And then there were… Five

foveri_photo_uroborus.jpgΑς γελάει ο δράκος όσο θέλει που παίζω παιχνιδάκια. Αυτός διαβάζει Asterix και εγώ απαντάω στην πρόσκληση – πρόκληση της x-psilikatzou(s). Το ανάβω και ξεκινάω τις πέντε μεγάλες αποκαλύψεις μου

1. Όταν άκουσα για πρώτη φορά –στα 13 μου περίπου- το «Light my fire» ξίνισα τα μουσούδια μου και είπα «τι κοιμίσηκο τραγούδι είναι αυτό». Εκτός του ότι ο αδερφός μου μου το χτύπαγε για τα επόμενα 26 χρόνια το άσμα κατέληξε να είναι το τραγούδι με το οποίο μέθυσα πρώτη φορά ένα απίστευτο Πάσχα – το οποίο συνεχίστηκε στο Γενικό Κρατικό για τις πρώτες επίσης καφείνες μου. Έκτοτε καθιερώθηκαν. Τα μεθύσια το Πάσχα και το Light my Fire. Tο Γενικό κρατικό όχι.

2. Δεν μ αρέσουν οι Beatles. Δεν μ αρέσουν και πολλά άλλα σ αυτή τη ζωή, αλλά ειδικά με τους Beatles έχω μια αυτή – μια δεν ξέρω πως τη λένε. Έτσι, άμα ο δράκος θέλει να με εκνευρίσει ξέρει τι ακριβώς πρέπει να παίξει στη CDιέρα. Εξαιρείται το My guitar gently. Αλλά εξαιρείται τόσο πολύ που καμιά φορά πιστεύω πως δεν είναι δικό τους. Και ναι –φυσικά- είμαι λάτρης των Stones. Και ναι του Gimme Shelter

3. Μ αρέσει να γράφω –όχι να ζωγραφίζω- σε τοίχους και να βάζω υποσημειώσεις σε πάσης φύσεως ανακοινώσεις Απαντώ σε ανακοινώσεις για καθυστερημένα κοινόχρηστα σε πολυκατοικίες όπου πηγαίνω επίσκεψη, σε σημειώματα σε ξένα WC και δε διάφορα άλλα που δεν είναι της παρούσης. Τελευταία μου μεγάλη αγάπη, να συμπληρώνω με διάφορα το εβδομαδιαίο μενού στη Boussias Communications (ναι Νατάσα εγώ είμαι)

4. Μ αρέσει να βγάζω ψευδώνυμα – Nicknames – παρατσούκλια. Μου είναι σχεδόν αδύνατον αποκαλώ κάποιον με το κανονικό του όνομα ειδικά αν με έχει εκνευρίσει. Τα «Κρητικοί», «Μεξικάνοι», «Ολύμπια αταραξία» κλπ που θα διαβάσατε μέχρι τώρα στον Uroborus είναι ελάχιστο δείγμα. Τα καλά τα φυλάω για τις live εμφανίσεις

5. Μικρός ήθελα άμα μεγαλώσω να γίνω τα εξής . Άλφον να γυρνάω την Ευρώπη και να παίζω παντομίμα. Βήτον να είμαι η Αρκούδα που κάθεται και περιμένει τον Σολωμό να πεταχτεί από το νερό (η ίδια που εν συνεχεία τον τσιμπάει με τα νύχια). Γάμον, επαγγελματίας άνευ χαρτοφυλακίου επιφορτισμένος με την ευθύνη να βρίσκω ευφυή ψέματα.

Με τη σειρά μου περνάω τον Παπά στους κάτωθι

 

Panos
Fotis

Sofia
Bizwriter
Nylon

Και προσκαλώ και τους κάτωθι και ας είναι ανώνυμοι (θα σκάσω αν δεν μάθω…)

Barak
unknown-x
Karamitsos

Giannab

 

Update: Βγάζω Sofia που έχει ήδη αποδεχτεί πρόσκληση και στη θέση της βάζω με το νούμερο 99 τον Bouligator

 

Advertisements


Categories: Internet Life

13 replies

  1. “επαγγελματίας άνευ χαρτοφυλακίου επιφορτισμένος με την ευθύνη να βρίσκω ευφυή ψέματα”
    Καταπληκτικό μεν αλλά χωρίς προοπτικές το επάγγελμα που γούσταρες.
    Διότι αγαπητέ μου στην Ελλάδα πήξαμε από κακούς ψεύτες και η εξάρτηση μας, στις χαζές δικαιολογίες, δεν επιτρέπει σε οποιοδήποτε καλόν ψεύτη να ζήσει με αξιοπρέπεια.
    Κανείς δεν θα τον πιστεύει με λίγα λόγια, θα ήταν, πολύ αληθινός για να ναι real :)

  2. Μάλιστα κύριε Δράκε. Μας ξενύχτησες είχες δεν είχες… :-)

  3. α. Δεν είμαι ανώνυμος
    βου. Δεν είμαι blogger επομένως δεν με αφορά το νταβαντούρι.

  4. barak “ανώνυμος” τώρα μη το παίρνεις και συ προσωπικά. ‘Ανευ blog εννοεί ο φίλτατος. Άνευ σημείου αναφοράς ως δικτυακή περσόνα.

  5. Άργησες αλλά άξιζε. Δώσε και 5 για τον Δράκο τώρα

  6. Πες τα καλη μου Sofia που θέλει να με ταράξει πρωί – πρωί…

  7. @indictos
    Ναι θα το κάνω! Το βράδι αυτός θα λέει και εγώ θα γράφω!

  8. Με ζήτησε κανείς;
    Εγώ δεν κρύβομαι, απλώς δεν έχω blog καρδιά μου!
    Λοιπόν…επειδή δεν ξέρω σε τι αναφέρεστε γιατί δεν έχω προλάβει να διαβάσω τα σχετικά (θέλει ησυχία, χρόνο, καφέ και τσιγάρο), θα επιστρέψω αργότερα…

  9. στο still my guitar gently wheeps παίζει κιθάρα ο Ερικ Κλάπτον (και είναι μια από τις λίγες συνθέσεις του Χάρισον). Γι’ αυτό και σ’ αρέσει γιατί ΔΕΝ είναο μπήτλς ;)

  10. @basileios
    Thnx και πάλι thnx. Μεγαλώσατε και εσείς υποθέτω με τέτοιες ωραίες βραδινές επισημάνσεις.. :-))))

  11. @panos
    Ναι σε ξενύχτισα αλλά είδες τι πήγες και θυμήθηκες; Και έμαθε και τόσος κόσμος αυτή τη φοβερή ιστορία!!!

  12. Εγώ θέλω να γίνω ραντζέρης… και μου αρέσει να πετάω φελούς από μπουκάλια -που έχω πιεί όμως- σε βαρέλια. Αφου απέτυχα σε αυτό θέλω πλέον να αποκτήσω το playboy maison και να καώ.
    Μισώ με τη σειρά μου τους beatles (ουστ από εδώ) και λατρέυω τους stones. Μου αρέσει να φωνάζω τους φίλους μου “φίλο” και τους αντιπαθείς “κυρ-μ@λ@κ@”.
    Μου τη δίνει η άσχημη πολυκοσμία και πλέον μου τι δίνουν και οι υπολογιστές.
    Θεωρώ και θα θεωρώ αεριτζήδες όποιους ο επαγγελματικός τους τίτλος τελειώνει με manager, director, supervisor, administrator, leader κλπ.
    Είμαι αεριτζής και γουστάρω!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: