Τα ναι και τα όχι της Εταιρικής Παρουσίας στο internet

Δεν ξέρω πως τα έχει καταφέρει έτσι το WordPress και η Google μαζί (βοήθηστε σύντροφοι SEO Experts και λοιποί Google-άνθρωποι) αλλά ανά περιόδους διάφορες παρανοικές (σοβαρά μιλάμε τώρα) αναζητήσεις καταλήγουν στη σπηλιά. Το να ψάχνει κάποιος για τον Τζων Τίκη το καταλαβαίνω . Τα θελα και τα παθα. Αυτά με τις αντικαπνιστικές εκστρατείες τα καταλαβαίνω αλλά αν αρχίσουμε τα επεισόδια μα τους μουτζαχεντίντ αντικαπνιστές δεν θα τελειώσουμε ποτέ και κόβω την κουβέντα εδώ. Αλλά να ρωτάει ο μπαγάσας «Τα ναι και τα όχι της Εταιρικής Παρουσίας στο internet» και να μου τον στέλνουν εδώ;

Βρε αδερφέ… Γιατί δεν πάμε να πιούμε μια γκαζόζα να τα συζητήσουμε; Γιατί δεν πας μια βόλτα με τη γυναίκα σου (με τον άνδρα σου ή ότι άλλο έχεις και σ αρέσει); Γιατί δεν κάνουμε μία μάζωξη να μιλήσουμε για το βελονάκι και τις extreme τεχνικές του; Γιατί καλέ μου άνθρωπε Κυριακάτικα θέλεις να μου θυμίσεις αυτά που δεν θέλω να πιστεύω; Έχουμε προηγούμενα; Ήμασταν μαζί φαντάροι; Μήπως Είσαι ΚΟ.ΔΗ.ΣΟ. και δεν το ξέρεις;

Για όνομα σύντροφε. Για όνομα και για επώνυμο και για user ID…

ΥΓ. Έτσι από περιέργεια τον έβαλα τον τίτλο να δω τι επισκεψιμότητα θα γράψω ο ερίφης. Να δω πόσοι την έχουν την απορία. Και αν βγουν αληθινές οι σκέψεις τούτες που λένε ότι σοβαρά κάποιοι ανησυχούν για το αν πρέπει ή όχι να έχουν εταιρική παρουσία Online τότε σοβαρά θα απαντήσω σοβαρά (χωρίς να παίρνω και όρκο…)

Με το καλό και οι μετρήσεις…

Άλλεςς εποχές ένα – ένα τα παρακάτω θέματα θα τα έκανα σεντόνι. Για κάποιο λόγο που ουδείς γνωρίζει τα έβαλα και τα 3 σε ένα… Αυτό δε σημαίνει  πως δεν έχω τις προτιμήσεις μου. Αναρωτιέμαι όμως για τις δικές σας. Τι σας βασανίζει περισσότερο (λέμε τώρα) Οι κινήσεις της Microsoft (που όπως μαθαίνω είναι πολύ καλύτερες απ ότι θα περίμενε κανείς); Το καινούριο Unit της ΕΔΕΕ ή τα Metrics της AGB?

Πάλι καλά φίλες και φίλοι που υπάρχουν και τα θερμόμετρα και καταλαβαίνουμε τι μήνας είναι. Πάλι καλά γιατί αν κλειστούμε σε τίποτα δωμάτια με κλιματισμό στου φουλ (η μεγαλύτερη ανακάλυψη μετά το internet είναι το Air Condition) και διαβάζουμε δελτία τύπου θα φορέσουμε αλυσίδες και θα πλακώσουμε τα τηλέφωνα στα Τρίκαλα Κορινθίας μήπως και βρούμε δωμάτιο για το Σαββατοκύριακο. Ιούνιος σου λέει και πράσινα άλογα.

Από τη μία η Microsoft με το Bing που πιστεύει ότι μόνο πρόβλημα της απέναντι στη Google είναι η τεχνολογία και άντε τώρα να της εξηγήσεις πως χορεύεται αυτό το κόλπο με τους χρήστες που εξαλλάσσονται σε φανατικούς οπαδούς. Αυτό όμως το καταπίνουμε. Στην τελική ανάλυση όλοι έχουν δικαίωμα να ελπίζουν.

Από την άλλη έρχονται τα καινούρια units της ΕΔΕΕ. Όποιος διαβάσει την ανακοίνωση (ή έστω ξεκλέψει λίγες αράδες) καταλαβαίνει ότι το πράγμα αρχίζει να σοβαρεύει. Κανένα πρόβλημα φυσικά. Να σοβαρέψει και να παρά – σοβαρέψει καθώς η γνώμη του υπογράφοντος είναι ότι και πολύ άργησε. Αλλά καταμεσής του Ιουνίου  ήταν ανάγκη να σοβαρέψει; Με 37 βαθμούς υπό σκιά να έχεις που έχεις τους καημούς σου (όποιος τους έχει) να μπαίνεις και σε πειρασμούς (όποιος μπαίνει); Μη με ρωτήσετε μόνο τι πειρασμούς, γιατί όπως ξέρετε η στήλη δεν έχει τυχαία το όνομά της. Ακροθιγώς τη λένε. Όχι «Εις βάθος»….

Το τρίτο χτύπημα ήρθε από την AGB και μας ήρθε και κατακούτελα. Διάβασα με συγκίνηση το δελτίο τύπου για το Market Intelligence και ειδικά αυτό το σημείο που λέει πως «υπηρεσία εκτός από την καταγραφή της επισκεψιμότητας ενός site με βάση τις καθιερωμένες μεταβλητές “Page Impressions”, “Unique Browsers”, “Sessions” και “Session duration”, δίνει την δυνατότητα και για την ανάλυση των ανωτέρω μεγεθών με βάση τα δημογραφικά, καταναλωτικά και άλλα στοιχεία των χρηστών» Μακάρι αγαπητοί και εμείς μαζί σας είμαστε. Εξ ου και η συγκίνηση γιατί έχει μαλλιάσει η γλώσσα μας την τελευταία 10ετία να λέμε ότι χρειάζεται μία τέτοια έρευνα όποιος και αν αποφασίσει να την δώσει στην αγορά. Αλλά Ιούνιο; Και εσείς Ιούνιο; Δύο μήνες πριν πάρει σύμπασα η αγορά τα μπρατσάκια της και απλωθεί στα Χανιά (πολύ θα παίξουν τα Χανιά φέτος) και στις Σαντορίνες να σκεφτεί τα καινούρια skins για το χειμώνα;

Χάθηκε ο κόσμος να το λανσάρετε φθινόπωρο που θα έχουμε έρθει έτοιμοι για όλα και θα έχουν ξεκινήσει οι μεταγραφές στα media; Κατανοητό –φυσικά- ότι τώρα το λανσάρουμε για να έχουμε την πρώτη επαφή – αλλά εμάς δεν μας σκέφτεται κανείς πλέον; Τώρα ποιος αντέχει το κουβεντολόι και τα «πως» και τα «τι» και τις αναλύσεις; Ε, ποιος;

Του υλατζή απέναντι…

Πείτε πως κόλλησα με το Content και το Value, πείτε πως είδα πολλά media sites να ξεφυτρώνουν και με έπιασε μία αυτή (μια πως τη λένε και δεν θυμάμαι το όνομά της) πείτε πως βαρέθηκα να ανταλλάσουμε ευχές και συγχαρητήρια μεταξύ μας και κυρίως πείτε πως πήγα μία βόλτα  μέχρι το Ναύπλιο και ήπια περί τις 6-7-8 Guervo απανωτές να συζητήσω λίγο με την corporate culture που με φλερτάρει επίμονα – και καλά μου κάνει. Πείτε ότι θέλετε.  Εγώ ξέρω πως τα media sites θέλουν και κόσμο ειδικευμένο και δεν βλέπω να τον ψάχνουν. Αν τον  έχουν βρει όλα καλώς και λόγος δεν μου πέφτει.  Αν όχι ευκαιρία να γνωρίσουν κάποιον που τους λείπει (Ναι κι αυτό Akrothigws είναι Pano αλλά σε preview…)

«…Πείτε του πως τον θέλω…». Άτιμη γλώσσα με τους περιορισμούς σου. Πάνω που η στήλη μεράκλωσε και έφερε στο νου αλήστου μνήμης εποχές με Μαίρη Χρονοπούλου στο τσακίρ κέφι και Φαίδωνα να λιώνει σαν το κεράκι της Λαμπρής, αδυνατεί να μεταφέρει στο χαρτί όλο το concept. Που να χωρέσει σε ένα δίστηλο, όλη η λεβεντιά της φυλής; Που να στριμώξεις σε 400 λέξεις διπλοπενιές και μαυροδάφνες και άλλα τέτοια ντελίρια; Ούτε ο πιο βαρεμένος ρεμπετόμαγκας blogger σε διαγωνισμό για τη δόξα του ελληνικού κινηματογράφου δεν τα καταφέρνει. Πόσο μάλλον ο ταπεινός σας συντάκτης που δεν υπήρξε ποτέ και fan της διπλοπενιάς.
Ας είναι όμως. Καθείς εφ’ ω ετάχθη. Και εμείς είμαστε ταγμένοι στο μεγαλείο του ελληνικού web και ουχί της μεγάλης οθόνης και του παλκοσένικου. Έτσι, μία μία φορά που ακούμε τη Μαιρούλα, άλλοι μερακλώνουν και εμείς σκεφτόμαστε με τι θα αντικαταστήσουμε το πρώτο συνθετικό του σουξέ. «Του linuξά απέναντι;» «του Marketer απέναντι;» «του SEMιτζή απένταντι;» Βάλτε ότι θέλετε. Όποιος όμως έχει κάνει έστω κάποια φεγγάρια σε εφημερίδα έχει σιγοτραγουδήσει τουλάχιστον μία φορά «του υλατζή απέναντι». Και αυτό είναι το σημερινό θέμα του Akrothigws. Η άγνωστη στους αμύητους φυσιογνωμία του πιο κομβικού προσώπου σε μία εφημερίδα.

Atcom’s brand new website –

Οκ ξέρω ότι οι περισσότεροι το ξέρετε και ευχαριστώ προκαταβολικά εκ μέρους όλων για όσα γράφτηκαν στο twitter. Ξέρω επίσης ότι οι περισσότεροι περιμένετε να γράψω για τη Mindworks που είναι πλέον κοντά μας (και όντως θα το κάνω) Αλλά αδέρφια δεν μπορώ να μη το πω. Είμαστε πολύ υπερήφανοι και καμαρώνουμε. Και επειδή εδώ είναι η σπηλιά θα το πω όπως πραγματικά είναι. Σαν παιδιά κάνουμε. Γελάμε με τα videos στο People ανταλλάσουμε συγχαρητήρια καμαρώνουμε για τα Mega Menu (O Jason σκότωσε εδώ) πειράζουμε τον bps (αν δεν τον ξέρετε εσείς χάνετε) και προσπαθούμε να συνέλθουμε από ένα deadline που μόνοι μας το βάλαμε και μόνοι μας ξέραμε πως απλά πρέπει να το  πετύχουμε. Και έπρεπε να το πετύχουμε χτες. Γιατί χτες το πρωί έπρεπε να εμφανιστούμε με το καινούριο μας positionig με καινούριο μοτο και με τον Captain μαζί -για πρώτη φορά- και μιλήσουμε για web και search. Και αυτό αδέρφια σημαίνει ομάδα.

Και το κάναμε. Και το καινούριο  site της Atcom είναι εδώ και μακάρι όλα τα ξενύχτια μας να είναι τόσο ωραία και να οδηγούν σε τέτοια έργα. Και  μακάρι να έχω πάντα τέτοιες ομάδες κοντά μου. Γιατί είναι απίστευτο συναίσθημα ρε παιδιά. Απίστευτο όμως

ΥΓ1. Για τους Coders μας και  τους Designer μας τα έχω πει και τα έχω ξαναπεί (είναι η ίδια ομάδα που σηκώσαμε και το Skai.gr). Αλλά για την Anne Loriot που είχε την ευθύνη για το shotting και  τη σκηνοθεσία των video για το Χρήστο το Γκιλίτσα που ήταν στον post production και τον Κώστα από την ομάδα του Skroutz που έκανα τα απίστευτα video του Ivi World και των άλλων παραγωγών μας δεν έχω ξαναμιλήσει. Και  τι να πω? Τα είπατε μόνοι σας. Απλά έχω πάθει πλάκα.  Μόνο που το να παθαίνω πλάκα εγώ δεν είναι καθόλου απλό – τουλάχιστον όχι για  όσους με ξέρουν.  Για το Γιάννη δε τον Παναγιώτου που ήταν επίσης η πρώτη φορά που τρέξαμε μαζί project ένα θα πω. Σκοτώνει. Και μιλάμε για hardcore project management με task list που τη βλέπεις και  αλλάζεις μονοπάτι όχι για ψιλολόγια. Τέλος Αγγέλα, kathy, Zeta, ΠαύλοThxn thnx thnx.

ΥΓ2. Ξενύχτι με Captain μαζί για παρουσίαση? Απλά δεν υπάρχει παιδιά… Καλοσωρίζω και επισήμως τα παιδιά της Mindworks αλλά πόσο επίσημα να το κάνω? Θαμώνες και φίλοι μου είναι όλοι. Αφήνω στα δελτία τύπου της επισημότητες και κρατάω για τη σπηλιά την ουσία. Είμαστε μαζί…

From Content to Value

Ο Άμπι Χόφμαν είχε πει ότι ο σύγχρονος επαναστάτης κατευθύνεται προς τον πλησιέστερο τηλεοπτικό σταθμό. Μου διαφεύγει το αν και κατά πόσο είχε προβεί στη σχετική δήλωση πριν η μετά τη σπρωξιά που δέχτηκε από τον κιθαρίστα των Who (Πητ Τάουνσεντ) στο Γούντστοκ αλλά πάντως το είπε και ούτε λίγο ούτε πολύ εννοούσε πως καλά θα κάνουμε να χρησιμοποιήσουμε το μέσο που εκφράζει καλύτερα την εποχή μας. Προφανώς στη δεκαετία του ’60, αυτό ήταν η τηλεόραση. Αγνοώ όμως το πόσο προφανές είναι σε όλους πως στην πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα, αυτό το μέσο ονομάζεται Ίντερνετ.

Όχι, δε μελαγχόλησα στο άκουσμα της καινούριας τηλεοπτικής έκδοσης του Γούντστοκ, ούτε με επηρέασαν τόσο πολύ τα μπερδέματα ενός φίλου και blogger (μ αυτή τη σειρά) που θέλησε να παρουσιάσει μία ολόκληρη κουλτούρα ως μόδα. Για να φτάσω να αναπολήσω δηλώσεις του Άμπι χρειάζονται πολύ περισσότερα εναύσματα. Αλλά δεν έχω παράπονο. Ακριβώς τι στιγμή που οι φιλοσοφικές και υπαρξιακές μου αναζητήσεις ακολουθούν φανατικά πτωτική πορεία, κάποιος κάτι θα σκεφτεί για να με ταρακουνήσει.

Αυτή τη φορά, ήταν το καινούριο μοτό της εταιρείας στην οποία προσφέρω τις υπηρεσίες μου. «From Content to Value» είδα γραμμένο στο meeting room και σχεδόν ταυτόχρονα ήξερα τι με περιμένει. Η ανησυχία μου επιβεβαιώθηκε πλήρως, όταν στα πρώτα μου ψελλίσματα περί του αν και κατά πόσο το περιεχόμενο και η αξία ταυτίζονται και διάφορα άλλα τέτοια συναρπαστικά, αντίκρισα το χαμόγελο του CEO. «Εσύ δεν είσαι που σου αρέσουν αυτές οι αναζητήσεις; Ευκαιρία να εξηγήσεις και στους υπόλοιπους τι σημαίνει ακριβώς αυτό το πέρασμα. Τι καλύτερο από το Online Marketing ‘09;»

Ομολογώ ότι δεν έχει και πολύ άδικο. Όντως αυτή η αναζήτηση για την ταύτιση ή την απόσταση μεταξύ αξίας και περιεχομένου, έχει χαρακτηρίσει πολλά βράδια μου – ειδικά με ένα φίλο που τυγχάνει να διαθέτει μία από τις καλύτερες πένες που έχω συναντήσει και έχουμε ανέβει μαζί το Γολγοθά των δύσκολων χρόνων του ιντερνετ (ιντερνέτ το λέγαν τότε κε Μάνο). Σε τέτοιο μάλιστα βαθμό που ο προβληματισμός μου δεν αφορά το τι θα πω αλλά το τι να πρωτό-πω.

Το προφανές πως η αξία δεν είναι πάντοτε λογιστικά μετρήσιμη; Ή το ακόμα πιο προφανές πως τα σημερινά sites είναι μηχανές πιο περίπλοκες από τους πρώτους δορυφόρους και για να μετατραπεί το content σε value απαιτούνται και μία σειρά ακόμα παραμέτρους; Λέτε να βγάλω τέτοια είδηση;

Κάτι μου λέει πως εκτός από τον Άμπι Χόφμαν θα χρειαστεί να ανακατέψω και τον James Brown και τον Tim Berners Lee και μπορεί να βάλω και λίγο Μακ Λούαν. Όχι γιατί χωρίς αυτούς δεν γίνεται να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους, αλλά γιατί κάπως θα πρέπει να ζωηρέψουμε. Και για να πω και την αλήθεια μου κάπως πρέπει να πείσω και το Γρηγόρη να είναι στο Δαίς την Πέμπτη.