να πει ότι έχεις παρατηρήσει μια ευκαιρία (μεγάλο αριθμό μικρών διαφημιζόμενων που δεν τους προσεγγίζουν τα sites). Γιατί δεν την εκμεταλλεύτηκες με την ίδια σου την εταιρία; Μήπως επειδή έβλεπες κι εσύ ότι υπάρχουν πολλοί “μεγάλοι” διαφημιζόμενοι οι οποίοι έχουν επίσης ανάγκη για τις υπηρεσίες σου ενώ παράλληλα στους μικρούς διαφημιζόμενους υπάρχει μικρό έως ανύπαρκτο περιθώριο κέρδους καθώς από τους ίδιους τους διαφημιζόμενους δεν υπάρχει σαφής στρατηγική προβολής στο Internet οπότε δεν υπάρχουν δεσμευμένα κονδύλια για αυτό τον σκοπό;

    Λες: “(τα sites) Να πουλήσουν μεγαλύτερο ποσοστό του διαφημιστικού προϊόντος τους φθηνότερα. Δεν είναι τυχαίο το μοντέλο της EasyJet, SouthWest, RyanAir.”

    Αυτή πρέπει να είναι η χειρότερη ιδέα που έχω ακούσει τους τελευταίους μήνες. Τα παραδείγματα που αναφέρεις είναι άστοχα καθώς αποτελούν ΕΝΤΕΛΩΣ διαφορετικές υπηρεσίες από την online διαφήμιση. Με τη ίδια λογική και η PEPSI COLA να ακολουθήσει το παράδειγμα της EASY JET αφού της μένουν κουτάκια στα περίπτερα απούλητα…

    Πρέπει να καταλάβεις ότι είναι παράλογο σε μια αναπτυσσόμενη αγορά με μεγάλη δυναμική και μεγάλα ποσοστά αυξήσεων από χρόνο σε χρόνο να πέσουν τα κόστη. Το λογικό είναι να ανέβουν τα κόστη. Τέτοιες λύσεις όπως αυτή που προτείνεις θα συζητηθούν όταν η αγορά φτάσει σε ωρίμανση όχι τώρα. Η EASY JET και η RYANAIR δραστηριοποιούνται ήδη σε μια ώριμη αγορά… Μέιωση του κόστους της online διαφήμισης δεν θα σήμαινε σε καμία περίπτωση αύξηση των διαφημιζόμενων. Οι διαφημιζόμενοι (οι οποίοι δεν είναι βλάκες σε αντίθεση με ότι θέλετε οι περισσότεροι να πιστεύετε) τα βάζουν κάτω και βλέπουν ότι λαμβάνουν το επιθυμητό αποτέλεσμα με λογικό κόστος και γι’αυτό οι συντριπτική πλειοψηφία όταν ξεκινήσει να δραστηριοποιείται στην online διαφήμιση παραμένει σε αυτή και δεν την κάνει με ελαφρά… Τώρα αν εσύ νομίζεις ότι απλά δεν ξέρουν μαθηματικά και γι’αυτό παραμένουν είναι δική σου θεώρηση και είσαι λάθος…

    Επίσης τα στοιχεία που αναφέρεις για τις καμπάνιες που έτρεξαν στα sites τον προηγόυμενο μήνα εντελώς εκτός της πραγματικότητας. 15 καμπάνιες στα sites που ανέφερες;;; Πρέπει να αστειεύεσαι… Πολύ πρόχειρα μπορώ να αναφέρω αρκετούς άλλους διαφημιζόμενους χωρίς καν να κάτσω να το ψάξω το θέμα: sony Ericsson, Otenet, Tellas, ETE, HOL, ODEON, ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ, ΙΟΝ. Και δεν βάζω μέσα τους απευθείας πελάτες των διαφόρων sites ούτε τους bookηδες.
    Ο Περικλής έχει τα στοιχεία από διάφορα sites οπότε μπορεί να πει περισσότερα…
    Όσο για το γεγονός ότι τα sites πουλάνε μικρό μέρος του inventory τους είναι επίσης λογικό για νέα προϊόντα σε μια αναπτυσσόμενη αγορά…

    Λες: “Να αξιοποιήσουν τεχνολογίες behavioral και contextual targeting. Να πουλήσουν στοχευμένα κοινά και όχι φύρα.”

    Πες μου σε παρακαλώ για τους διαφημιζόμενους τους οποίους ανέφερες νωρίτερα ποιά ακριβώς είναι τα στοχευμένα κοινά και πως θα τα “στοχεύσουν”; Για την vodafone? για την OPEL? Για την Eurobank?

    Λες: “Οταν ο διαφημιζόμενος πληρώσει ανά κλικ ή acquisition στη ουσία αγόρασε το κοινό που ενδιαφερθηκε για το προϊόν του”

    Θέλεις να μου εξηγήσεις γιατί πρέπει να γίνει το μέσο συνέταιρος στο επιχειρηματικό ρίσκο του διαφημιζόμενου; Δηλαδή αν η eurobank βγάλει ένα καταναλωτικό με επιτόκιο 30% πρέπει το μέσο να το διαφημίζει και να περιμένει να ενδιαφερθεί κάποιος να κάνει κλικ; Και στην τελική ποιός είπε ότι για τους διαφημιζόμενους το κλικ είναι ο αυτοσκοπός; Η OPEL νομίζεις ότι ενδιαφέρεται για τα clicks? Λες και θα μπει κάποιος στη Ναυτεμπορική και να πει “αφού είμαι εδώ και έχει ανέβει και το Χ.Α. δεν παίρνω κι ένα αυτοκίνητο;”…

    Ηλία καταλαβαίνω την ανάγκη σου να προβάλεις την μεθοδολογία που ακολουθεί το google. Είναι λογικό και το σέβομαι. Θα πρότεινα όμως να μην κάνεις το λάθος να “αφορίζεις” τόσο εύκολα τα διαφορετικά μοντέλα. Έξω στο δρόμο κυκλοφορούν και FIAT και MERCEDES. Κάθε μοντέλο αγοράς και χρέωσης διαφημιστικού χώρου σε ένα μέσο εξυπηρετεί διαφορετικές ανάγκες προβολής για τον εκάστοτε διαφημιζόμενο. Όλα έχουν τους λόγους ύπαρξής τους και τουλάχιστον για το άμεσο μέλλον φαίνεται ότι θα συνεχίσουν να (συν)υπάρχουν.

    Πολύ φιλικά,

    Δ.Η.

    ΥΓ. συγνώμη από τον οικοδεσπότη και τους επισκέπτες για το μακροσκελές του μηνύματος…

  19. Δημήτρη,

    δεν αφορίζω τίποτα. Πιστεύω πως όλα τα φρούτα πρέπει να υπάρχουν στο κήπο.

    Επίσης τις σκέψεις που εκφράζω, τις εξέφραζα και πριν την Google δημόσια και σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις.

    Θα επανέλθω αναλυτικά τις επόμενες μέρες.

  20. Δημήτρης @ “Οι διαφημιζόμενοι (οι οποίοι δεν είναι βλάκες σε αντίθεση με ότι θέλετε οι περισσότεροι να πιστεύετε) τα βάζουν κάτω και βλέπουν ότι λαμβάνουν το επιθυμητό αποτέλεσμα με λογικό κόστος και γι’αυτό οι συντριπτική πλειοψηφία όταν ξεκινήσει να δραστηριοποιείται στην online διαφήμιση παραμένει σε αυτή και δεν την κάνει με ελαφρά… Τώρα αν εσύ νομίζεις ότι απλά δεν ξέρουν μαθηματικά και γι’αυτό παραμένουν είναι δική σου θεώρηση και είσαι λάθος…”

    Προφανώς αναφέρεσαι στους μεγάλους διαφημιζόμενους γιατί οι περισσότεροι μικροί μάλλον την κάνουν… Χωρίς να πολυσυμπαθώ τη google και τον αλαζονικό πλεόν τρόπο της η “στοχευμένη” διαφήμιση φαίνεται να ευνοεί τους μικρούς διαφημιζόμενους εν κατακλείδι που καλούνται να πληρώσουν από περιόρισμένο budget και χωρίς να κάνουν δημόσιες σχέσεις και barter.

  21. arammos, ναι φυσικά αναφέρομαι στους “μεγάλους” διαφημιζόμενους. Εδώ να διευκρινήσω ότι το “μεγάλος” δεν έχει να κάνει με το μέγεθος της εταιρίας όυτε με τους τζίρους της αλλά με την δυνατότητα που έχει να δεσμεύσει ένα μπάτζετ ικανό να τον βγάλει για κάποιο χρονικό διάστημα (το οποίο μπορεί να είναι από λίγες μέρες μέχρι αρκετές εβδομάδες) από την “βοή του όχλου” των πολλών σύγχρονων διαφημιστικών μηνυμάτων.

    Οι “μικροί” διαφημιζόμενοι, αντιθέτως, συνήθως περιμένουν με μικρό μπάτζετ να πετύχουν χειροπιαστά ποτελέσματα. Ο κανόνας όμως είναι να χάνουν, να σπαταλούν, αυτό το μικρό τους μπάτζετ μην καταφέρνοντας να κάνουν το μήνυμά τους να ακουστεί. Εκεί το μοντέλο του Google μπορεί να αποδειχθεί πολύτιμο.

    Ως εκ τούτου, ναι συμφωνώ μαζί σου απόλυτα…

    ΥΓ. Προσωπικά τη Google την συμπαθώ πάρα πολύ και της αναγνωρίζω την ικανότητα να αναπτύσσει υπηρεσίες πραγματικής αξίας για αυτόν που τις χρησιμοποιεί… Και περιμένω με ιδιαίτερη αγωνία να δω τι θα προκύψει (αν προκύψει κάτι νέο) από την εξαγορά της DoubleClick

  22. έχει ενδιαφέρον η συζήτησή σας και είμαι περίεργη να δω που θα καταλήξει.
    Με κάποιους διαφωνώ και με κάποιους συμφωνώ. Δεν καταλαβαίνω τα επιχειρήματα περί in.gr α)διότι όλοι όσοι θέλουμε να δοκιμάσουμε αν έχουμε σύνδεση απλώς πληκτρολογούμε το πιο μικρό domain, β)οι ευθυνόφοβοι-ημιμαθείς marketers το ζητάνε γιατί αυτό ξέρουν, αυτό εμπιστεύονται . Οι διαφημίσεις του παραδίδουν μεγάλο αριθμό Impressions και ελάχιστο CTR.
    Τα χριστουγεννιάτικα sites ή τα μεντράνο επίσης δεν με ενοχλούν, (με την προϋπόθεση ότι δεν θάβουν/κρύβουν/θυσιάζουν το content).
    Επίσης, υπάρχουν ελληνικά sites όπως το e-go και το Pathfinder που την ψάχνουν τη δουλειά. Δεν έγραψαν πολλές σειρές κώδικα το 2000 και μετά λιποθύμησαν.
    Θα επανέλθω αργότερα…

  23. Εγώ δεν πληκτρολογώ το in.gr για να δω εάν έχω σύνδεση όπως και πολλοί άλλοι. Στο internet πέρα από εμάς με τις dsl κυκλοφορούν και οι υπόλοιποι με 56κ και κρίνοντας από εμένα παλιότερα δεν ήταν και ότι καλύτερο να περιμένω να κατέβουν τα banners, το κουμπάκι “stop” ήταν συχνά η λύση τότε. Ακόμα τα sites πλέον είναι προσβάσιμα και από φορητές συσκευές οι οποίες δεν αρέσκονται να εμφανίζουν κλοουνίστικα sites. Το να πάω να δω μια σελίδα που με ενδιαφέρει και να πρέπει να ακούω τον ήχο μιας τυχάρπαστης διαφήμισης που φωνάζει “πάτα με” όσο ωραία και να είναι καταντάει σπαστική… “ΕΞΩ ΟΙ ΚΛΟΟΥΝ”

  24. Καλως τη giannab…

    “Eίμαι περίεργη να δω που θα καταλήξει.” Πιστεύεις σοβαρά ότι θα καταλήξει κάπου;

    Εγώ πάντως μιλώντας για Χριστουγεννιάτικα δέντρα και Μεντράνο δεν μιλάω απλώς για τα sites που έχουν πολλές διαφημίσεις. Αναφέρομαι σ αυτά που στήνονται ακριβώς όπως τα Χριστουγεννιάτικα δέντρα. Ήτοι “ότι δωράκι έρχεται κάπου βρίσκω να το βάλω”. Λογική η οποιά σε ενα γιορτινό δεντράκι είναι μάλλον αδιάφορη αλλά τα γιορτινά δεντράκια θέλω να πιστεύω ότι δεν έχουν -ακόμα- business plan ούτε κάνουν 17 meetings ο μπαμπάς και τα κολλητήρια με τη συμμετοχή της μητρός για να αποφασίσουν το μέγεθος των στολιδιών. Οπότε βγαίνει όπως βγαίνει. Όταν όμως υπάρχει μοντέλο (λέμε τώρα) και τελικά το κανεις όπως το κάνεις τότε παίρνεις τον ορισμό “τσίρκο”.

    Το αν κάποιους τους ενοχλούν ή όχι αυτά τα sites μπορεί να είναι και υποκειμενικό. Το ότι δείχνουν μία φιλοσοφία όμως που συνοψίζεται στο “όσα έρθουν όσα πάνε και βάλτα να πάνε” δεν νομίζω ότι είναι τόσο υποκειμενικό. Επίσης αν χρειάζεται 18 στελέχη και 54 meetings για να αποφασίσεις την στρατηγική του “βάλτα να πάνε” τότε το πράγμα έχει σοβαρέψει πολύ. Αλλά χρειάζεται γιατρός όχι internet-άς (ή έστω γιατρός και internet-άς).

  25. νομίζω ότι χαθήκαμε…Το θέμα δεν είναι ούτε τα μοντάλα χρέωσης, ούτε τα δημιουργικά, ούτε τίποτα άλλο. Το θέμα είναι ότι η αγορά μας δεν είναι ακόμα τόσο εκπαιδευμένη ώστε να γνωρίζει τα πραγματικά πλεονεκτήματα του Μέσου και εξακολουθεί να κινείται και online με όρους και πρακτικές των παραδοσιακών Μέσων. Αυτό το γεγονός, σε συνδυασμό με τη συγκέντρωση διαφήμισης σε λίγα site οδηγεί σε υπερβολική ζήτηση της Homepage και τα site αφού δεν μπορούν(δε θα έλεγα τολμούν-είναι πολλά τα λεφτά άρη)να πουν όχι τι κάνουν? αφού δεν μπορούν να καλύψουν τη ζήτηση με τα υπάρχοντα impressions, δημιουργούν νέους διαφημιστικούς χώρους…και τα χριστούγεννα κρατάνε μήνες…

  26. sorry για την απότομη διακοπή…(με χτύπησε το σύνδρομο της εργαζόμενης μητέρας).

    Συμφωνώ λοιπόν με τα νέα λεγόμενα του Ανδρέα.

    Ας μην γκρινιάζουμε όλη την ώρα για τις Online διαφημίσεις (αν είναι να γυρίσουμε πίσω στο 1000κάτι λίγο). Δοκιμάζουμε και πράττουμε ανάλογα, γιατί αν δεν πάθουμε, δεν πρόκειται να μάθουμε (ήδη τα pop-ups εξαφανίστηκαν και αποκτούν συλλεκτική αξία τα webovers).

    Μετά από 10 χρόνια, βλέπω σιγά-σιγά να ανακαλύπτουν και να ζητάνε το internet οι διαφημιζόμενοι και εμείς να το προτείνουμε άφοβα χωρίς πολύωρες εξηγήσεις και ανύπαρκτα αποτελέσματα. Θέλει ακόμα δουλειά…αλλά είμαστε σε καλό δρόμο!

  27. OK να αλλάξουμε λοιπόν θέμα; και αν ναι τι προτείνετε; Μη μου πείτε μόνο για Web 2.0 γιατί σκέφτομαι να το κάνω απαγορευμένη λέξη…

  28. Το θέμα ρε παιδιά είναι πως δεν υπάρχουν πέντε ριμάδες μελέτες που να λένε πως άμα βάλεις δεκαπέντε μπάνερ σε μια σελίδα μειώνεται η αποτελεσματικότητα κάθε διαφήμισης καθαρά και ξάστερα και με στοιχεία που δεν επιδέχονται αμφισβήτησης. Επίσης δεν υπάρχει μια μελέτη που να μας λέει ποιο είναι το καλύτερο χρώμα για την καμπάνια ή τι μέγεθος και διάρκεια πρέπει να έχει. Στην καλύτερη περίπτωση η αγορά λειτουργεί εμπειρικά και στη χειρότερη ο καθένας κάνει ότι τον φωτίσει ο θεούλης.

    Ερώτηση για δυνατούς λύτες. Τα media shops γιατί δεν επεξεργάζονται τα δεδομένα από τις καμπάνιες ώστε να μας δώσουν hard data; Το IAB τι κάνει;

  29. Barak,

    βρήκα κάποια στατιστικά στο αρχείο μου. Αν και παλιά, ίσως έχουν κάποιο ενδιαφέρον:

    Creative

    Industry

    Season

    Site

    Average Campaign

    Τα στοιχεία αποκτούν μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τους media planners, όταν αρχίζεις να βλέπεις συγκεκριμένα sites, ενότητες, εποχικότητα κλπ.

    (τα στοιχεία βαασίζονται σε δείγμα 130 εκατομμυρίων εμαφανίσεων από την παροχή τεχνολογιών ad serving για καμπάνιες που έγιναν απευθείας με τους διαφημιζομένους ή μεσω των Media Shop τους).

  30. Είστε πολύ πίσω. Ειδικά εσύ κ. Αντρέα με τους συνδυασμούς 728×90 και skyscraper.

    Αυτά τα έχει κάνει το http://www.autotiti.gr από καιρό!

    ;-)

  31. Ooops!

    http://www.autotriti.gr εννοούσα.

  32. Καλέ μου John Tiki. Αυτό που προτείνεις θέλει ένα post από μόνο του. Αλλά δεν με αφήνει ο δράκος. Με το που φτάνω στο autotr μου τραβάει μπούφλες με την ουρά.

  33. αφού είμαστε στο Ιντερνετ, θα περίμενα να είναι clickable το δημιουργικό στο autotriti.

  34. Μα είναι. Εδώ το videάκι του QASHQAI μάτι βγάζει.

  35. @barak

    Με τα τελευταία που λες συμφωνώ απόλυτα φίλε

  36. Το IAB υπάρχει όσο υπάρχει και η ομοσπονδία darts στην Ελλάδα… Όσο για το autotriti και τα συναφή του δεν υπάρχει κάτι που μπορείς να πεις… εκτός από ΟΥΣΤ! από εδώ να μην σας βλέπουμε. Και να εύχεσαι να πέσει ο server που τα φιλοξενεί.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: