Και ποτέ να μη διψάσεις φίλε

roy1_2.jpgΑν αναζητούσα διάθεση για να γράψω θα με βλέπατε πολύ καιρό μετά. Και εμένα και το δράκο που μας φιλοξενεί όλους. Όχι γιατί το internet είναι απρόσωπο – γιατί δεν είναι. Ούτε γιατί θεωρώ τους φίλους και τους απλούς επισκέπτες του Uroborus απλούς αναγνώστες – γιατί δεν τους θεωρώ τίποτα από τα δύο. Αναγνώστες είχα υποθέτω και πριν το Blog ειδάλλως θα έκανα κάποια άλλη δουλειά. Ο λόγος της αποχής ήταν και παραμένει ότι ένας ιδιαίτερος φίλος -και οικοδεσπότης σας επίσης- έφυγε. Έφυγε και πήγε εκεί που πάνε τα λυκόσκυλα όταν φεύγουν. Όσοι δεν ενδιαφέρονται να μάθουν ή περιμένουν ένα κείμενο δακρύβρεχτο ή ότι άλλο λογοτεχνικό μην δώσουν κλικς στο post. Οι υπόλοιποι ας έρθουν να αποχαιρετίσουμε το Roy.


Είναι η πολλοστή φορά που προσπαθώ να γράψω και βάζω τα κλάματα. Και δεν μπορώ να με συγκρατήσω ούτε λέγοντάς μου ότι κάποτε θα γινόταν, ούτε πως έτσι είναι η ζωή ούτε καν πως έπρεπε. Δεν θέλω να παρηγορηθώ. Θέλω να κλάψω για το σκύλο μου όπως ένα μικρό παιδάκι. Θέλω όμως και να τον παινέψω γιατί γούσταρε πολύ τα παινέματα και τα μπιζαρίσματα. Και δεν μπορώ να βάλω πάνω απ όλα τον εγωισμό μου, ούτε τη θλίψη μου. Θέλω να γράψω ένα κείμενο για πάρτι του. Όχι ένα post γιατί αυτός όταν ήρθε σπίτι –πριν από 14 ολόκληρα χρόνια- δεν υπήρχαν blogs και posts. Υπήρχαν κάτι μαύρες οθόνες που πάλευα να μάθω μαζί με το Γρηγόρη πως στα κομμάτια κάνουν telnet και κάτι διάσπαρτα γραπτά που πάλευα να κάνω ζωή ή ότι άλλο φανταζόμουνα. Γαμώ την πουτάνα μου, δεν θέλω να γράψω τίποτα. Θέλω να τον πάω μία βόλτα και να με περιμένει το βράδι που θα γυρίσω σπίτι. Θέλω να του πειράξω τ αυτιά του και να κοιμηθεί στα πόδια μας. Θα θελα να μην είχε πονέσει. Δεν θέλω καν να πω σε κανέναν πως περνάγαμε μαζί. Ήταν δική μας έργο και δικό μας θα παραμείνει.

 

Εις το επανειδείν ομορφόλυκε. Και ποτέ να μη διψάσεις.

ΥΓ. Μάγκες και κούκλες μη μου πει κανένας –ακόμα και αν το σκέφτεται- ότι είμαι υπερβολικός ή ότι υπάρχουν και χειρότερα. Καλά κάνω. Και καλά κάνουν φυσικά και υπάρχουν και χειρότερα και καλύτερα. Μην αυταπατάστε όμως. Δεν θα άλλαζα το Roy μου με τίποτα παρά τον πόνο που νιώθω τώρα.

Advertisements


Categories: Internet Life

19 replies

  1. Μου θύμισες όταν έφυγε ο πολυαγαπημένος μου γάτος… Είναι δύσκολο… ‘Nough said.

  2. Δεν είσαι υπερβολικός. Και δυστυχώς μόνο όσοι έχουν χάσει το αγαπημένο τους σκύλο (ή γάτα) μπορούν να σε καταλάβουν. Εγώ έχασα την δικιά μου σκύλα – ένα απίστευτο αφγάν που το είχα σαν μωρό να μεγαλώνει μαζί με το παιδάκι μου – πέρυσι το Μ. Σάββατο από φόλα. Φυσικά έκανα μήνυση και έτρεξα μήπως γλυτώσω και άλλα ζώα…
    Όμως ακόμα, ένα χρόνο μετά, νομίζω ότι είναι μέσα στο σπίτι, κάθεται στον καναπέ, ξαπλώνει στο κρεβάτι κτλ κτλ.

    Δυστυχώς υπάρχει κακία στον κόσμο. Κρίμα…

  3. Φίλε μου καταλαβαίνω πως νιώθεις. Να είσαι καλά.

  4. Λυπάμαι πραγματικά… Μόνο όσοι το έχουν περάσει μπορούν να καταλάβουν πόσο πονάει .
    Να τον θυμάσαι…

  5. Πάμε να πιούμε καμιά τεκίλα να ξεχαστείς λίγο.

  6. Sorry φίλε ειλικρινά. Έχω και εγώ σκύλο και φοβάμαι αυτή τη μέρα. Είμαι σίγουρος ότι χάρηκε πολύ στη ζωή του που σε είχε αφεντικό.

  7. Ο χαμός πάντα πονάει.
    είναι συντροφιά γαμώτο.
    είναι δικός σου “άνθρωπος”

    να ζήσεις να τον θυμάσαι.
    Σε καταλαβαίνω απόλυτα.

  8. Ο σκύλος είναι όλο ψυχή. Σε κοιτάει στα μάτια. Τον βλέπεις να σου χαμογελάει, να σου αγριεύει, να νοιώθει τη στεναχώρια σου. Σου κουβαλάει λάσπη από εξω, καμιά φορά κανένα πουλί ή σκίουρο. Παίζει με τις κάλτσες σου, τρίβεται πάνω στην υγρή πετσέτα μόλις έχεις βγει από το μπάνιο. Γαβγίζει κάθε φορά που πλησιάζει ο ταχυδρόμος. Σαλτάρει στο κρεβάτι μόλις πιάσει θύελλα. Μυρίζεται το τυρί που μόλις έχεις βγάλει από το ψυγείο και τρέχει. Ροχαλίζει τη νύχτα.

    Ζει μαζί σου, γίνεται κομμάτι της ζωής σου και γίνεσαι κομμάτι της ζωής του. Μια αγέλη γίνεστε.

    Εχω δύο: μια θηλυκιά 4 ετών (σήμερα τα ‘κλεισε) κι έναν πιτσιρικά μάλλον 2 ετών. Τη Λάρα την βρήκε κουτάβι πεταγμένη στα σκουπίδια ένας αστυνομικός και την παρέδωσε στη φιλοζωική. Από εκεί την παραλάβαμε πριν 4 χρόνια με ημερομηνία γέννησης στα χαρτιά, ανήμερα εαρινής ισημερίας. Τον Όμπι τον μαζέψαμε από το δρόμο ανήμερα το Πάσχα, πέρσι. Ψάξαμε να βρούμε τους ιδιοκτήτες του. Δεν τον αναζητούσε κανένας. Τον κρατήσαμε. Πώς να τον δώσεις για υιοθεσία σε φιλοζωική όταν έχει μπεί στην ντουλάπα και έχει βγάλει όλες τις κάλτσες που βρήκε, έξω και παίζει μπάλλα μαζί τους;

    Ξέρω πως θα έρθει η ώρα, κάποια στιγμή. Δεν θέλω να το σκέφτομαι, μου δένεται κόμπος ο λαιμός. Ξέρω πως θα έρθει η ώρα κάποια στιγμή.

  9. Συμπάσχω μαζί σου, φίλε…

    Όλοι όσοι έχουμε ζήσει τέτοιο πόνο, σε καταλαβαίνουμε.

    Και ο βασικός λόγος που υπάρχει τέτοιος πόνος, είναι γιατί τα ζώα (ειδικά οι σκύλοι)…. δεν κρύβουν κακία μέσα τους.

    υ.γ. Τον πόνο σου, δείχνει να συμμερίζεται και ο… καιρός.

  10. Να στε καλά ρε παιδιά. Ειλικρινά ευχαριστώ.

    @Panos. Έζησα πολύ καιρό μ αυτό το φόβο. Αλλά το ξαναλέω ότι δεν ανταλλάσσεται αυτό που σου δίνει με τον πόνο. Να τον χαίρεσαι τον κούκλο (τον έχω δει)
    @Barak. Μ αυτές θα επιζήσω το ξέρω. Έχω βάλει και παγώνει μία για το Σ/Κ
    @giannaB. Το κακία είναι πολύ λίγο. Αλλά δε μασάμε. Τάμα το έχω να πετύχω κάποιον να το κάνει. Θα ξεχάσω για πολύ ώρα την καλή μου ανατροφή
    @X-psilikatzou. Τα κατάφερα τελικά και έγραψα. thnx για τη συμπαράσταση
    @Ληρ. Καλώς ήρθες φίλε. Δεν αντέχω να πω τι κάναμε με το Roy. Κάποια στιγμή όμως θα τα καταφέρω
    @insideabox. Ναι είναι δικός “άνθρωπος”. Είναι ο μπαγάσας και το ξέρει κιόλας
    @irini. Καλώς ήρθες irini. Να σαι καλά
    @simos. Thxn ρε φίλε
    @bizwriter. Ναι το ξέρω πολύ καλά ότι με καταλαβαίνεις.
    @fotis. Όπως είδες ρε φίλε δεν γινόταν να τον κάνω καλά. Ναι μου κάνει καλό ο καιρός σήμερα.

    Πάντως κάποια στιγμή θα κάνω στην υγειά του ένα παρτάκι. Δεν θα τον κλάψω μόνο. Ήταν μεγάλη μούρη και θα παίξουμε μία βραδιά το Pluto the Dog από Manfrend Mann’ s Earth Band (για τους παλιούς ροκάδες όσοι δεν το ξέρουν ας πάνε μία βόλτα εδώ). Του αξίζουν μερικές τεκίλες στην υγειά του και θα το φροντίσω για όλους μας.

  11. Πιείτε και μια από μένα. Αλληλέγγυος.
    Γουφ!

  12. Καλή δύναμη, Περικλή.
    Δεν μου έχει τύχει αλλά πιστεύω πως καταλαβαίνω στο βαθμό που γίνεται.

  13. Psaxnontas genika sto Internet gia proswpa k pragmata vrethika tyxaia se auto to blog. Diavazontas ta parapanw mou itan adynato na mhn grapsw to prwto mou comment se blog.

    Kai mou einai adynato dioti hmoun ekei otan o enas lukos molis 2 mhnwn dialise to mpalkoni sto prwto tou vrady sth xairwnias k otan ligo pio matured voutage tis sardeles mesa apo to kauto ladi sto tigani…

    mou einai genika dyskolo na grafw k se ayth th fash pou eimai twra ginetai akomh pio dyskolo…

    auto pou thelw na ksereis file einai oti “eimai edw k as leipw”

    An den exeis katalavei poios…. Exoume petaksei polla koukounaria parea… Thymasai…? Prospoihsh emeis… prospoihsh k to skyli me moutra…

    Tha ta poume apo konta polu syntoma

    Filia
    Giorgos

  14. Φυσικά και εννοώ :-(
    Sorry

  15. πως να μη κλαις για κάποιον που έχεις να θυμάσαι ότι σου έδειχνε πάντα μόνον ότι σε αγαπαει πολύ. γιατί εγω αυτο θυμάμαι και μου έλειπε γιατί δεν έβλεπα συχνα. λογάριαζα όμως το πασχα μαζ’ί του

  16. Αν και άργησα, σου εύχομαι κουράγιο. Και μόνο που σκέφτομαι την στιγμή που ίσως φύγει ο zidane δακρύζω.

    Τον κοιτάω στα μάτια και εύχομαι να είναι ολόκληρη την ζωή μου εδώ. Και θα είναι ό,τι κι αν γίνει.

    Roy ελπίζω να είσαι άτακτος όπου κι αν είσαι :)

  17. kalispera perikli
    opos anaferei kai o giorgos pou sou egrapse stis 26 Martiou, etsi egw anazitontas prosopa kai pragmata vrethika edw.
    den exo na sou pw kati parapano ap’ oti oloi oi aloi filoi sou kale mou. na xairesai poli pou megalosate parea.
    eixa kai ego kapote ena skili. ena apistefto skili. agapisiariko poli. exw kai ego na thimamai polla. ta koukounaria pou episis tou petaga, ta bougela stin veranda, oi vradines voltes, to nero pou epine kathe vrady apo tin koupa mou, ta souvlakia kai to anthotiro pou eixa toso laxtarisei na faw kapote kai mou ta eixe klepsei… ti skili ! akoma kai gia na ton xteniseis eprepe na tou milas kai na tou les omorfos itan.
    den thelo na sou grapso alla. mono oti se niotho kai kapou kapou ponaw mazi sou ta vradia.
    na eisai kala kai na prosexeis

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: